«Δηλώνω ότι δεν πρόκειται να είμαι υποψήφια κανενός κόμματος για τις ευρωεκλογές». «Σας αγαπώ πολύ και σας ευχαριστώ πολύ για όλα. Μη σταματάτε».
Υπογραφή: Κότσε-Κωνσταντίνα Κούνεβα.
πηγή: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4503364
Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2009
Κατάληψη του Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης (NYU)
From 10 pm on February 18th 2009 to 2 pm on February 20th, students of Take Back NYU! occupied the Kimmel Center for University Life in a historic effort to bring pressure on NYU for its administrative and ethical failings regarding transparency, democracy and protection of human rights.
During the occupation students rallied hundreds of supporters to the streets of New York, drew national and international press coverage, and sparked a long-needed discussion about the NYU community. For these reasons and more, Take Back NYU! believes the occupation represents a historic moment, and by many measures a success.
However, we also recognize that our occupation was not a full success. When we succeeded, we did so because the passion of our movement shone through the smoke and mirrors cast by the NYU administration. When we failed it was only because we underestimated the lengths NYU will go to in order to deter any real criticism of its policies.
The administration demonstrated their steadfast commitment to ignoring its students. Members of Take Back NYU! didn’t even see the face of NYU negotiator Lynne Brown until 26 hours into the occupation. Throughout, the administration only gave disingenuous offers of discussion without negotiation, which the students readily rejected. NYU’s refusal to negotiate contrasts sharply with good-faith negotiations made by other universities during similar occupations.
We believe that our occupation gave NYU the opportunity to become a leader among universities and to build our community around strong commitments to democracy, transparency and respect for human rights. Instead, NYU said ‘pass’ and chose to stick to its narrow interests at the expense of genuine discussion.
In the course of defending its secrets, NYU put students and its security guards at risk by encouraging the use of physical force to end a non-violent protest. NYPD officers used billy-clubs and mace against demonstrators outside the building. These acts of aggression have gone unmentioned and unquestioned in the course of NYU’s handling of the occupation.
This protest is just a beginning to what is to come. The action made national and international news, and showcased the real power of the new student movement sweeping the globe. Here in New York, a City Council member, Charles Barron, has publicly endorsed our campaign and shamed the University for its mishandling of student protest. Actions at universities around the city will continue in the weeks to come.
No doubt NYU will begin attempting disciplinary action, but no suspensions, expulsions or arrests can contain what began in the last two days. This fight will carry on in the hands of the dozens of people who made it inside, and the hundreds more who came out to support the occupation. NYU showed its irrational need to defend secrecy and its exclusive hold on power, and that alone will drive this movement forward.
For everyone showing support: the real lesson here is that you can act and you can make a difference. Take the lessons from the occupation on to your own struggle, and begin to act yourself.
Onward.
Περισσότερα: http://takebacknyu.com/
http://news.infoshop.org/article.php?story=20090219021738908
Βίντεο: http://www.youtube.com/watch?v=3EkD_4rWxHU
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009
Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων της «Φάρος Ε.Π.Ε.»
Πάνω από δύο εβδομάδες τώρα, έχει ξεκινήσει ένας σημαντικός εργατικός αγώνας με την κατάληψη του κτιρίου της χαρτοβιομηχανίας «Φάρος Ε.Π.Ε.», στον Άλιμο. Πιο συγκεκριμένα, η εργοδοσία κήρυξε πτώχευση, ενώ οι εργαζόμενοι, σήμερα σαράντα περίπου στον αριθμό και ως επί το πλείστον γυναίκες, έχουν να πληρωθούν από τον περασμένο Αύγουστο. Από τον Νοέμβριο, ορισμένοι εργαζόμενοι ξεκίνησαν επίσχεση εργασίας, ενώ οι υπόλοιποι συνέχιζαν να εργάζονται ελπίζοντας μάταια πως κάτι θα αλλάξει από την πλευρά της εργοδοσίας. Στα τέλη όμως του Δεκέμβρη, η εργοδοσία ξεκαθάρισε στους εργαζόμενους πως δεν έχουν σε κάτι να ελπίζουν. Πριν δύο περίπου εβδομάδες μάλιστα, επιχείρησε να «φυγαδεύσει» τα μηχανήματα του εργοστασίου. Η άμεση αντίδραση των εργαζομένων με το μπλοκάρισμα των φορτηγών που τα μετέφεραν ματαίωση την προσπάθεια της εργοδοσίας, ενώ από εκείνο το μεσημέρι το εργοστάσιο βρίσκεται υπό κατάληψη από τους εργαζόμενους. Αυτή τη στιγμή, οι εργαζόμενοι δεν παραμένουν απλά απλήρωτοι για μήνες, αλλά βρίσκονται σε μία κατάσταση ομηρίας, αφού ούτε εργαζόμενοι ούτε δηλωμένοι στον ΟΑΕΔ άνεργοι είναι.
