Πέμπτη 25 Ιουνίου 2009

Απ’ το Δεκέμβρη στον Ιούλη: η αναδιάρθρωση της κατασταλτικής μεθοδολογίας.

από ΝΤΕΖΑΚ [http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1049245]

Έξι μήνες μετά τα Δεκεμβριανά, το ελληνικό κράτος, με νωπά ακόμα τα τραύματα που του προκάλεσε η κοινωνική και ταξική εξέγερση, επιχειρεί την ανασύνταξή του μέσα στα πλαίσια των νέων δυσμενών συνθηκών που έχουν προκληθεί από τις συνέπειες της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού στη χώρα μας.
Στη δεδομένη ιστορική συγκυρία, το κράτος δεν διαθέτει όπως άλλοτε στη φαρέτρα του, ισχυρά μέσα ενσωμάτωσης των εκμεταλλευόμενων στους σύγχρονους όρους της κυριαρχίας. Ο μηχανισμοί ενσωμάτωσης που διαθέτει το αστικό κράτος, τα κόμματα και τα συνδικάτα που ήδη εδώ και καιρό δεν μπορούσαν να χειραγωγήσουν αποτελεσματικά την κοινωνική και ταξική οργή έχουν απαξιωθεί σε αρκετά μεγάλο βαθμό στη συνείδηση του κόσμου.
Τα συνδικάτα μέσα σ’ όλη αυτή τη λαίλαπα ούτε καν δεν έχουν καταφέρει να αρθρώσουν ένα λόγο εναντίωσης, ούτε βέβαια έχουν την πρόθεση να κινητοποιήσουν τους εργαζόμενους σε αγώνες που να φρενάρουν έστω και σε ένα βαθμό αυτή την νέα επέλαση του κεφαλαίου. Άλλοτε, συνδικάτα με τους διεκδικητικούς αγώνες τους για αύξηση των μισθών, τη μείωση του ωραρίου και την βελτίωση των συνθηκών εργασίας συνέβαλαν στην ισχυροποίηση της θέσης του εργάτη –πάντα όμως εντός της καπιταλιστικής παραγωγικής σχέσης– και ταυτόχρονα στην βελτίωση του ίδιου του καπιταλισμού. Σε μια επόμενη φάση, περαιτέρω συντηρητικοποίησής τους πρόβαλλαν το σύνθημα της υπεράσπισης των κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων, το δικαίωμα στη δουλειά, τα επιδόματα κλπ. Στην σημερινή φάση του εξ αρχής οριστικού ξεπουλήματος των εργαζομένων τα συνδικάτα λειτουργούν ανοιχτά ως κατασταλτικοί μηχανισμοί του αστικού κράτους. Χαρακτηριστικό πρόσφατο παράδειγμα του βαθιά αντιδραστικού χαρακτήρα της ΓΣΕΕ είναι η στάση της στα γεγονότα του Δεκέμβρη που, εν τω μέσω της εξέγερσης, ανέβαλλε την προγραμματισμένη συγκέντρωσή της στην Ομόνοια προκειμένου να συμβάλει στο καταλάγιασμα της εξέγερσης και στην επιστροφή στην κανονικότητα.. Ακόμη η αρχική στάση αποσιώπησης και μετέπειτα της παθητικότητας που κράτησε σχετικά με το περιστατικό της μετανάστριας εργάτριας Κ. Κούνεβα καθώς και η αποκάλυψη του ό,τι η ίδια η ΓΣΣΕ μισθώνει τέτοιες εταιρίες ενοικίασης εργαζομένων για τον καθαρισμό του κτιρίου της, την απαξίωσε ακόμα περισσότερο στην συνείδηση του κόσμου της εργασίας. Η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η ΓΣΕΕ διαφάνηκε στο ότι για πρώτη φορά φέτος την πρωτομαγιά. Δεν διοργάνωσε καν την εθιμοτυπική συγκέντρωση στο Πεδίο του Άρεως αλλά διοργάνωσε μια συναυλία στην Αθήνα, αφού εξασφάλισε τη συμμετοχή διαφόρων γνωστών τραγουδιστών.
Τα κόμματα, από την άλλη πλευρά δεν μπορούν να αφομοιώσουν, πλέον, αποτελεσματικά την κοινωνική διαμαρτυρία. Τα αποτελέσματα των φετινών ευρωεκλογών, με το ιστορικό ποσοστό της αποχής και του άκυρου να φτάνει το 60%, αποδεικνύουν περίτρανα την δυσμενή συνθήκη που αντιμετωπίζει το ελληνικό κράτος σήμερα.. Και μπορεί, βέβαια, η αποχή από μόνη της να μην σημαίνει κάτι το ιδιαίτερο, όμως μέσα στο κλίμα που έχει δημιουργηθεί από την εξέγερση του Δεκέμβρη είναι υπαρκτή η πιθανότητα ένα μεγάλο μέρος των εκμεταλλευόμενων να κατευθυνθεί από την αποχή στην κοινωνική ανυπακοή και από την ανυπακοή στην εξέγερση. Το κράτος σήμερα μελετά σοβαρά αυτήν την πιθανή εξέλιξη και προσπαθεί να βρει το μέσο για να την αντιμετωπίσει.
Το κράτος προσανατολίζεται στην ισχυροποίηση και τον εκσυγχρονισμό των υλικών κατασταλτικών μηχανισμών καθώς και στην αναπροσαρμογή του θεσμικού κατασταλτικού πλαισίου. Στο δίπολο της κρατικής καταστολής, κρατική βία/ενσωμάτωση, το βάρος πέφτει στην πρώτη πλευρά. Αυτό δεν σημαίνει ότι η πλευρά της ενσωμάτωσης παύει να υφίσταται. Ίσα-ίσα πάντα το σύστημα αφήνει όλες τις εναλλακτικές επιλογές ανοιχτές. Απλά, στις δεδομένες συνθήκες η ενίσχυση των υλικών κατασταλτικών μηχανισμών προκρίνεται από το Κράτος ως πιο αποτελεσματική.
Το νέο αυτό κατασταλτικό μοντέλο προορίζεται να χρησιμοποιηθεί από τώρα σε κάποια από τα κοινωνικά αυτά κομμάτια που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξέγερση του Δεκέμβρη. Τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο και τους μετανάστες.
Μέσα σ’ αυτή τη λογική της νέας μεθοδολογίας καταστολής το κράτος οργανώνει νέες μηχανοκίνητες ομάδες καταστολής (π.χ. Ομάδα Δέλτα.). Ψηφίζει τον νέο νόμο εναντίον της κουκουλοφορίας, θεσπίζοντας πιο αυστηρές ποινές για όσους με καλυμμένα τα πρόσωπα συμμετέχουν στις διάφορες κοινωνικές κινητοποιήσεις. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση κινούνται και οι διάφορες συζητήσεις που γίνονται στα ΜΜΕ για νέες αλλαγές στο νόμο που διέπει το θεσμό του Πανεπιστημιακού Ασύλου, την νομιμοποίηση της χρήσης των καμερών παρακολούθησης στις διαδηλώσεις καθώς και η διαρροή πληροφοριών περί αναμενόμενης καταστολής των διαφόρων καταλήψεων και στεκιών του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου μέσα στο καλοκαίρι. Έτσι, το κράτος βάζει ξανά στο στόχαστρο τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο. Προκειμένου να περιορίσει την αυξανόμενη δυναμική του από το Δεκέμβρη και μετά. Έτσι ώστε σε μια νέα ενδεχόμενη εξεγερσιακή κατάσταση να μην μπορεί να παίξει αποτελεσματικά το ρόλο που έπαιξε στα δεκεμβριανά.
Από την άλλη πλευρά, η καταστολή κατευθύνεται άμεσα, ενάντια σε μια άλλη συνιστώσα της εξέγερσης του Δεκέμβρη τους μετανάστες. Τα τελευταία πογκρόμ κατά των μεταναστών με συντονισμένες επιχειρήσεις για συλλήψεις στο κέντρο της από μεγάλο αριθμό αστυνομικής δύναμης. Τα σχέδια για μαζικές απελάσεις και για δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών. Είναι καταφανής η πρόθεση του κράτους να δώσει ένα μάθημα στους μετανάστες “προς γνώσιν και συμμόρφωσιν”. Στόχος του κράτους εδώ δεν είναι τόσο η απέλαση των λαθρομεταναστών από τη χώρα –αυτό δεν έχει γίνει πουθενά στην Ευρώπη ή στον κόσμο– όσο η πειθάρχηση αυτού του κομματιού του προλεταριάτου και ο διαχωρισμός του από άλλα κοινωνικά και πολιτικά υποκείμενα.
Μια άλλη διάσταση της καταστολής αυτή των φασιστικών συμμοριών μέσα στα πλαίσια της νέας κατασταλτικής μεθοδολογίας αναβαθμίζεται. Το κράτος αφήνει τις φασιστικές συμμορίες να δρουν ανενόχλητα. χωρίς να ενδιαφέρεται να τηρήσει ούτε καν τα προσχήματα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα η επίθεση από χρυσαγίτες στους μετανάστες πριν μερικές μέρες στο χώρο του παλιού εφετείου στην Μενάνδρου με τους μπάτσους δίπλα τους να τους κοιτάνε. Επίσης, η πρόσφατη ιστορία με την κατάληψη παιδικής χαράς στον Άγιο Παντελεήμονα από φασίστες καμουφλαρισμένους κάτω από την ταμπέλα της Επιτροπής Πολιτών.

