Αστεακες εξεγερσεις 2008-9

Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2009

Συνελεύσεις – εκδηλώσες, Κυριακή 4 Ιαν

Ανοιχτή συνέλευση συντονιστικού μαθητών, Νομική
http://santimpa.blogspot.com/2008/12/blog-post_27.html

Συνέλευση στην κατάληψη «Γαλαξία» στη Ν. Σμύρνη
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13137

Συναυλία για την οικονομική ενίσχυση της Κούνεβα
http://babylonmedia.wordpress.com/2009/01/03/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B1/

Πορείες – συγκεντρώσεις – εκδηλώσεις κ.λπ., Σάββατο 3 Ιαν

Αλληλεγγύη στην Κούνεβα
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13114

Αντιπολεμικό συλλαλητήριο, Προπύλαια
http://www.stop-the-war.gr/

Διαδήλωση ενάντια στο μακελειό στη Γάζα
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13141

Πορεία προς την Ισραηλινή Πρεσβεία
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13146

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΝΑ

Η εργοδοτική τρομοκρατία δεν θα περάσει. Θα μας βρουν μπροστά τους.

Δολοφονική επίθεση με καυστικό οξύ στο πρόσωπο δέχτηκε στις 22-12-2008 το βράδυ, την ώρα που επέστρεφε από τη δουλειά της, η Κωνσταντίνα Κούνεβα, κάτοικος Άνω Πετραλώνων, με αποτέλεσμα από τότε να νοσηλεύεται στην εντατική του Ευαγγελισμού σε σοβαρή κατάσταση. Η επίθεση έγινε στη γωνία Δρυόπων και Τρώων. Η Κωνσταντίνα, είναι συνδικαλίστρια και γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού, ενός σωματείου που υπερασπίζεται τα δικαιώματα σκληρά εκμεταλλευόμενων εργαζομένων, κυρίως γυναικών, πολλές από τις οποίες είναι μετανάστριες.
Η Κωνσταντίνα δεχόταν απειλές κατά τη ζωή της εξαιτίας της συνδικαλιστικής της δράσης. Οι συναδέλφισσές της καταγγέλλουν ότι η επίθεση προέρχεται από κύκλους της εργοδοσίας, η οποία τρομοκρατούσε όλες τις εργαζόμενες, και την Κωνσταντίνα που ήταν μαχητική συνδικαλίστρια. Σαν μετανάστρια την θεωρούσαν πιο ευάλωτη. Το τελευταίο περιστατικό συνέβη όταν η εταιρεία στην οποία εργαζόταν η Κωνσταντίνα κάλεσε τις εργαζόμενες να πάρουν σαν δώρο Χριστουγέννων ποσό μικρότερο και να υπογράψουν για μεγαλύτερο. Η Κωνσταντίνα κάλεσε τις συναδέλφισσές της να μην υπογράψουν και πετάχτηκε κακείν κακώς έξω από σεκιουριτάδες.
Η συγκεκριμένη εργολαβική εταιρεία έχει αναλάβει την καθαριότητα σε μεγάλους δημόσιους οργανισμούς: τον ΗΣΑΠ, το ΜΕΤΡΟ, την ΕΒΟ (Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων), ίσως και σε άλλους. Παρά τις συνεχείς καταγγελίες του σωματείου για την συστηματική παραβίαση των εργατικών δικαιωμάτων, οι οργανισμοί αυτοί δεν έκαναν τίποτα από αυτά που όφειλαν προκειμένου να τηρηθεί η εργατική νομοθεσία και να μπει φρένο στο καθεστώς τρομοκρατίας. Είναι εξίσου υπεύθυνοι για τη διατήρηση αυτής της κατάστασης που έφτασε μέχρι τη δολοφονική επίθεση, τόσο οι διοικήσεις αυτών των οργανισμών, όσο και οι Επιθεωρήσεις Εργασίας και το Υπουργείο Απασχόλησης προς το οποίο γίνονταν συνεχείς παραστάσεις.
Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει καθεστώς το δημόσιο, αντί να προσλαμβάνει μόνιμους για να καλύψει τις ανάγκες του, να παραδίδει τομείς σε εργολάβους, οι οποίοι απασχολούν εργαζόμενους πολλές φορές σε καθεστώς σκλαβιάς. Έτσι, μέσα και στο γενικότερο πλαίσιο συνδιαλλαγής και μίζας που επικρατεί στο σύστημα των αναθέσεων, εξασφαλίζεται ο πλουτισμός κάποιων επιτήδειων που λειτουργούν σαν νταβατζήδες, με το κράτος να νίπτει τας χείρας του. Το φαινόμενο το ζήσαμε και την περίοδο των ολυμπιακών έργων με τα αναρίθμητα εργατικά ατυχήματα και τους νεκρούς, όταν στο όνομα της μεγάλης ολυμπιακής ιδέας ισοπεδώθηκαν τα δικαιώματα στον κλάδο των κατασκευών.
Το περιστατικό αυτό που είναι πρωτοφανές για τα μέχρι τώρα δεδομένα της Ελλάδας, δείχνει ότι το επόμενο διάστημα ο κοινωνικός πόλεμος θα προσλάβει άγριες διαστάσεις. Το κεφάλαιο και το κράτος δεν θα διστάσουν να υιοθετήσουν ακόμη και μαφιόζικες τακτικές προκειμένου να αντιμετωπίσουν την ογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια. Σκηνές του μέλλοντος ζήσαμε το τελευταίο άλλωστε διάστημα με την δολοφονία του Αλέξη, τους πυροβολισμούς των Ζητάδων στο Φάληρο, τους άγριους ξυλοδαρμούς μαθητών, τη χρήση ακροδεξιών «αγανακτισμένων πολιτών» ενάντια στο κίνημα.
Η εξουσία και οι κονδυλοφόροι της μας μιλούν για ειρήνη και θρηνούν για τις σπασμένες βιτρίνες. Αυτό που ονομάζουν ειρήνη όμως είναι ο άγριος καθημερινός πόλεμος ενάντια στην κοινωνία. Γιατί η μεγαλύτερη έκφραση βίας δεν είναι οι σπασμένες βιτρίνες αλλά η φτώχεια, η ανεργία, η άγρια εκμετάλλευση και η τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, οι νεκροί και οι σακατεμένοι από τα εργατικά ατυχήματα, η καταλήστευση των ταμείων, η κρατική καταστολή και η αστυνομοκρατία, οι παρακολουθήσεις, οι κάμερες και ο χαφιεδισμός. Αυτή την ειρήνη τους λοιπόν δεν την θέλουμε, είναι καιρός, και τα τελευταία γεγονότα έδειξαν ότι μπορεί να γίνει, η κοινωνία να περάσει στην αντεπίθεση. Κάνοντας στην άκρη τους υποταγμένους γραφειοκράτες και εκπροσώπους, με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, μέσα από πρωτοβάθμια μαχητικά σωματεία, επιτροπές αγώνα, συνελεύσεις στις γειτονιές, στα σχολεία, τα πανεπιστήμια.
Δηλώνουμε ότι θα μας βρουν μπροστά τους. Αυτό το έγκλημα δεν θα μείνει ατιμώρητο. Η Κωνσταντίνα δεν είναι μόνη της. Δίπλα της έχουν βρεθεί αυτές τις μέρες και θα βρεθούν και το επόμενο διάστημα όλοι όσοι αντιστέκονται σ’ αυτό το άγριο σύστημα εκμετάλλευσης και καταστολής. Με όπλο την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση οι υπεύθυνοι θα πάρουν την απάντηση που τους αξίζει.

Συγκέντρωση στην πλατεία Μερκούρη και διαδήλωση στους δρόμους των Πετραλώνων, το Σάββατο 3 Ιανουαρίου στις 12 το μεσημέρι.