Οι ίδιες οι συνθήκες κήρυξης πτώχευσης της εταιρείας οδήγησε και οδηγεί τους εργαζόμενους να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα δρώντας άμεσα, καταλαμβάνοντας τον ίδιο τον χώρο δουλειάς τους και έχοντας τη συμπαράσταση του κλαδικού τους σωματείου.
Στη θέση αυτή, ήδη τα τελευταία χρόνια έχουν βρεθεί εκατοντάδες εργαζόμενοι σε όλη την Ελλάδα και, βιώνοντας ήδη την κρίση της καπιταλιστικής οικονομίας, φαίνεται πως θα είναι ακόμα περισσότεροι εκείνοι που επίσης θα βρεθούν στην ίδια κατάσταση.
Ωστόσο, όλη αυτήν την κρίση οι τελευταίοι που την πληρώνουν είναι τα αφεντικά, κλείνοντας τις εταιρείες που δεν πηγαίνουν πολύ καλά με κήρυξη πτώχευσης, αφήνοντας απλήρωτους τους εργαζόμενους και ανοίγοντας νέες εταιρείες κάπου αλλού, πολλές φορές και εκτός Ελλάδας για ανεύρεση φτηνότερων εργατικών χεριών και έλλειψης οποιασδήποτε μορφής συνδικαλισμού και εργασιακών δικαιωμάτων.
Για εμάς, η έμπρακτη αλληλεγγύη όλων μας στον αγώνα των εργαζομένων της «Φάρος Ε.Π.Ε.» αποτελεί αξιοσημείωτη υπόθεση, αφού μόνο μέσα από την κοινή δράση των εργαζομένων και ανέργων στις συνοικίες και στους εργασιακούς χώρους θα μπορέσει να σπάσει ο τσαμπουκάς των αφεντικών, που θεωρούν πως η εκμετάλλευσή μας μπορεί γι’ αυτούς να αποτελέσει έναν απλήρωτο λογαριασμό χωρίς να έχουν κανένα κόστος. Η κοινή και αυτοοργανωμένη δράση μας μπορεί να σπάσει την κοροϊδία των θεσμικών φορέων (κομμάτων, δημοτικών αρχών, καθεστωτικών συνδικαλιστικών μηχανισμών, κλπ), οι οποίοι σχεδόν πάντα σε συγχορδία μοιράζουν φρούδες υποσχέσεις οδηγώντας έτσι τους ανθρώπους, μέσω της ατέρμονης αναμονής, στην ηττοπάθεια.
Σε ένα καθεστώς πλήρους απαξίωσης της εργασίας και της αξιοπρέπειάς μας, με τον πέλεκυ της απειλής της απόλυσης να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας, με τους εξευτελισμένους μισθούς που έχουν επιβληθεί από τις συλλογικές συμβάσεις κράτους-αφεντικών-εργατοπατέρων, με τις απλήρωτες υπερωρίες, με την προσβλητική συμπεριφορά των εργοδοτών και των πάσης φύσης προϊσταμένων-λακέδων, με την εργοδοτική τρομοκρατία απέναντι σε κάθε ανεξέλεγκτη συνδικαλιστική δράση (που έφτασε μέχρι και τη δολοφονική επίθεση κατά της Κωνσταντίνας Κούνεβα με οξύ), σε ένα τέτοιο καθεστώς λοιπόν δεν απομένει τίποτα άλλο από το να δυναμώσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ των αγωνιζόμενων και μία συνολική αντι-καθεστωτική δράση.