Μέσα σ’ αυτή τη νέα κατάσταση που διαμορφώνεται, απαιτείται να δείξουμε τη δέουσα προσοχή. Καθίσταται αναγκαίο χρησιμοποιώντας την παρακαταθήκη της εξέγερσης του Δεκέμβρη να περάσουμε στην επίθεση.
Να δείξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στους μετανάστες εργάτες.
Να δείξουμε ότι η επιχείρηση εξάρθρωσης του αναρχικού χώρου, που από το καλοκαίρι του 2002, φαντασιώνονται οι κάθε είδους ειδικοί της ενημέρωσης δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση. Πλανώνται πλάνην οικτράν οι νοσηροί εγκέφαλοι των νέων κατασταλτικών μεθόδων αν νομίζουν πως μ’ αυτά τα μέσα μπορούν να εκτρέψουν το ποτάμι της οργής ενάντια στην κυριαρχία.
Εντός αυτής της συγκυρίας, έχει μεγάλη σημασία για μας σήμερα σε μια πρώτη φάση να εμποδίσουμε αν όχι να ανακόψουμε, την “επιχείρηση σκούπα” κατά των μεταναστών.

• ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΙΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ 7 ΤΟΥ ΙΟΥΛΗ.
• ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
• ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΤΙ ΟΣΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝ ΨΗΦΙΣΕΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ.
• ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ.

Πέμπτη 21 Μαΐου 2009

Τρίτη 12 Μαΐου 2009

Κινητοποίηση ενάντια στο «Athens Summit 2009 για το κλίμα: Στον Δρόμο προς την Κοπεγχάγη», 12 και 13 Μαΐου