Πρωτοβουλία Κατοίκων

Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2008

Στάνλεϊ Αρόνοβιτς: Με κομμένη την ανάσα

O κόσμος παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τα γεγονότα στην Ελλάδα. Τη στιγμή που οι Αρχές πασχίζουν να παρουσιάσουν την οργισμένη αντίδραση των νέων στην αστυνομική βία ως ανεύθυνες πράξεις ενός βίαιου όχλου, οι νέοι έχουν μια διαφορετική κατανόηση: πιεσμένοι από την υψηλή ανεργία και τον εχθρικό τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται από τις κορυφές της κοινωνικής ιεραρχίας, δείχνουν αποφασισμένοι να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους.
Τα τελευταία 40 χρόνια, κοινωνικοί επιστήμονες, πολιτικοί και δημοσιογράφοι θεωρούν πως βρισκόμαστε σε μια μεταμοντέρνα εποχή όπου η κοινωνική εξέγερση (για ριζική κοινωνική αλλαγή ούτε λόγος) είναι πρακτικά ανέφικτη. Σύμφωνα με την άποψη αυτή, τα γεγονότα του 1968 στο Παρίσι, στην Πόλη του Μεξικού, στο Σικάγο κ.τ.λ. δεν ήταν παρά η τελευταία αναλαμπή του μοντερνισμού, αν όχι της ίδιας της Ιστορίας. Μια και τώρα έφτασε το τέλος «μεγάλων αφηγήσεων» όπως ο σοσιαλισμός, όλη η πολιτική γίνεται αποσπασματική και μερική.
Το μόνο στο οποίο μπορούμε να προσβλέπουμε είναι επιμέρους μεταρρυθμίσεις. Έρχεται όμως στον νου η άποψη που ο μεγάλος Γάλλος φιλόσοφος και κοινωνιολόγος Ηenri Lefebvre διατύπωσε μετά τα γεγονότα του γαλλικού Μάη: «Η πραγματικότητα διαψεύδει τις προβλέψεις». Το ερώτημα είναι σήμερα αν η παρούσα ελληνική έκρηξη μπορεί να θεωρηθεί ως ο προάγγελος μιας νέας εποχής, όχι μόνο διαμαρτυρίας και αντίστασης, αλλά και ριζικής κοινωνικής αλλαγής.

Ο Στ. Αρόνοβιτς είναι καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας, Πολιτισμικών Σπουδών στο Graduate Center του Πανεπιστημίου της Πόλης της Νέας Υόρκης (CUΝΥ). Συγγραφέας δεκάδων βιβλίων πάνω στην ταξική δομή, την κουλτούρα, και την κοινωνιολογία της επιστήμης είναι συνιδρυτής (με τους Fredric Jameson και John Βrenkman) της επιθεώρησης «Social Τext».
Πηγή: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4494016

"Ποια θα είναι η επόμενη έκπτωση στη ζωή μας" (βίντεο από την παρέμβαση στο The Mall)

Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2008

Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2008

Διαδήλωση έξω από την πρεσβεία του Ισραήλ
http://www.stop-the-war.gr/index.php?page=shownews&id=22

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση, Αγ. Δημήτριος
http://katadimadim.blogspot.com/

Εκδήλωση-συζήτηση για την εισβολή στη Γάζα, Ν. Φιλαδέλφεια
http://katalipsinf.blogspot.com/2008/12/blog-post_29.html