Τα αφεντικά δεν μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα
Να μην τα αφήσουμε ούτε εμείς
Ανοιχτή Συνέλευση Αγίου Δημητρίου, 19-2-2009
http://katadimadim.blogspot.com/
Οι ίδιες οι συνθήκες κήρυξης πτώχευσης της εταιρείας οδήγησε και οδηγεί τους εργαζόμενους να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα δρώντας άμεσα, καταλαμβάνοντας τον ίδιο τον χώρο δουλειάς τους και έχοντας τη συμπαράσταση του κλαδικού τους σωματείου.
Στη θέση αυτή, ήδη τα τελευταία χρόνια έχουν βρεθεί εκατοντάδες εργαζόμενοι σε όλη την Ελλάδα και, βιώνοντας ήδη την κρίση της καπιταλιστικής οικονομίας, φαίνεται πως θα είναι ακόμα περισσότεροι εκείνοι που επίσης θα βρεθούν στην ίδια κατάσταση.
Ωστόσο, όλη αυτήν την κρίση οι τελευταίοι που την πληρώνουν είναι τα αφεντικά, κλείνοντας τις εταιρείες που δεν πηγαίνουν πολύ καλά με κήρυξη πτώχευσης, αφήνοντας απλήρωτους τους εργαζόμενους και ανοίγοντας νέες εταιρείες κάπου αλλού, πολλές φορές και εκτός Ελλάδας για ανεύρεση φτηνότερων εργατικών χεριών και έλλειψης οποιασδήποτε μορφής συνδικαλισμού και εργασιακών δικαιωμάτων.
Για εμάς, η έμπρακτη αλληλεγγύη όλων μας στον αγώνα των εργαζομένων της «Φάρος Ε.Π.Ε.» αποτελεί αξιοσημείωτη υπόθεση, αφού μόνο μέσα από την κοινή δράση των εργαζομένων και ανέργων στις συνοικίες και στους εργασιακούς χώρους θα μπορέσει να σπάσει ο τσαμπουκάς των αφεντικών, που θεωρούν πως η εκμετάλλευσή μας μπορεί γι’ αυτούς να αποτελέσει έναν απλήρωτο λογαριασμό χωρίς να έχουν κανένα κόστος. Η κοινή και αυτοοργανωμένη δράση μας μπορεί να σπάσει την κοροϊδία των θεσμικών φορέων (κομμάτων, δημοτικών αρχών, καθεστωτικών συνδικαλιστικών μηχανισμών, κλπ), οι οποίοι σχεδόν πάντα σε συγχορδία μοιράζουν φρούδες υποσχέσεις οδηγώντας έτσι τους ανθρώπους, μέσω της ατέρμονης αναμονής, στην ηττοπάθεια.
Σε ένα καθεστώς πλήρους απαξίωσης της εργασίας και της αξιοπρέπειάς μας, με τον πέλεκυ της απειλής της απόλυσης να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας, με τους εξευτελισμένους μισθούς που έχουν επιβληθεί από τις συλλογικές συμβάσεις κράτους-αφεντικών-εργατοπατέρων, με τις απλήρωτες υπερωρίες, με την προσβλητική συμπεριφορά των εργοδοτών και των πάσης φύσης προϊσταμένων-λακέδων, με την εργοδοτική τρομοκρατία απέναντι σε κάθε ανεξέλεγκτη συνδικαλιστική δράση (που έφτασε μέχρι και τη δολοφονική επίθεση κατά της Κωνσταντίνας Κούνεβα με οξύ), σε ένα τέτοιο καθεστώς λοιπόν δεν απομένει τίποτα άλλο από το να δυναμώσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ των αγωνιζόμενων και μία συνολική αντι-καθεστωτική δράση.