Αντικρίζοντας καθημερινά ένα πλανήτη που πλήττεται από την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή με καταστρεπτικές συνέπειες και προοπτικές για το ανθρώπινο είδος και κάθε άλλη μορφή ζωής...
Είναι προφανές πως κάτι πρέπει να αλλάξει ριζικά και άμεσα σε αυτό τον κόσμο!
Τα κράτη και οι πολυεθνικές προσπαθούν να μεταφέρουν την τεράστια ευθύνη τους για την κλιματική αλλαγή σε όλη την κοινωνία, προβάλλοντας τους εαυτούς τους ως προστάτες της φύσης. Επιδιώκουν την περαιτέρω επέκταση της οικονομίας της αγοράς στο φυσικό περιβάλλον, δίνουν χρηματική αξία στη μόλυνση του διοξειδίου του άνθρακα, προωθούν το εμπόριο ρύπων και υποστηρίζουν ψευδώς πως η τεχνολογία θα επιλύσει το πρόβλημα. Εν τέλει προσπαθούν να πρασινίσουν ένα σύστημα που η ίδια η βάση του βρίσκεται στην εκμετάλλευση του ανθρώπου και της φύσης.
Αυτό είναι το κλίμα του πλανήτη μας.
Δεν είναι άλλη μια ευκαιρία για επενδύσεις!
Η κυριαρχία αναγνωρίζει μόνο οικονομίες, αγορές και εταιρικά κέρδη, ενώ εμείς βλέπουμε τους ανθρώπους και τη φύση...
Η κυριαρχία πουλάει την ενέργεια σαν εμπόρευμα και ιδιωτικοποιεί τους φυσικούς πόρους, ενώ εμείς τα βλέπουμε σαν κοινωνικά αγαθά...
Η κυριαρχία οραματίζεται και πλασάρει τεχνολογικές λύσεις μεγάλης κλίμακας και επιστημονικής φαντασίας (όπως η δέσμευση και η αποθήκευση άνθρακα), ενώ εμείς βλέπουμε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μικρής κλίμακας, συλλογική ιδιοκτησία, αυτοδιαχείριση και μείωση της κατανάλωσης...
Η κυριαρχία οραματίζεται την παγκοσμιοποιημένη και αέναη ανάπτυξη μιας ανταγωνιστικής οικονομίας, ενώ εμείς βλέπουμε την τοπική, ισορροπημένη συνύπαρξη και την αλληλέγγυα παραγωγή...
Τη λύση δεν πρόκειται ποτέ να την φέρουν οι κυρίαρχοι, αλλά οι κοινωνικοί αγώνες...

Το κάλεσμα για κλιματική δράση είναι αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση.

ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ

Τρίτη 12/5, 12:00 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ στο μετρό Ευαγγελισμός

Τετάρτη 13/5, 19:00
Συζήτηση με συντρόφους από την Κοπεγχάγη, σχετικά με τις κινητοποιήσεις κατά την διάρκεια της παγκόσμιας συνδιάσκεψης του ΟΗΕ για το κλίμα, τον Δεκέμβρη του 2009 στην Κοπεγχάγη, στο Πάρκο Ναυαρίνου και Ζωοδόχου Πηγής

Πρωτοβουλία για τη κλιματική αλλαγή

Ιδιόχειρη επιστολή της Κ. Κούνεβα για την παρέμβαση στο Από Μηχανής Θέατρο

Παρασκευή 8 Μαΐου 2009

Αντιφασιστική συγκέντωση το Σάββατο 9/5 στην πλ.Κάννιγκος,ώρα 17


Το Σάββατο 9/5 θα γίνει συγκέντρωση και συλλαλητήριο φασιστών στην Ομόνοια,ενάντια στους μετανάστες.
Αντιφασιστική συγκέντρωση το Σάββατο 9/5 στην πλ. Κάννιγγος,ώρα 17:00.
Θα προηγηθεί συνέλευση στο Πολυτεχνείο(κτίριο Γκίνη) την Παρασκευή 8/5,ώρα 19:00,για να συζητηθεί η προετοιμασία της συγκέντρωσης του Σαββάτου.

Να είμαστε ΟΛΟΙ εκεί, για ένα γερό χτύπημα στον ρατσισμό και τον φασισμό.

Συγκέντρωση-πορεία ενάντια στο συνέδριο της Bionova (Σύνταγμα, 9/5, 11:00)




Η BIONOVA είναι η εταιρεία που έχει αναλάβει το ρόλο του υπεύθυνου εκπροσώπου των εταιρειών βιοτεχνολογίας στην Ελλάδα. Η ατζέντα της περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την προώθηση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών και βιοκαυσίμων, τις βιοτεχνολογικές καινοτοµίες στην ιατρική και τη βιολογία, καθώς και το πατεντάρισµα γονιδιακού υλικού. Η Bionova Ε.Ε. εκπροσωπεί το ευρωπαϊκό λόμπι βιοτεχνολογίας EuropaBio, ως EuropaBio Hellas, και με πρόφαση την επιστημονική και κοινωνική ανάπτυξη προπαγανδίζει και υποβοηθά την εδραίωση της βιοτεχνολογίας στην Ελλάδα σε τεχνολογικό και εμπορικό επίπεδο.

Η BIONOVA διοργανώνει και φέτος το ετήσιο συνέδριο βιοτεχνολογίας στις 8 και 9 ΜΑϊΟΥ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΖΑΠΠΕΙΟΥ, όπου θα προσπαθήσει πάλι να προωθήσει τα συµφέροντα του λόµπι της βιοτεχνολογίας.

Τα σχέδια της BIONOVA δεν θα μείνουν αναπάντητα.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ "ΕΛΠΙΔΑΣ"
Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΟΥΠΕΡΜΑΡΚΕΤ ΓΟΝΙΔΙΩΝ


http://blogs.espiv.net/koinostopos/

Δευτέρα 4 Μαΐου 2009

Στην μνήμη των ανώνυμων μαρτύρων της εργατικής τάξης. Μια προκήρυξη που δεν μοιράστηκε...