Δολοφονική επίθεση στη συνδικαλίστρια Κ. Κούνεβα

Το βράδυ της Δευτέρας 22 Δεκεμβρίου, η γραμματέας του Παναττικού Σωματείου Καθαριστριών και Οικιακών Εργαζομένων Κωνσταντίνα Κούνεβα, έπεσε θύμα μαφιόζικης επίθεσης με βιτριόλι(!) έξω από το σπίτι της στα Α. Πετράλωνα. Η Κωνσταντίνα είχε απειληθεί πολλές φορές στο παρελθόν όπως και οι συναδέλφισσές της συνδικαλίστριες, λόγω της δράσης τους ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τον εργασιακό μεσαίωνα που έχουν επιβάλει οι εργολάβοι με την κάλυψη ακόμα και δημόσιων οργανισμών όπως ο ΗΣΑΠ και η ΕΛΒΟ, οι οποίες συνεργάζονταν με τον εργοδότη της Κωνσταντίνας.
Η Κωνσταντίνα νοσηλεύεται στον «Ευαγγελισμό», σε κακή κατάσταση, με σοβαρές και μόνιμες, απ’ ό,τι φαίνεται, βλάβες στην υγεία της. Το γεγονός ότι ήταν μετανάστρια από τη Βουλγαρία και γυναίκα, κάνει την περίπτωση ακόμα πιο χαρακτηριστική του κλίματος τρομοκρατίας προς κάθε κατηγορία εργαζομένων που θεωρείται πιο αδύναμη και ευάλωτη.
Η ΓΣΕΕ και το ΕΚΑ αν και δήλωσαν την συμπαράσταση τους, φέρουν ευθύνες καθώς η όλη υπόθεση τους ήταν γνωστή εδώ και χρόνια. Τα ΜΜΕ πέρασαν το θέμα στα «ψιλά» παρ’ ότι είναι φανερό ότι αποτελεί τομή στην εργοδοτική τρομοκρατία. Δείτε κάποια ενδιαφέροντα δημοσιεύματα.
Παλιότερα άρθρα για την Κωνσταντίνα και τον αγώνα των καθαριστριών [Ελευθεροτυπία] – [Κόκκινο]

• Ανακοινώσεις οργανώσεων και συνδικαλιστικών φορέων
• Ενημέρωση από το νοσοκομείο 26/12/2008
• Κείμενο σωματείων για την Κούνεβα (συλλέγονται υπογραφές)
• Ένας εκπαιδευτικός γράφει για το θέμα
• Τα Βουλγάρικα ΜΜΕ
• Κατάληψη των κεντρικών γραφείων του ΗΣΑΠ 27 και 28 Δεκ. από τη συνέλευση αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. To blog της κατάληψης.

Υπάρχει ανάγκη για οικονομική στήριξη της Κωνσταντίνας. Ο αριθμός λογαριασμού είναι: 5012-019021-277 Τράπεζα Πειραιώς DECHEVA ELENA KUNEVA KOSTADINKA NIKOLOVA - Περισσότερα εδώ

Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2008

Συγκεντρώσεις - συνελεύσεις - εκδηλώσεις κ.λπ.

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στου Γκύζη, Σάββατο 27-12
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13048

Ανοιχτή συνέλευση στο Πολυτεχνείο, Σάββατο 27-12
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13006

Συζήτηση στο “Nosotros”, Εξάρχεια, Σάββατο 27-12
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13014

Εκδηλώσεις στην κατάληψη του Πνευματικού Κέντρου Ν. Φιλαδέλφειας
http://katalipsinf.blogspot.com/2008/12/25-2912.html

Διήμερο εκδηλώσεων στην κατάληψη του «Γαλαξία» στη Ν. Σμύρνη
http://eleftherosgalaxias.blogspot.com/2008/12/27-2812.html

Το πρόγραμμα τη Κατάληψης Πνευματικού Κέντρου Ν. Φιλαδέλφειας

Το πνευματικό κέντρο της Νέας Φιλαδέλφειας τελεί υπό κατάληψη εδώ και δύο εβδομάδες περίπου. Για τις επόμενες μέρες είναι προγραμματισμένες οι εξής δραστηριότητες:

Πέμπτη 25/12, 17.00
Προβολή ταινίας: MA 6-T VA CRAQUER (Το προάστιό μου θα εκραγεί, 1997) του Ζαν-Φρανσουά Ρισέ
Η ζωή μέσα σε ένα γκέτο, σε μια αστική καθημερινότητα όπου ένας πυροβολισμός γίνεται η σπίθα που προκαλεί απανωτές εκρήξεις σε μια ήδη δυσαρεστημένη κοινωνία.

Παρασκευή 26/12, 17.00
Προβολή ταινίας: DIE WELLE (Το Κύμα, 2008) του Ντένις Γκάνζελ
Καθηγητής κατά τη διάρκεια εβδομάδας διδασκαλίας πολιτευμάτων εφαρμόζει ένα ιδιότυπο πείραμα θέλοντας να κάνει το μάθημά του πιο ενδιαφέρον. Μέσα από αυτό το πείραμα, μαθητές υποκύπτουν στη γοητεία του ολοκληρωτισμού και της κυριαρχίας του ατόμου και η κατάσταση φεύγει εκτός ελέγχου.