Τα αφεντικά δεν μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα
Να μην τα αφήσουμε ούτε εμείς
Ανοιχτή Συνέλευση Αγίου Δημητρίου, 19-2-2009
http://katadimadim.blogspot.com/
Εκδηλώσεις στο Πάρκο Κύπρου και Πατησίων
Η Ανοιχτή συνέλευση του ΠΑΡΚΟΥ Κύπρου και Πατησίων σας προσκαλεί:
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 20/02/09
19.00: "ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ". Σας καλούμε στη συζήτηση αλληλεγγύης στην ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ που θα γίνει στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων. Θα μιλήσουν μέλη από την πρωτοβουλία των πρωτοβάθμιων σωματείων και μέλη της ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα.
ΣΑΒΒΑΤΟ, 21/02/09
από τις 17.00: Αποκριάτικο Πάρτυ για μικρούς και μεγάλους!!! Φορέστε τις μπουλντόζες σας, τα πριόνια σας, τα ευρώ σας κι ελάτε στο Πάρκο να γλεντήσουμε!!!
ΚΥΡΙΑΚΗ, 22/02/09
11:00 = Εργαστήριο ΜΑΣΚΑΣ για μικρούς και μεγάλους!
*Η Ομαδική Έκθεση «15χρονών» από το "Αsh in Art", αφιερωμένη στον Αλέξη Γρηγορόπουλο παραμένει στο χώρο του πάρκου ΕΠ' ΑΟΡΙΣΤΟ για όλες τις ώρες της ημέρας!
Ανοιxτή συνέλευση καθημερινά στο πάρκο στις 20.30
http://kiproukaipatision.blogspot.com/
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 20/02/09
19.00: "ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ". Σας καλούμε στη συζήτηση αλληλεγγύης στην ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ που θα γίνει στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων. Θα μιλήσουν μέλη από την πρωτοβουλία των πρωτοβάθμιων σωματείων και μέλη της ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα.
ΣΑΒΒΑΤΟ, 21/02/09
από τις 17.00: Αποκριάτικο Πάρτυ για μικρούς και μεγάλους!!! Φορέστε τις μπουλντόζες σας, τα πριόνια σας, τα ευρώ σας κι ελάτε στο Πάρκο να γλεντήσουμε!!!
ΚΥΡΙΑΚΗ, 22/02/09
11:00 = Εργαστήριο ΜΑΣΚΑΣ για μικρούς και μεγάλους!
*Η Ομαδική Έκθεση «15χρονών» από το "Αsh in Art", αφιερωμένη στον Αλέξη Γρηγορόπουλο παραμένει στο χώρο του πάρκου ΕΠ' ΑΟΡΙΣΤΟ για όλες τις ώρες της ημέρας!
Ανοιxτή συνέλευση καθημερινά στο πάρκο στις 20.30
http://kiproukaipatision.blogspot.com/
Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2009
Όλοι στην πορεία αλληλεγγύης για την Κ. Κούνεβα, Πεμ. 19-2
Η υγεία της Κωνσταντίνας καλυτερεύει. Ήδη μπορεί και μιλάει με τη βοήθεια ενός μηχανήματος. Μπορεί επίσης να σταθεί όρθια και να περπατήσει. Οι ζημιές στο στομάχι και τον οισοφάγο είναι πολύ μεγάλες και σίγουρα θα χρειαστεί εγχειρήσεις στο εξωτερικό. Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με την ασφαλιστική κάλυψη και η Κωνσταντίνα είναι οικονομικά εκτεθειμένη. Η οικονομική ενίσχυση από μεριάς των αλληλέγγυων πρέπει να συνεχιστεί και να επιταθεί.
Έχει αρνηθεί την πρόταση που της έγινε από κόμματα της καθεστωτικής αριστεράς για υποψηφιότητα στις επόμενες βουλετικές εκλογές. Δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να ενταχθεί σε κανένα κόμμα και ότι το μόνο που την ενδιαφέρει είναι το σωματείο της.
Έχουν ήδη διατυπωθεί στο σωματείο καταγγελίες για ξυλοδαρμό τριών αλβανίδων καθαριστριών από "αγνώστους". Επισης καθαρίστριες που ενεργοποιούνται γύρω από το σωματείο παρακολουθούνται από "περίεργους τύπους".