"όλοι μας ανήκουμε στην ανάσταση..."
Νίκος Καρούζος

Η εργατική τάξη σε όλο τον πλανήτη βιώνει τις επιπτώσεις μιας πρωτοφανούς παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Δεν πρόκειται για «φυσιολογική κατάσταση».δηλαδή για μία κρίση σαν αυτές που έχει γνωρίσει, αρκετές ,ο καπιταλισμός τον περασμένο αιώνα. Πρόκειται για την πιο βαθιά κρίση του σάπιου και οριστικά παρακμασμένου καπιταλιστικού συστήματος, ανάλογη με την μεγάλη κρίση του 1929 και για πολλούς ακόμη μεγαλύτερη από αυτήν. Μια κρίση που κανένας δεν μπορεί να προβλέψει την διάρκεια της και εξέλιξη της.
Οι κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις που έχουν αρχίσει να εμφανίζονται είναι δραματικές και είμαστε μόνο στην αρχή. Ολόκληρος ο καπιταλιστικός κόσμος αντιμετωπίζει μια συνεχώς αναπτυσσόμενη συγχρονισμένη ύφεση. Οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις σε όλον τον κόσμο, πάρα τα μέτρα που παίρνουν, αδυνατούν να σταματήσουν την κατάρρευση των οικονομιών τους. Ο φόβος για μια ολοκληρωτική κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας είναι διάχυτος παντού.
Ζητάμε να πληρώσουν οι καπιτα-ληστές. Έχουμε, όμως σκεφτεί με ποιόν τρόπο θα πληρώσουν; Μπορεί να υπάρξει «νέο κοινωνικό συμβόλαιο» ή έστω μια κάποια επαναρύθμιση, όταν ο μόνος τρόπος για να συνεχίσει να υπάρχει το κεφάλαιο, μαζί και η βάρβαρη και σάπια καπιταλιστική κοινωνία του, είναι να σπρώξει την εργατική τάξη στην απόλυτη εξαθλίωση και αυτό έχει ήδη αρχίσει να γίνεται. Σε όλον τον κόσμο από την Αμερική μέχρι την Κίνα ένα γιγάντιο τσουνάμι απολύσεων έχει αρχίσει και συνεχώς μεγαλώνει, σπρώχνοντας εκατομμύρια εργατών στην μόνιμη ανεργία και την καταστροφή.
Η καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων και κύρια της εργατικής τάξης μέσα από την μόνιμη ανεργία και τον πόλεμο, τα ακραία αντεργατικά μέτρα (ελαστικοποίηση της εργασίας, η διάλυση υγείας, παιδείας και κάθε κοινωνικής προστασίας), η μετατροπή του κράτους της «αστικής δημοκρατίας» σε «κράτος τρομοκράτη» για κάθε εργαζόμενο που αγωνίζεται και εξεγείρεται, αποτελούν τον απόλυτο όρο για την παράταση της ζωής του κεφαλαίου, για να μπορέσει έστω και πρόσκαιρα να επιβιώσει.
Ο μόνος ο δικός μας δρόμος, από εδώ και πέρα είναι ο δρόμος της σύγκρουσης μέχρι τέλους με το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις του και το κράτος του. Αν δεν αναλάβουμε τώρα και πρακτικά αυτό το καθήκον, ίσως αύριο να είναι αργά...
Αυτό τον δρόμο μας τον έδειξαν οι μέρες και οι νύχτες του Αλέξη και το βιτριόλι στην μετανάστρια εργάτρια Κωνσταντίνα, είναι Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ.
Οι χιλιάδες μαθητές, άνεργοι, μεροκαματιάρηδες, γυναίκες, μετανάστες, γονείς, καταπιεσμένοι, εργαζόμενος λαός από την μια άκρη της Ελλάδας μέχρι την άλλη, που για δύο βδομάδες διαδηλώναμε στους φλεγόμενους δρόμους
νοιώσαμε, την δύναμη μας. Καταλάβαμε ότι ΜΠΟΡΟΥΜΕ να τα βάλουμε με την κυβέρνηση, το σάπιο πολιτικό σύστημα, το κράτος, και την εξουσία. Την διεφθαρμένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Μετρήσαμε όλους αυτούς που μιλάνε στο όνομα μας, και τους κρίναμε την κρίσιμη στιγμή, που το κεφάλαιο και η κυβέρνηση του φοβισμένη, παραλυμένη και αμυνόμενη ζήτησε βοήθεια από τα κόμματα και προετοίμαζε τον στρατό... Οι φλόγες του Δεκέμβρη ζέσταναν την ελπίδα μας, όχι για μια λιγότερο μίζερη ζωή, αλλά ζωή με αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και ελευθερία.
Η καπιταλιστική Ελλάδα βρίσκεται σε ακήρυχτη χρεοκοπία και στα νύχια του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου. Το τσουνάμι των αντιλαϊκών μέτρων και των απολύσεων έχει αρχίσει. Η αναμέτρηση δεν βρίσκεται πίσω μας αλλά μπροστά μας.
Η υπεράσπιση της βασικότερης συνθήκης της ζωής, της εργασίας, γίνεται ζήτημα ζωής ή θανάτου.
Οι ανάγκες του αγώνα είναι πολύ μακριά από 24ωρες απεργίες.
Χρειάζεται αγώνας διαρκείας.
Χρειάζεται ενότητα δράσης κάθε μαχόμενης δύναμης της εργατικής τάξης, κάθε αγωνιζόμενου ταξικού συνδικάτου, κάθε συλλογικότητας παλαιάς και νέας, κάθε και κέντρου αγώνα...
Τα πολιτικά πλαίσια και τα ωραία λόγια, αν δεν προωθούν τις ανάγκες της εργατικής τάξης και την δράση είναι άχρηστα, είτε είναι αριστερά είτε αναρχικά είτε εκλογικά είτε αντιεκλογικά...

ΑΥΤΗ Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ...
και δυστυχώς δεν τους την αφιερώσαμε...

όλοι μας...

Τετάρτη 29 Απριλίου 2009

ΚΙ ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ 200 ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ….