Σάββατο 27/12, 20.30
Θεατρική παράσταση: ΟΙ ΘΕΑΤΕΣ του Μάριου Ποντίκα από την ομάδα Ε.Ρ.Ε.Τ.Α. (Είμαστε Ρεαλιστές, Επιδιώκουμε το Αδύνατο)
Σκηνοθεσία Νατάσας Βασιλείου

Κυριακή 28/12, 17.00
Προβολή ταινίας: WAKING LIFE (2001) του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ
Τί είναι τα όνειρα; Μια απόδραση από την πραγματικότητα ή η ίδια η πραγματικότητα; Μια ταινία-περιήγηση πάνω σε υπαρξιακά, επιστημονικά και φιλοσοφικά ερωτήματα. Γυρισμένη με τη μέθοδο του rotoscopic animation.

Δευτέρα 29/12, 19.00
Συναυλία μαθητικών μουσικών σχημάτων: HELL CORE, ΓΚΡΟΤΕΣΚΟ, ΛΥΡΙΚΗ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ
(θα ανακοινωθούν και άλλες συμμετοχές προσεχώς)

Όλες οι εκδηλώσεις λαμβάνουν χώρα στην αίθουσα εκδηλώσεων (1ος όροφος) του κατειλημμένου Πνευματικού Κέντρου Νέας Φιλαδέλφειας.

Στον ίδιο χώρο, λαμβάνει χώρα καθημερινά Ανοιχτή Συνέλευση στις 20.30.

Blog: katalipsinf.blogspot.com
Contact: katalipsinf@gmail.com

Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2008

What a street party, 25-12

Αγαπητοί μας φίλοι. Λόγω των τελευταίων γεγονότων το wsp έμεινε -ευλόγως- όλο αυτό το διάστημα ανενεργό. Ύστερα από πολλές συζητήσεις και ζυμώσεις -όπως παντού αυτήν την εποχή- το wsp ανακοινώνει :
"Πολλά συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες και νύχτες –πάρα πολλά! Οι δημιουργικές δυνάμεις του τόπου ασφυκτιούν! Αυτά τα χριστούγεννα (που δεν είναι χριστ/να) δε θα κλειδωθούμε σε σπίτια, μαγαζιά ή κάτω από το «δέντρο» του δήμου Αθηναίων. Δεν είμαστε ίδιοι. Φέτος θα κάνουμε χριστούγεννα ΌΛΟΙ ΜΑΖΊ!".
Στις 6 μαζευόμαστε στο Θησείο/σταθμό ΗΣΑΠ (δε χρειάζεται να ειπωθεί πως πρέπει από την αρχή να είμαστε αρκετοί και καλά ντυμένοι). Κατόπιν, περνώντας μέσα από τον αρχαιολογικό χώρο που ενώνει την απ. παύλου με τη ρωμαΙκή αγορά (διόσκουρους) κατεβαίνουμε στη νέα πλατεία μοναστηρακίου (no man's land ακόμα) στις 8. Από την Αθηνάς μεταφερόμαστε στη βαρβάκειο αγορά στις 10 ενώ αργότερα (κρίνοντας την κατάσταση επιτόπου) επιλέγουμε ανάμεσα σε 2 ήδη σχεδιασμένες διαδρομές με κατάληξη την πλ. σάνταρόζα (έναντι rex) στις 00.
Σε περίπτωση "κωλύματος" : Προπύλαια όπως την προηγούμενη φορά.
Σε περίπτωση βροχής : Στοά Βαρβακείου αγοράς
Λόγω εκτάκτων συνθηκών δημιουργήθηκε εκτάκτως νέα αφίσα και ο "διαγωνισμός" αναβάλλεται. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όσους συμμετείχαν.