Η υπόθεση της Κ. Κούνεβα και της υπενοικίασης εργαζομένων, των χυδαίων υπεργολαβιών, του σκλαβοπάζαρου βρίσκεται μόλις στην αρχή. Η υπόθεση είναι στα δικά μας χέρια όσο κι αν τον τελευταίο καιρό ενεργοποιούνται οι κοινωνικοί και πολιτικοί διαμεσολαβητές για να την διευθετήσουν κατά πως συμφέρει την διαιώνιση των υπαρχουσών συνθηκών.
Να μην λείψει κανείς από την σημερινή πορεία αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα
Προπύλαια στις 6μμ
αναδημοσίευση από: Πρωτοβουλία Αναρχικών Αιγάλεω
Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009
Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009
Τα μεγαλοαστικά ζόμπι στο Θριάσιο
από Πρωτοβουλία Αναρχικών Αιγάλεω
Διαβάζουμε ότι:
"Υπογράφηκε χτες (12/2/2009) το συμφωνητικό μετοχών και το σχέδιο καταστατικού για τη σύσταση κοινής ανώνυμης εταιρείας μεταξύ ΔΕΗ και Χαλυβουργικής για την κατασκευή και εκμετάλλευση δυο μονάδων συνδυασμένου κύκλου συνολικής ισχύος 880 MW. Οι μονάδες θα χρησιμοποιούν για καύσιμο φυσικό αέριο.
Η Χαλυβουργική θα κατέχει το 51% του μετοχικού κεφαλαίου και η ΔΕΗ το 49% της υπό σύσταση κοινής ανώνυμης εταιρείας. Το συμφωνητικό μετοχών και το σχέδιο καταστατικού θα υποβληθούν για έγκριση στην Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Είναι η πρώτη φορά που η ΔΕΗ συνεργάζεται με ιδιώτη, ενώ το ύψος της επένδυσης θα φτάσει τα 500 εκατομμύρια ευρώ".
Το δολοφονικό έργο λοιπόν συνεχίζεται απτόητο. Το Θριάσιο πεδίο επιχειρείται να θαφτεί ολοκληρωτικά και το λεκανοπέδιο της Αθήνας να αποκτήσει μια Πύλη Θανάτου στο δυτικό του πλευρό. Είναι πασιφανές ότι οι διαμαρτυρίες και η γκρίνια όλων των "μαζικών φορέων" προστασίας του περιβάλλοντος της περιοχής δεν πιάνουν τόπο. Καμία ανάσχεση των σχεδίων.
Η μίζερη πολιτική των προσφυγών, οι άσφαιρες προειδοποιήσεις, οι άνευρες κινητοποιήσεις επιβεβαιώνουν την κυριαρχία της γενικευμένης μοιρολατρίας στρώνοντας το χαλί για το μεγάλο φαγοπότι των μεγαλοαστών ζόμπι. Η τοπική κοινωνία δεν αδιαφορεί. Απλώς έχει βαρεθεί τα χρόνια ξεπουλήματα, τα μικροπολιτικά παιχνίδια, τα συμφέροντα ματαιόδοξων αρχοντίσκων. Ως πότε ο δύσμοιρος κάτοικος του Θριάσιου θα σέρνεται σαν στρατιωτάκι πίσω από φτηνά και αχυρένια λάβαρα; Είναι καιρός να κατατεθεί μια πρόταση αυθεντικής αντίστασης από σχήματα αντιεξουσιαστικά, ανιδιοτελή, αυτοοργανωμένα, αδιαμεσολάβητα απαλλαγμένα από τα βάρη του παρελθόντος, αρνούμενα να συνδιαλλαγούν με εξουσίες κεντρικές και τοπικές. Σχήματα αποφασισμένα να υπερασπιστούν ανθρώπους και περιβάλλον.
Ξεκάθαρα πράγματα. Θραύσματα του Δεκέμβρη, με την εξουσία απέναντι και την ανοικοδόμηση της αυθεντικότητας στις ανθρώπινες σχέσεις.
Διαβάζουμε ότι:
"Υπογράφηκε χτες (12/2/2009) το συμφωνητικό μετοχών και το σχέδιο καταστατικού για τη σύσταση κοινής ανώνυμης εταιρείας μεταξύ ΔΕΗ και Χαλυβουργικής για την κατασκευή και εκμετάλλευση δυο μονάδων συνδυασμένου κύκλου συνολικής ισχύος 880 MW. Οι μονάδες θα χρησιμοποιούν για καύσιμο φυσικό αέριο.