[…] Οι Έλληνες, όπως φαίνεται από την έρευνα, φοβούνται: τη χρεοκοπία της οικονομίας (56,6%), την ανεξέλεγκτη κοινωνική έκρηξη (51,7%) και τον κίνδυνο εκτροπής των δημοκρατικών θεσμών (25%). Από τον περασμένο Δεκέμβριο έχει ενταθεί η συχνότητα των εκδηλώσεων βίας. Το 57,1% των Ελλήνων θεωρεί ότι οι ομάδες που ασκούν βία έχουν κοινωνικό έρεισμα, γι’ αυτό και διευκολύνεται η δράση τους, ενώ περισσότεροι από 1 εκατομμύριο Έλληνες είναι αλληλέγγυοι με τις ομάδες αυτές. Επίσης, το 16,1% των ερωτωμένων αντιμετωπίζει τους κουκουλοφόρους ως γνήσια έκφραση αντίστασης. […]

«Η κρίση αλλάζει τις κοινωνικές αξίες», Το Βήμα της Κυριακής, 19-4-2009

Αν και γνωρίζουμε τον ύπουλο ρόλο των δημοσκοπήσεων στην κατασκευή συναίνεσης και τη χειραγώγηση της «κοινής γνώμης» δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε τα αποτελέσματα πρόσφατης δημοσκόπησης που δημοσιεύτηκε στα «ψιλά» του αστικού Τύπου χωρίς να σχολιαστεί επαρκώς όπως συνήθως συμβαίνει. Τα όσα προκύπτουν από την έρευνα επιβεβαιώνουν ότι ο πανικός των κυρίαρχων είναι δικαιολογημένος και ότι το κατάπτυστο νομοσχέδιο Δένδια είναι η νομοθετική θωράκισή τους απέναντι στην οργή των εξεγερμένων και μια απέλπιδα προσπάθεια να ποινικοποιήσουν κάθε μορφή αντίστασης από το πιο ριζοσπαστικό κομμάτι της κοινωνίας και όχι, όπως επικαλούνται, μια προσπάθεια για την «καταπολέμηση της βίας και της εγκληματικότητας». Όπως επίσης γνωρίζουν πολύ καλά ότι κανένα νομοσχέδιο και καμία δύναμη καταστολής δεν μπορεί να ανακόψει τη δυναμική πορεία των εξελίξεων. Η χθεσινή πορεία του α/α κινήματος το απέδειξε περίτρανα!

Δευτέρα 27 Απριλίου 2009

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ! Διαδήλωση, Τρ. 28-4



ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ Τρίτη 28 Απρίλη, πάρκο Ναυαρίνου & Ζ. Πηγής. 6μμ

Η στοχοποίηση και οι απειλές από μπάτσους, ΜΜΕ, εισαγγελείς για βίαιη εισβολή των ΜΑΤ στους αυτοοργανωμένους χώρους αγώνα αποτελούν μέρος της ευρύτερης αντιεξεγερτικής επιχείρησης της Δημοκρατίας, τη στιγμή που οι ιδέες και οι πρακτικές της αυτοοργάνωσης διαχέονται κοινωνικά σε συνθήκες κοινωνικής εξαθλίωσης και κρίσης του συστήματος.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Η συνεχιζόμενη ομηρία των συλληφθέντων της εξέγερσης του Δεκέμβρη, το ιδιώνυμο με βάση τα μέσα αυτοπροστασίας όσων αγωνίζονται στους δρόμους, η ποινικοποίηση αντικρατικών συνθημάτων, η στρατιωτικοποίηση της καθημερινότητας με τις εκατοντάδες κάμερες και τα νεα σώματα καταστολής, η απόπειρα κατάργησης του ασύλου, είναι αποτελέσματα του φόβου τους μπροστά στη διάχυτη κοινωνική ανταρσία.

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις & τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους
Το κείμενο του ΡΕΣΑΛΤΟ για την πορεία
Κείμενο σημερινής κατάληψης στον ρ/σ IMAGINE

Παρασκευή 24 Απριλίου 2009

Εκδήλωση Διαμαρτυρίας, Αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου & Χ. Τρικούπη, Σαβ. 25-4

Τα ξημερώματα της Τετάρτης 22 Απριλίου 2009, στις 5 π.μ., το αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου δέχτηκε απρόκλητη και ιδιαίτερα βίαιη επίθεση από τα ΜΑΤ.

Καλούμε όλους τους κατοίκους της περιοχής και τους ευαισθητοποιημένους κατοίκους όλης της πόλης να συμμετέχουν σε εκδήλωση διαμαρτυρίας το Σάββατο 25 Απριλίου στις 12 το μεσημέρι στο πάρκο Ναυαρίνου.

Ανοιχτή Συνέλευση Πάρκου

http://parkingparko.blogspot.com/

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ενάντια στην κρατική καταστολή, Σαβ. 25-4


Η στοχοποίηση και οι απειλές από μπάτσους, ΜΜΕ, εισαγγελείς για βίαιη εισβολή των ΜΑΤ στους αυτοοργανωμένους χώρους αγώνα αποτελούν μέρος της ευρύτερης αντιεξεγερτικής επιχείρησης της Δημοκρατίας, τη στιγμή που οι ιδέες και οι πρακτικές της αυτοοργάνωσης διαχέονται κοινωνικά σε συνθήκες κοινωνικής εξαθλίωσης και κρίσης του συστήματος.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ


Η συνεχιζόμενη ομηρία των συλληφθέντων της εξέγερσης του Δεκέμβρη, το ιδιώνυμο με βάση τα μέσα αυτοπροστασίας όσων αγωνίζονται στους δρόμους, η ποινικοποίηση αντικρατικών συνθημάτων, η στρατιωτικοποίηση της καθημερινότητας με τις εκατοντάδες κάμερες και τα νεα σώματα καταστολής, η απόπειρα κατάργησης του ασύλου, είναι αποτελέσματα του φόβου τους μπροστά στη διάχυτη κοινωνική ανταρσία.