Προωθήστε αυτό το μήνυμα παντού -ο χρόνος είναι λίγος! Μη λυπηθείτε τα χαμένα σας λεπτά. Άλλωστε, έχουμε αλλάξει. Δε θα το κάνει κάποιος άλλος, θα το κάνουμε εμείς..
the what street party family

whatstreetparty@gmail.com

facebook event : http://www.facebook.com/event.php?eid=47393524041 (share it)
http://www.facebook.com/pages/What-street-party-/80414280651
http://www.myspace.com/whatstreetparty
http://whatstreetparty.blogspot.com/

Πορείες - συνελεύσεις, κ.λπ., Αθήνα, Τετάρτη 24 Δεκ

Κάλεσμα σε προσυγκέντρωση, Πολυτεχνείο
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13018

Προσυγκέντρωση στο Μπραχάμι
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13020

Πορεία αλληλεγγύης για τους συλληφθέντες, Μοναστηράκι
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13000

Ανοιχτή συνέλευση, Νέα Σμύρνη
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13001\

Χάπενινγκ του ...κώλου έξω από τη Μητρόπολη

Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2008

Ο σπόρος της οργής

του Mike Davis

Σκέφτομαι ότι οι κοινωνίες μας είναι υπέρμετρα κορεσμένες από μια μη αναγνωρίσιμη οργή, που μπορεί στα ξαφνικά να κρυσταλλοποιηθεί γύρω από μία αστυνομική αυθαιρεσία ή από μία κρατική καταστολή. Ο σπόρος της εξέγερσης έχει ήδη δώσει ξεκάθαρα τους καρπούς του, αλλά η αστική κοινωνία μόλις που αναγνωρίζει τη σοδειά.
Στο Λος Άντζελες το 1992, για παράδειγμα, ο κάθε έφηβος στο δρόμο (ή από την ανάποδη, ο κάθε αστυνομικός περιπολίας) ήξερε ότι η καταληκτική σύγκρουση καταφθάνει. Ανάμεσα στους νέους και την πολιτική κυβέρνηση διανοίγονταν ολοένα και ευρύτερο χάσμα, που ήταν προφανές ακόμα και στον λιγότερο ενημερωμένο παρατηρητή: Εβδομαδιαίες μαζικές συλλήψεις, αναρίθμητοι ξυλοδαρμοί άοπλων νέων από την αστυνομία, αδικαιολόγητο φακέλωμα των μαύρων νέων, ντροπιαστική άσκηση δικαιοσύνης με δύο μέτρα και δύο σταθμά, κλπ. Παρόλα αυτά, όταν φτάσαμε στην καταληκτική σύγκρουση, υπό τη σκιά της δικαστικής απόφασης που αθώωνε την ένοχη, για τον σχεδόν μέχρι θανάτου ξυλοδαρμό του Rodney King, αστυνομία, οι πολιτικές και μιντιακές ελίτ αντέδρασαν ως εάν να απελευθερώθηκε από τα βάθη της γης μία κρυφή και απρόβλεπτη δύναμη.
Στη συνέχεια τα ΜΜΕ (που επί το πλείστον παρατηρούσαν από ψηλά με τα ελικόπτερα) προσπάθησαν να περάσουν στην κοινή γνώμη μία θεώρηση της εξέγερσης που βασίζονταν στην δραστική απλοποίηση και σε στερεότυπα: συμμορίες μαύρων έβαζαν φωτιές στους δρόμους και έκαναν πλιάτσικο. Στην πραγματικότητα, η απόφαση για την περίπτωση του Rodney King έγινε ο πυρήνας γύρω από τον οποίο συνασπίστηκαν στιγμές αγώνα πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Από τις χιλιάδες των συλληφθέντων μόνο λίγοι ήταν στην πραγματικότητα μέλη συμμοριών, και ακόμη, μόλις το ένα τρίτο ήταν αφρο-αμερικανοί. Η πλειοψηφία συντίθετο από φτωχούς μετανάστες ή από παιδιά τους, που συνελήφθησαν για κλοπή μωρουδιακών πανών, παπουτσιών και τηλεοράσεων από τα συνοικιακά μαγαζιά. Τότε, όπως ακριβώς και σήμερα, η οικονομία του Λος Άντζελες διέρχονταν μια ισχυρή οικονομική ύφεση, που χτυπούσε κυρίως τις συνοικίες των "latinos" στα νότια και στα δυτικά του κέντρου. Όμως ο τύπος δεν ασχολήθηκε ποτέ με την υπαρξιακή μιζέριά τους, έτσι, η ύπαρξη μιας "εξέγερσης του ψωμιού" στο εσωτερικό του κινήματος αγνοήθηκε σχεδόν πλήρως.