Η Χαλυβουργική θα κατέχει το 51% του μετοχικού κεφαλαίου και η ΔΕΗ το 49% της υπό σύσταση κοινής ανώνυμης εταιρείας. Το συμφωνητικό μετοχών και το σχέδιο καταστατικού θα υποβληθούν για έγκριση στην Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Είναι η πρώτη φορά που η ΔΕΗ συνεργάζεται με ιδιώτη, ενώ το ύψος της επένδυσης θα φτάσει τα 500 εκατομμύρια ευρώ".
Το δολοφονικό έργο λοιπόν συνεχίζεται απτόητο. Το Θριάσιο πεδίο επιχειρείται να θαφτεί ολοκληρωτικά και το λεκανοπέδιο της Αθήνας να αποκτήσει μια Πύλη Θανάτου στο δυτικό του πλευρό. Είναι πασιφανές ότι οι διαμαρτυρίες και η γκρίνια όλων των "μαζικών φορέων" προστασίας του περιβάλλοντος της περιοχής δεν πιάνουν τόπο. Καμία ανάσχεση των σχεδίων.
Η μίζερη πολιτική των προσφυγών, οι άσφαιρες προειδοποιήσεις, οι άνευρες κινητοποιήσεις επιβεβαιώνουν την κυριαρχία της γενικευμένης μοιρολατρίας στρώνοντας το χαλί για το μεγάλο φαγοπότι των μεγαλοαστών ζόμπι. Η τοπική κοινωνία δεν αδιαφορεί. Απλώς έχει βαρεθεί τα χρόνια ξεπουλήματα, τα μικροπολιτικά παιχνίδια, τα συμφέροντα ματαιόδοξων αρχοντίσκων. Ως πότε ο δύσμοιρος κάτοικος του Θριάσιου θα σέρνεται σαν στρατιωτάκι πίσω από φτηνά και αχυρένια λάβαρα; Είναι καιρός να κατατεθεί μια πρόταση αυθεντικής αντίστασης από σχήματα αντιεξουσιαστικά, ανιδιοτελή, αυτοοργανωμένα, αδιαμεσολάβητα απαλλαγμένα από τα βάρη του παρελθόντος, αρνούμενα να συνδιαλλαγούν με εξουσίες κεντρικές και τοπικές. Σχήματα αποφασισμένα να υπερασπιστούν ανθρώπους και περιβάλλον.
Ξεκάθαρα πράγματα. Θραύσματα του Δεκέμβρη, με την εξουσία απέναντι και την ανοικοδόμηση της αυθεντικότητας στις ανθρώπινες σχέσεις.
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2009
Ανοιχτή Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Κρατούμενους της Εξέγερσης του Δεκέμβρη
Δελτίο Τύπου
Σήμερα, στη 1 μ.μ. πραγματοποιήθηκε συνέντευξη τύπου της Ανοιχτής Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Κρατούμενους της Εξέγερσης του Δεκέμβρη μπροστά στο κτίριο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Στη συνέντευξη μίλησαν οι Νίκος Γιαννόπουλος εκ μέρους της Ανοιχτής Επιτροπής Αλληλεγγύης, Γιάννα Κούρτοβικ, δικηγόρος, και Τάκης Πολίτης, ειδικός γραμματέας της ΠΟΣΔΕΠ.
Στη συνέντευξη καταγγέλθηκαν η συνεχιζόμενη κράτηση δεκάδων νέων (δεκαέξι ελλήνων και περισσότερων από τριάντα μεταναστών), με διάτρητα έως κατασκευασμένα κατηγορητήρια, με πλέον ακραία την προφυλάκιση τεσσάρων διαδηλωτών (και την παραπομπή άλλων δεκαπέντε) στη Λάρισα με βάσεις τις διατάξεις του τρομονόμου, η άρνηση των δικαστικών αρχών να δεχτούν τις αιτήσεις αποφυλάκισης και η βιομηχανία διώξεων κατά καταληψιών μαθητών, καθηγητών, ακόμα και γονέων για «αμέλεια ανηλίκου».