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ
ΣΥΝΑΥΛΙΑ Σάββατο 25 Απρίλη, Θησείο, 8μμ
ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ Τρίτη 28 Απρίλη, πάρκο Ναυαρίνου & Ζ. Πηγής. 6μμ

Καταλήψεις, Αυτοδιαχειριζόμενα Στέκια, Αναρχικοί/ες, Αντιεξουσιαστές/στριες

Πέμπτη 23 Απριλίου 2009

Καταγγέλουμε την απρόκλητη και ιδιαίτερα βίαιη επίθεση από τα ΜΑΤ

Τα ξημερώματα της Τετάρτης 22 Απριλίου 2009, στις 5 π.μ., το αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου δέχτηκε απρόκλητη και ιδιαίτερα βίαιη επίθεση από τα ΜΑΤ.
Το βράδυ, γύρω στις 11μ.μ., είχε προηγηθεί ρήψη δύο μολώτοφ στη διμοιρία που σταθμεύει στη Χαρ. Τρικούπη. Έξι ώρες αργότερα, τέσσερις διμοιρίες των ΜΑΤ περικύκλωσαν το πάρκο και ξυλοκόπησαν με άγριο τρόπο τον κόσμο που καθόταν εκεί χυδαιολογώντας, απειλώντας και εκφράζοντας απερίγραπτο μίσος και σαδιστική ικανοποίηση.
Δύο από αυτά τα άτομα στάλθηκαν στο νοσοκομείο με σπασμένα χέρια και ανοιγμένα κεφάλια. Τέσσερα άτομα προσήχθησαν αναίτια στη ΓΑΔΑ.
Λίγα μέτρα από το σημείο όπου πέντε μήνες πριν δολοφονήθηκε ο Αλέξης Γρηγορόπουλος βιώσαμε και πάλι να εφαρμόζεται από την πλευρά της ΕΛ.ΑΣ η λογική των μαζικών εκκαθαρίσεων, του πογκρόμ, της κοινωνικής καταστολής και της ‘συλλογικής ευθύνης’. Όλοι γνωρίζουμε ότι η κατασταλτική πολιτική που εφαρμόζεται με τη λογική της συλλογικής ευθύνης, όπου τυχαίοι περαστικοί και θαμώνες της περιοχής ξυλοκοπούνται αδιακρίτως, είναι αυθεντικό χαρακτηριστικό φασιστικών καθεστώτων.
Οι πρακτικές αυτές της ΕΛ.ΑΣ δεν μας εκπλήσουν. Γνωρίζουμε ότι είναι στα πλαίσια ενός γενικότερου σχεδίου που στόχο έχει την καταστολή, την ποινικοποίηση και την στρατικοποίηση της ευρύτερης περιοχής των Εξαρχείων, καθώς και την εξαφάνιση κάθε κοινωνικής αντίδρασης, αμφισβήτησης και συλλογικού αγώνα.

Καλούμε όλους τους κατοίκους της περιοχής και τους ευαισθητοποιημένους κατοίκους όλης της πόλης να συμμετέχουν σε εκδήλωση διαμαρτυρίας το Σάββατο 25 Απριλίου στις 12 το μεσημέρι στο πάρκο Ναυαρίνου.

Καλούμε επίσης την Τρίτη 28 Απριλίου στις 6 μ.μ. σε πορεία που ξεκινάει από το πάρκο Ναυαρίνου για την υπεράσπιση των κοινωνικών κέντρων και των καταλήψεων.


Αν δεν αντισταθούμε σε όλες τις γειτονιές, οι πόλεις μας θα γίνουν μοντέρνες φυλακές.

Ανοιχτή Συνέλευση Αυτοδιαχειριζόμενου Πάρκου Ναυαρίνου
http://parkingparko.blogspot.com/
Πογκρόμ στα Εξάρχεια!!!

Τρίτη 21 Απριλίου 2009

Νέα κατασταλτικά μέτρα, κατειλημμένοι χώροι και συλλογικές απαντήσεις

«Επίσης, θα εκπονηθεί σχέδιο κρίσης για γενικευμένη εξέγερση ή κατά μέτωπο σύγκρουση με κουκουλοφόρους» (από άρθρο αστικής εφημερίδας στις 28/03/08, για τα νέα κατασταλτικά μέτρα της ΕΛ.ΑΣ.)