Με όμοιο τρόπο, σήμερα, στην Ελλάδα, μία "συνήθης" θηριωδία της αστυνομίας καταλήγει να προκαλέσει μία εξέγερση στην οποία κολλούν την ετικέτα της ανεξήγητης οργής και την αποδίδουν σε σκοτεινούς αναρχικούς, ενώ από καιρό ένας "εμφύλιος πόλεμος χαμηλής έντασης" φαίνεται να χαρακτηρίζει τη σχέση της αστυνομίας με διαφορετικά στρώματα νέων.
Δεν έχω καμιά ειδική γνώση για να εκφραστώ επί των ιδιαιτεροτήτων της ελληνικής κατάστασης, αλλά έχω την εντύπωση ότι εδώ υπάρχουν σημαντικές ασυνέχειες σε σχέση με την Γαλλία του 2005. Η χωρική απομόνωση των μεταναστών και των ζωνών της φτωχής νεολαίας φαίνεται λιγότερο ακραία απ' ό,τι στο Παρίσι, ενώ οι προοπτικές εργασίας των παιδιών των μικροαστών είναι σημαντικά χειρότερες. Η συνένωση αυτών των δύο συνθηκών φέρνει στους δρόμους της Αθήνας ένα μίγμα μαθητών και άνεργων νέων με μεγαλύτερη ποικιλία. Επιπλέον, η ελληνική νεολαία είναι μέρος μιας παράδοσης συνεχούς διαμαρτυρίας και μίας κουλτούρας αντίστασης που είναι μοναδική στην Ευρώπη.
Ποια είναι τα αιτήματα που προωθούνται από τους διαδηλώνοντες έλληνες; Σίγουρα αντιλαμβάνονται με αμείλικτη διαύγεια ότι η παγκόσμια ύφεση αποκλείει τις παραδοσιακές μεταρρυθμίσεις του εκπαιδευτικού συστήματος και της αγοράς εργασίας. Γιατί θα έπρεπε να έχουν πίστη σε μία επιστροφή του ΠΑΣΟΚ και στις υποτιθέμενες υποσχέσεις του; Όμως, είναι επίσης αλήθεια ότι έχουμε να κάνουμε με μία πρωτότυπη τυπολογία εξέγερσης, που προεικονίστηκε από τις προηγούμενες εκρήξεις του Λος Άντζελες, του Λονδίνου και του Παρισιού, αλλά παρήχθη από μια νέα και πιο βαθιά συνειδητοποίηση: ότι το μέλλον έχει καταληστευθεί προκαταβολικά. Πράγματι, ποια γενιά στη νεότερη ιστορία (εκτός από τα παιδιά της Ευρώπης του 1914) έχει προδοθεί τόσο καθολικά από τους πατεράδες της; Αγωνιώ σε αυτό το σημείο γιατί έχω τέσσερα παιδιά, και ακόμα και το νεότερο από αυτά κατανοεί ότι το μέλλον τους μπορεί να είναι ριζικά διαφορετικό από το παρελθόν μου. Η δική μου γενιά των "baby-boomers" (στμ. αυτών που γεννήθηκαν την περίοδο της έντονης δημογραφικής ανάπτυξης 1946-1964) παραδίδει στους κληρονόμους της μία καταρρέουσα παγκόσμια οικονομία, μία εκπληκτική κορύφωση της κοινωνικής ανισότητας, θηριώδεις πολέμους που μαίνονται στα σύνορα της αυτοκρατορίας, και ένα πλανητικό κλίμα εκτός ελέγχου.