Οι ομιλητές επεσήμαναν ότι οι διώξεις, οι συνεχιζόμενες προφυλακίσεις έχουν αποκλειστικά εκδικητικό και εκφοβιστικό χαρακτήρα, αποδεικνύοντας πόσο υποκριτικές ήταν οι διαβεβαιώσεις των αρχόντων ότι κατανοούν τους λόγους της εξέγερσης της νεολαίας, απαίτησαν την άμεση αποφυλάκιση των κρατουμένων, την παύση κάθε δίωξης σε βάρος όλων των συλληφθέντων (συμπεριλαμβανομένων των μεταναστών που έχουν υποστεί απελάσεις και την απαγόρευση της χρήσης χημικών στις διαδηλώσεις.
Αθήνα, 12/02/2009
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Σήμερα, στη 1 μ.μ. πραγματοποιήθηκε συνέντευξη τύπου της Ανοιχτής Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Κρατούμενους της Εξέγερσης του Δεκέμβρη μπροστά στο κτίριο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Στη συνέντευξη μίλησαν οι Νίκος Γιαννόπουλος εκ μέρους της Ανοιχτής Επιτροπής Αλληλεγγύης, Γιάννα Κούρτοβικ, δικηγόρος, και Τάκης Πολίτης, ειδικός γραμματέας της ΠΟΣΔΕΠ.
Στη συνέντευξη καταγγέλθηκαν η συνεχιζόμενη κράτηση δεκάδων νέων (δεκαέξι ελλήνων και περισσότερων από τριάντα μεταναστών), με διάτρητα έως κατασκευασμένα κατηγορητήρια, με πλέον ακραία την προφυλάκιση τεσσάρων διαδηλωτών (και την παραπομπή άλλων δεκαπέντε) στη Λάρισα με βάσεις τις διατάξεις του τρομονόμου, η άρνηση των δικαστικών αρχών να δεχτούν τις αιτήσεις αποφυλάκισης και η βιομηχανία διώξεων κατά καταληψιών μαθητών, καθηγητών, ακόμα και γονέων για «αμέλεια ανηλίκου».
Οι ομιλητές επεσήμαναν ότι οι διώξεις, οι συνεχιζόμενες προφυλακίσεις έχουν αποκλειστικά εκδικητικό και εκφοβιστικό χαρακτήρα, αποδεικνύοντας πόσο υποκριτικές ήταν οι διαβεβαιώσεις των αρχόντων ότι κατανοούν τους λόγους της εξέγερσης της νεολαίας, απαίτησαν την άμεση αποφυλάκιση των κρατουμένων, την παύση κάθε δίωξης σε βάρος όλων των συλληφθέντων (συμπεριλαμβανομένων των μεταναστών που έχουν υποστεί απελάσεις και την απαγόρευση της χρήσης χημικών στις διαδηλώσεις.
Αθήνα, 12/02/2009
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009
Ντέϊβιντ Χάρβεϊ: Για το δικαίωμα στην πόλη
Η ομιλία του Ντέϊβιντ Χάρβεϊ στο πρόσφατο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ στο Μπελέμ της Βραζιλίας. Μ' έναν διαυγέστατο Μαρξιστικό τρόπο, ο Ντέϊβιντ εξηγεί και αναλύει την παρούσα χρηματικο-οικονομική κρίση του καπιταλισμού κι επιμένει ότι η έξοδος απ' αυτόν είναι συνυφασμένη με τους αγώνες για τη διεκδίκηση του δικαιώματος στην πόλη. [Μετάφραση: Μωυσής Μπουντουρίδης]
Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ, αλλά εξ αρχής θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη που θα μιλήσω στα Αγγλικά, τη γλώσσα του διεθνούς ιμπεριαλισμού. Ελπίζω ότι αυτά που θα πω να είναι αρκετά αντιμπεριαλιστικά ώστε να με συγχωρέσετε.