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την πόλη. Όχι, δεν είναι οι δεκάδες χιλιάδες απολύσεις, η τεράστια ποσότητα κοινωνικού πλούτου που μεταφέρεται στις τράπεζες, οι σφαίρες και οι χειροβομβίδες που εκτοξεύονται στα σώματα μας, ο περιβαλλοντικός βιασμός του οικοσυστήματος από το κεφάλαιο. Οι κρατικοί μηχανισμοί προσπαθούν να πείσουν την κοινωνία ότι για την εντεινόμενη ανασφάλεια γύρω από τις ίδιες της συνθήκες της ύπαρξης της, ευθύνεται η κατασκευασμένη από το θέαμα φιγούρα του «κουκουλοφόρου», ενώ ταυτόχρονα στοχοποιούνται οι καταλήψεις δημοσίων και ιδιωτικών κτιρίων ως τόποι τέλεσης εγκλημάτων.
Αναγορεύοντας σε νούμερο ένα εσωτερικό εχθρό τους διαδηλωτές που στέκονται μαχητικά στον δρόμο απέναντι στους δολοφόνους και τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα των καταλήψεων, το κράτος και τα αφεντικά δεν προσπαθούν απλώς να κρύψουν την καταστροφική και εγκληματική φύση τους, που έγινε φανερή κοινωνικά από τις 06/12 κι έπειτα. Επιχειρούν την τρομοκράτηση των πιο ριζοσπαστικών τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας (αναρχικός/αντιεξουσιαστικός χώρος, καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενα στέκια), όντας οι ίδιοι τρομοκρατημένοι από το μέγεθος και την δυναμική της κοινωνικής-ταξικής εξέγερσης του Δεκέμβρη. Η καταστολή είναι η μόνη πρόληψη του συστήματος, μπροστά στην δομική κρίση που αντιμετωπίζει, αφού γνωρίζει ότι η σχεδιαζόμενη μεταφορά του κόστους της κρίσης στις πλάτες των εκμεταλλευόμενων ενέχει τον κίνδυνο ενός ακόμα μεγαλύτερου κι ωριμότερου εξεγερσιακού κινήματος.
Τα τελευταία χρόνια τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα αυξήθηκαν τόσο γεωμετρικά όσο και κοινωνικά, παράλληλα και σε αλληλεπίδραση με τους αγώνες που ξεσπούσαν σε διάφορα πεδία του κοινωνικού και ταξικού ανταγωνισμού (φοιτητικές, μαθητικές καταλήψεις, απεργιακές κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό, περιβαλλοντικοί/ τοπικοί αγώνες, κινητοποιήσεις μεταναστών και κρατουμένων κ.α.). Στα Δεκεμβριανά του 2008 συνενώθηκε ένα πλήθος υποκειμένων που δεν χωρούσαν στο ηττοπαθές πεδίο της διαμεσολάβησης και της αποσπασματικότητας, στο οποίο περιόριζαν τους αγώνες η αριστερά και οι συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες. Μέσα από την φωτιά της εξέγερσης ξεπήδησε ένα πλήθος ριζοσπαστικών κινήσεων σε γειτονιές κι εργασιακούς χώρους, πολλές από τις οποίες εδαφικοποίησαν σε κατειλημμένους χώρους, ένα άλλο μοντέλο οργάνωσης των αναγκών και των αγώνων μας, το οποίο στηρίζεται σε αντιεραρχικές συνελεύσεις, στην αυτενέργεια και την αυτοοργάνωση των ίδιων των δρώντων υποκειμένων, σε αντιεμπορευματικές σχέσεις συντροφικότητας και αλληλεγγύης.
Σε αυτή την τάση κοινωνικής-ταξικής εξάπλωσης και σύνδεσης των αυτοοργανωμένων / κινηματικών (υπο)δομών προσπαθούν να επιτεθούν με τα νέα κατασταλτικά μέτρα που σχεδιάζουν. Στοχοποιούν τις αναρχικές/αντιεξουσιαστικές καταλήψεις για να επιτεθούν συνολικά στις συλλογικότητες που μεταμορφώνουν εγκαταλειμμένους χώρους του αστικού τοπίου, σε δημόσιους χώρους συνεύρεσης και δημιουργίας. Στοχοποιούν τα αυτοδιαχειριζόμενα στέκια των σχολών και το πανεπιστημιακό άσυλο, για να επιτεθούν στην εξάπλωση του κοινωνικού ασύλου πέρα από τα ακαδημαϊκά τείχη, για να προλάβουν το ενδεχόμενο καταλήψεων σε εργασιακούς χώρους. Στοχοποιούν όσους διαδηλωτές χρησιμοποιούν μέσα αυτοπροστασίας και αντιβίας, για να προλάβουν την χρήση τους από ευρύτατα κοινωνικά κομμάτια (όπως έγινε και τον Δεκέμβρη). Φτάνουν στο σημείο να ποινικοποιήσουν την εκφορά του κοινωνικά πιο διαδεδομένου συνθήματος (που όλους μας ενώνει), κατασκευάζοντας τις αφορμές με βάση τις οποίες θα εξαπολύουν τις δολοφονικές τους επιθέσεις τα ΜΑΤ, απέναντι σε όσους/ες θα κατέβουν στον δρόμο για να αντισταθούν.
Ενισχυτικά ως προς την νομοθετική θωράκιση των μηχανισμών καταστολής, στέκεται η ιδεολογική καταστολή που εξαπολύουν τα ΜΜΕ. Προσπαθούν να διαχωρίσουν τα αγωνιζόμενα υποκείμενα σε «βίαιους κουκουλοφόρους» και σε «ειρηνικούς διαδηλωτές», σε «κακούς/εγκληματικούς» και «καλούς/κοινωνικά χρήσιμους» κατειλημμένους χώρους, προσπαθούν να διαχωρίσουν τους αναρχικούς/αντιεξουσιαστές από το ευρύτερο κοινωνικό κίνημα στο οποίο συμμετέχουν και συνδιαμορφώνουν. Ο διαχωρισμός και η κατηγοριοποίηση των αγωνιζόμενων, προλειάνει το έδαφος της κατασταλτικής επίθεσης που σχεδιάζουν και εξαπολύουν.
Επιπροσθέτως, η θεαματική προβολή τη καταστολής αναλαμβάνει να αποθαρρύνει κι ένα ποσοστό δυνητικών εχθρών (με συμπληρωματικό στόχο τη πρόκληση απέχθειας όχι γι’ αυτούς που χρησιμοποιούν τα όπλα καταστολής, αλλά για τους δημιουργούς της αταξίας στην πόλη). Οι σύγχρονοι ειδικοί της καταστολής άντλησαν σημαντικά διδάγματα απ’ τα πειράματα συμπεριφοριστών ψυχολόγων των αρχών και μέσων του εικοστού αιώνα. Η δημιουργία μιας ισχυρής τραυματικής ανάμνησης ως συνέπεια μίας αυθόρμητης ή μη πράξης προκαλεί στο άτομο την εγκαθίδρυση μιας λογικά αυθαίρετης σχέσης αιτίου-αποτελέσματος, ερεθίσματος- αντίδρασης· ενός εξαρτημένου αντανακλαστικού. Το δόγμα της μηδενικής ανοχής προσπαθεί να επανεγκαθιδρυθεί ως γενικευμένη συνθήκη στην μητρόπολη, μετά το καίριο πλήγμα που δέχθηκε τον Δεκέμβρη, μέσω αυτής της στρατηγικής. Κάθε πρακτική αντιβίας, κάθε πρόθεση εκφοράς αντισυστημικού λόγου, κάθε αυτοοργανωμένη πρακτική, πρέπει να έχει στο νου της την κατασταλτική συνθήκη που εξαπολύεται εναντίον της.
Μέσα σε αυτήν την συνθήκη, μέσα σε ένα πλέγμα καταστολής που έρχεται να υπερασπιστεί την πασιφανή σαθρότητα και το αδιέξοδο του πολιτικού/ κοινωνικού συστήματος, ο ρόλος που μπορούν να διαδραματίσουν οι καταλήψεις μπορεί να είναι από καίριος ως και καθοριστικός για τη διάρρηξη των κατεστημένων κοινωνικών δομών. Ο χώρος που καταλαμβάνεται αποκτά ζωή, μορφή και περιεχόμενο, έξω από λογικές ιδιοκτησίας, επιχειρώντας να συγκροτήσει μια αντισυστημική νησίδα με προοπτικές εξάπλωσης και διάχυσης στο κοινωνικό όλον. Το εγχείρημα δεν αποζητά μια εσωστρεφή, αυτάρεσκη και εναλλακτική πολιτική οριοθέτηση, αφομοιώσιμη και οριακά επαινετή από το κρατικό κατεστημένο. Αποσκοπεί στην αποδόμηση του κοινωνικοπολιτικού είναι, μέσα από τη μετωπική του σύγκρουση με αυτό και παράλληλα μέσα από την οικοδόμηση της νέας πραγματικότητας. Μια πραγματικότητα που στα θεμέλια της αλληλεγγύης και της αμοιβαιότητας παράγει νέο λόγο και δράση μέσα από αυτοοργανωμένες συνελεύσεις και πολιτικές ζυμώσεις.
Πολιτικές ζυμώσεις που δεν εξαντλούνται ούτε στη μερικότητα των διαμεσολαβημένων διεκδικήσεων, ούτε στην αυτάρκεια των ιδεολογικών περιχαρακώσεων, αλλά βασίζονται στην ανάγκη σύνδεσης των κοινωνικών απαντήσεων με τα συνολικότερα προτάγματα που άφησε ο Δεκέμβρης και απαιτεί η οξύτητα της επίθεσης που δέχεται το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας. Τα πάρκινγκ που γίνονται πάρκα, τα άδεια σπίτια που γεμίζουν ζωή, οι λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονιές που κοιτάνε τον ορίζοντα πέρα από τα σπίτια τους, οι συλλογικότητες εργαζομένων που σκέφτονται πέρα από τον κλάδο τους. Όλα αυτά τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα χρειάζεται να συντονίσουν τις λέξεις και τις πράξεις τους ενάντια στο άγονο έδαφος των μερικοτήτων, των διαχωρισμών, των ιεραρχήσεων και των πολιτικών στρατηγικών που μηχανορραφούν υπέρ της σταθερότητας του παλαιού κόσμου.