Η Αθήνα θεωρείται από πολλούς ως η απάντηση στην ερώτηση: "τι επιπλέον, μετά το Seattle;" Η αναφορά είναι στις διαδηλώσεις αντί-wto (στμ. ενάντια στο παγκόσμιο οργανισμό εμπορίου) και στη "μάχη του Seattle" του 1991, όταν άνοιξε μία νέα εποχή μη βίαιης διαμαρτυρίας και ακτιβισμού των πολιτών. Η απίστευτη δημοφιλία των παγκόσμιων κοινωνικών φόρουμ, τα εκατομμύρια που κατέβηκαν στο δρόμο το 2003 ενάντια στην εισβολή στο Ιράκ από μεριάς του Μπους, η διάχυτη στήριξη του πρωτοκόλλου του Κιότο, όλα αυτά έθρεψαν την υπερβολική ελπίδα ότι ένας "άλλος" κόσμος ήταν εφικτός. Παρόλα αυτά ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει, οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου έχουν αυξηθεί, και το κίνημα των κοινωνικών φόρουμ μαραζώνει. Ένας ολόκληρος κύκλος διαμαρτυρίας έφθασε στο τέλος του ακριβώς όταν εξερράγησαν τα καζάνια του παγκόσμιου καπιταλισμού της Wall Street, αποκαλύπτοντας διαμιάς ριζικά προβλήματα μαζί με νέες ευκαιρίες για το ριζοσπαστισμό.
Η εξέγερση της Αθήνας θέτει τέλος σε μία μακρά περίοδο ξηρασίας της οργής. Ο πυρήνας της φαίνεται ανυπότακτος στα ελπιδοφόρα μηνύματα και στις αισιόδοξες λύσεις - διακρίνοντάς τη λοιπόν από τα ουτοπικά κίνητρα του 1968 και από το πνεύμα πίστης του 1999. Η απουσία αιτημάτων μεταρρύθμισης, είναι σίγουρα αυτό που προκαλεί περισσότερο, και όχι οι μολότοφ ή οι σπασμένες βιτρίνες των καταστημάτων. Δεν μοιάζει ιδιαίτερα με τη φοιτητική αριστερά του '60, ούτε με τις αδιάλλακτες εξεγέρσεις των υποπρολετάριων αναρχικών της Μονμάρτρης του τέλους του 1800, ούτε στο "Barrio Chino" της Βαρκελώνης στα πρώτα χρόνια του '30.
Φυσικά, ορισμένοι ακτιβιστές θεωρούν τα γεγονότα της Αθήνας ως επανάθεση του στυλ διαμαρτυρίας του Seattle, τροποποιημένο κατά ένα ποσοστό από το "μεσογειακό πάθος". Αυτή η ερμηνεία λειτουργεί στο εσωτερικό του παραδείγματος "Ο Ομπάμα θα φέρει την αλλαγή", που διαβάζει το παρόν ως επιστροφή στα κινήματα πολιτικής μεταρρύθμισης των χρόνων του '30 και του '60.
Όμως άλλοι νέοι ακτιβιστές που γνωρίζω, απορρίπτουν αυτή την ανάγνωση. Ταυτοποιούνται περισσότερο (έτσι όπως έκαναν οι αναρχικοί fin de siecle) με μία "χαμένη γενιά", και βλέπουν στους δρόμους της Αθήνας το κατάλληλο μέτρο της οργής τους. Σίγουρα είναι επικίνδυνο να υπερτιμάμε τη σημασία μιας εξέγερσης που έχει ένα συγκεκριμένο εθνικό πλαίσιο, όμως ο κόσμος έχει γίνει εύφλεκτος και η Αθήνα είναι η πρώτη σπίθα.

Πηγή μετάφρασης: http://noilacrisinonlapaghiamo-gr.blogspot.com/

Πορείες - συνελεύσεις - εκδηλώσεις κ.λπ., Αθήνα, Τρίτη 23 Δεκ

Πορεία μαθητών, εργαζομένων, Προπύλαια
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12909

Πορεία στο ΑΤ Νέας Φιλαδέλφειας
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12948

Ανοιχτή συνέλευση, Πολυτεχνείο
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13008

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση, Περιστέρι
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13002

Συζήτηση για οικονομία και εργασία, Νομική
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12993