Είμαι πολύ ευγνώμονας για την πρόσκλησή σας, επειδή μαθαίνω πολλά πράγματα από τα κοινωνικά κινήματα. Ήρθα εδώ να μάθω και να ακούσω κι, έτσι, ήδη αποκτώ αυτή τη μεγάλη εκπαιδευτική εμπειρία, γιατί, όπως κάποτε το είχε θέσει ο Μαρξ, πάντοτε υπάρχει το μεγάλο ζήτημα του ποιος θα εκπαιδεύσει τους εκπαιδευτές.
Δουλεύω για κάποιο καιρό τώρα πάνω στην ιδέα του Δικαιώματος στην Πόλη. Θεωρώ ότι το Δικαίωμα στην Πόλη σημαίνει το δικαίωμα όλων μας να φτιάχνουμε πόλεις, που ικανοποιούν τις ανθρώπινες ανάγκες, τις ανάγκες μας. Το δικαίωμα στην πόλη δεν είναι το δικαίωμα να παίρνουμε –χρησιμοποιώντας μια γνωστή έκφραση– τα ψίχουλα από το τραπέζι των πλούσιων. Θα πρέπει όλοι μας να έχουμε τα ίδια δικαιώματα, για να μπορούμε να φτιάχνουμε τα διαφορετικά είδη πόλεων, που θέλουμε να υπάρχουν.
Το δικαίωμα στην πόλη δεν είναι μόνο το δικαίωμα σ’ ό,τι ήδη υπάρχει στην πόλη, αλλά το δικαίωμα να μπορούμε να κάνουμε την πόλη να γίνει κάτι ριζικά διαφορετικό. Όταν κοιτάζω την ιστορία, βλέπω ότι η διαχείριση των πόλεων γινόταν περισσότερο από το κεφάλαιο παρά από τους άνθρωπους. Επομένως, μέσα στην πάλη αυτή για το δικαίωμα στην πόλη θα πρέπει να υπάρχει και μια πάλη ενάντια στο κεφάλαιο. Διαβάστε ολόκληρο κείμενο.
Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ, αλλά εξ αρχής θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη που θα μιλήσω στα Αγγλικά, τη γλώσσα του διεθνούς ιμπεριαλισμού. Ελπίζω ότι αυτά που θα πω να είναι αρκετά αντιμπεριαλιστικά ώστε να με συγχωρέσετε.
Είμαι πολύ ευγνώμονας για την πρόσκλησή σας, επειδή μαθαίνω πολλά πράγματα από τα κοινωνικά κινήματα. Ήρθα εδώ να μάθω και να ακούσω κι, έτσι, ήδη αποκτώ αυτή τη μεγάλη εκπαιδευτική εμπειρία, γιατί, όπως κάποτε το είχε θέσει ο Μαρξ, πάντοτε υπάρχει το μεγάλο ζήτημα του ποιος θα εκπαιδεύσει τους εκπαιδευτές.
Δουλεύω για κάποιο καιρό τώρα πάνω στην ιδέα του Δικαιώματος στην Πόλη. Θεωρώ ότι το Δικαίωμα στην Πόλη σημαίνει το δικαίωμα όλων μας να φτιάχνουμε πόλεις, που ικανοποιούν τις ανθρώπινες ανάγκες, τις ανάγκες μας. Το δικαίωμα στην πόλη δεν είναι το δικαίωμα να παίρνουμε –χρησιμοποιώντας μια γνωστή έκφραση– τα ψίχουλα από το τραπέζι των πλούσιων. Θα πρέπει όλοι μας να έχουμε τα ίδια δικαιώματα, για να μπορούμε να φτιάχνουμε τα διαφορετικά είδη πόλεων, που θέλουμε να υπάρχουν.
Το δικαίωμα στην πόλη δεν είναι μόνο το δικαίωμα σ’ ό,τι ήδη υπάρχει στην πόλη, αλλά το δικαίωμα να μπορούμε να κάνουμε την πόλη να γίνει κάτι ριζικά διαφορετικό. Όταν κοιτάζω την ιστορία, βλέπω ότι η διαχείριση των πόλεων γινόταν περισσότερο από το κεφάλαιο παρά από τους άνθρωπους. Επομένως, μέσα στην πάλη αυτή για το δικαίωμα στην πόλη θα πρέπει να υπάρχει και μια πάλη ενάντια στο κεφάλαιο. Διαβάστε ολόκληρο κείμενο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