(το κείμενο βασίστηκε πάνω στην εισήγηση για εκδήλωση - συζήτηση στις 26/03 με θέμα «Νέα κατασταλτικά μέτρα, στοχοποίηση καταλήψεων και οι συλλογικές μας απαντήσεις»)

Κατάληψη Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά
http://pat61.wordpress.com/

Τετάρτη 15 Απριλίου 2009

Ανοιχτή συνέλευση εξεγερμένων, Τετ. 15-4

Ανοιχτή συνέλευση εξεγερμένων για την αλληλεγγύη στους διωκόμενους της εξέγερσης.
Πολυτεχνείο, αίθουσα Γκίνη, Τετάρτη 15 Απριλίου 2009, 19:00

Προβολή της ταινίας «Η κομμούνα», Τετ. 15-4 & Πεμ. 16-4


Προβολή της ταινίας «Η κομμούνα»
Τετάρτη 15 Απριλίου, 20:00: Προβολή του α΄ μέρους της ταινίας.
Πέμπτη 16 Απριλίου, 20.00: Προβολή του β΄ μέρους της ταινίας.

Κατάληψη Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά

http://pat61.wordpress.com/

Τρίτη 14 Απριλίου 2009

Εκδήλωση-συζήτηση με συντρόφους από το Βανκούβερ του Καναδά, Τρ. 14-4


Συζήτηση-ενημέρωση με συντρόφους από το Βανκούβερ του Καναδά για την ανταλλαγή εμπειριών και ιδεών πάνω στην αναρχική σκέψη και δράση, με αφορμή την Χειμερινή Ολυμπιάδα του 2010 στην πόλη τους και την αντίσταση σε αυτήν.
Τρίτη 14 Απριλίου 2009, 19:00, Πολυτεχνείο, Γκίνη
Διοργάνωση: για την γενίκευση της εξεγερσιακής σύγκρουσης

http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=17581

RADIO ALICE: Προβολή ταινίας, Τρ. 14-4


http://protovouliaxalandriou.blogspot.com/
Προβολή της ταινίας "Δουλεύοντας με το πάσο μας" (τίτλος στα ιταλικά "Lavorare con lentezza"). Η ταινία αναφέρεται στο Ράδιο Αλίκη και στην περίοδο της ιταλικής αυτονομίας (1976-77).

«Να δώσουμε φωνή στην επιθυμία μας. Κάθε κολεκτίβα και ένα ραδιόφωνο. Ας εκπέμψουμε ο ένας πάνω στον άλλο»

Τρίτη 14 Απριλίου ώρα 20.00, Κατάληψη Κτήματος Πραποπουλου, Χαλάνδρι

Ο χώρος της κατάληψης βρίσκεται στην οδό Προφήτη Ηλία 49, απέναντι από την είσοδο του Θεάτρου Ρεματιάς.
Λεωφορεία, στάση "Γιασεμιών": 402 από σταθμό metro Κατεχάκη και 412 από πρώην σταθμό metro Χαλανδρίου.

Παρασκευή 10 Απριλίου 2009

Ανοιχτή συνέλευση για τη δημιουργία ενιαίου αναρχικού κινήματος

Αθήνα, Παρασκευή 10 Απριλίου 2009, 19:00, ΕΜΠ, κτήριο Γκίνη.
Συζήτηση για την πραγματοποίηση εκδήλωσης με θέμα την εργασιακή και κρατική καταστολή.

Πρωτοβουλία για ενιαίο αναρχικό πολυμορφικό κίνημα