Διαδήλωση έξω από την πρεσβεία του Ισραήλ
http://www.stop-the-war.gr/index.php?page=shownews&id=22
Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση, Αγ. Δημήτριος
http://katadimadim.blogspot.com/
Εκδήλωση-συζήτηση για την εισβολή στη Γάζα, Ν. Φιλαδέλφεια
http://katalipsinf.blogspot.com/2008/12/blog-post_29.html
Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2008
Δολοφονική επίθεση στη συνδικαλίστρια Κ. Κούνεβα
Το βράδυ της Δευτέρας 22 Δεκεμβρίου, η γραμματέας του Παναττικού Σωματείου Καθαριστριών και Οικιακών Εργαζομένων Κωνσταντίνα Κούνεβα, έπεσε θύμα μαφιόζικης επίθεσης με βιτριόλι(!) έξω από το σπίτι της στα Α. Πετράλωνα. Η Κωνσταντίνα είχε απειληθεί πολλές φορές στο παρελθόν όπως και οι συναδέλφισσές της συνδικαλίστριες, λόγω της δράσης τους ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τον εργασιακό μεσαίωνα που έχουν επιβάλει οι εργολάβοι με την κάλυψη ακόμα και δημόσιων οργανισμών όπως ο ΗΣΑΠ και η ΕΛΒΟ, οι οποίες συνεργάζονταν με τον εργοδότη της Κωνσταντίνας.
Η Κωνσταντίνα νοσηλεύεται στον «Ευαγγελισμό», σε κακή κατάσταση, με σοβαρές και μόνιμες, απ’ ό,τι φαίνεται, βλάβες στην υγεία της. Το γεγονός ότι ήταν μετανάστρια από τη Βουλγαρία και γυναίκα, κάνει την περίπτωση ακόμα πιο χαρακτηριστική του κλίματος τρομοκρατίας προς κάθε κατηγορία εργαζομένων που θεωρείται πιο αδύναμη και ευάλωτη.
Η ΓΣΕΕ και το ΕΚΑ αν και δήλωσαν την συμπαράσταση τους, φέρουν ευθύνες καθώς η όλη υπόθεση τους ήταν γνωστή εδώ και χρόνια. Τα ΜΜΕ πέρασαν το θέμα στα «ψιλά» παρ’ ότι είναι φανερό ότι αποτελεί τομή στην εργοδοτική τρομοκρατία. Δείτε κάποια ενδιαφέροντα δημοσιεύματα.
Παλιότερα άρθρα για την Κωνσταντίνα και τον αγώνα των καθαριστριών [Ελευθεροτυπία] – [Κόκκινο]
• Ανακοινώσεις οργανώσεων και συνδικαλιστικών φορέων
• Ενημέρωση από το νοσοκομείο 26/12/2008
• Κείμενο σωματείων για την Κούνεβα (συλλέγονται υπογραφές)
• Ένας εκπαιδευτικός γράφει για το θέμα
• Τα Βουλγάρικα ΜΜΕ
• Κατάληψη των κεντρικών γραφείων του ΗΣΑΠ 27 και 28 Δεκ. από τη συνέλευση αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. To blog της κατάληψης.
Υπάρχει ανάγκη για οικονομική στήριξη της Κωνσταντίνας. Ο αριθμός λογαριασμού είναι: 5012-019021-277 Τράπεζα Πειραιώς DECHEVA ELENA KUNEVA KOSTADINKA NIKOLOVA - Περισσότερα εδώ
Η Κωνσταντίνα νοσηλεύεται στον «Ευαγγελισμό», σε κακή κατάσταση, με σοβαρές και μόνιμες, απ’ ό,τι φαίνεται, βλάβες στην υγεία της. Το γεγονός ότι ήταν μετανάστρια από τη Βουλγαρία και γυναίκα, κάνει την περίπτωση ακόμα πιο χαρακτηριστική του κλίματος τρομοκρατίας προς κάθε κατηγορία εργαζομένων που θεωρείται πιο αδύναμη και ευάλωτη.
Η ΓΣΕΕ και το ΕΚΑ αν και δήλωσαν την συμπαράσταση τους, φέρουν ευθύνες καθώς η όλη υπόθεση τους ήταν γνωστή εδώ και χρόνια. Τα ΜΜΕ πέρασαν το θέμα στα «ψιλά» παρ’ ότι είναι φανερό ότι αποτελεί τομή στην εργοδοτική τρομοκρατία. Δείτε κάποια ενδιαφέροντα δημοσιεύματα.
Παλιότερα άρθρα για την Κωνσταντίνα και τον αγώνα των καθαριστριών [Ελευθεροτυπία] – [Κόκκινο]
• Ανακοινώσεις οργανώσεων και συνδικαλιστικών φορέων
• Ενημέρωση από το νοσοκομείο 26/12/2008
• Κείμενο σωματείων για την Κούνεβα (συλλέγονται υπογραφές)
• Ένας εκπαιδευτικός γράφει για το θέμα
• Τα Βουλγάρικα ΜΜΕ
• Κατάληψη των κεντρικών γραφείων του ΗΣΑΠ 27 και 28 Δεκ. από τη συνέλευση αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. To blog της κατάληψης.
Υπάρχει ανάγκη για οικονομική στήριξη της Κωνσταντίνας. Ο αριθμός λογαριασμού είναι: 5012-019021-277 Τράπεζα Πειραιώς DECHEVA ELENA KUNEVA KOSTADINKA NIKOLOVA - Περισσότερα εδώ
Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2008
Συγκεντρώσεις - συνελεύσεις - εκδηλώσεις κ.λπ.
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στου Γκύζη, Σάββατο 27-12
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13048
Ανοιχτή συνέλευση στο Πολυτεχνείο, Σάββατο 27-12
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13006
Συζήτηση στο “Nosotros”, Εξάρχεια, Σάββατο 27-12
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13014
Εκδηλώσεις στην κατάληψη του Πνευματικού Κέντρου Ν. Φιλαδέλφειας
http://katalipsinf.blogspot.com/2008/12/25-2912.html
Διήμερο εκδηλώσεων στην κατάληψη του «Γαλαξία» στη Ν. Σμύρνη
http://eleftherosgalaxias.blogspot.com/2008/12/27-2812.html
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13048
Ανοιχτή συνέλευση στο Πολυτεχνείο, Σάββατο 27-12
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13006
Συζήτηση στο “Nosotros”, Εξάρχεια, Σάββατο 27-12
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13014
Εκδηλώσεις στην κατάληψη του Πνευματικού Κέντρου Ν. Φιλαδέλφειας
http://katalipsinf.blogspot.com/2008/12/25-2912.html
Διήμερο εκδηλώσεων στην κατάληψη του «Γαλαξία» στη Ν. Σμύρνη
http://eleftherosgalaxias.blogspot.com/2008/12/27-2812.html
Το πρόγραμμα τη Κατάληψης Πνευματικού Κέντρου Ν. Φιλαδέλφειας
Το πνευματικό κέντρο της Νέας Φιλαδέλφειας τελεί υπό κατάληψη εδώ και δύο εβδομάδες περίπου. Για τις επόμενες μέρες είναι προγραμματισμένες οι εξής δραστηριότητες:
Πέμπτη 25/12, 17.00
Προβολή ταινίας: MA 6-T VA CRAQUER (Το προάστιό μου θα εκραγεί, 1997) του Ζαν-Φρανσουά Ρισέ
Η ζωή μέσα σε ένα γκέτο, σε μια αστική καθημερινότητα όπου ένας πυροβολισμός γίνεται η σπίθα που προκαλεί απανωτές εκρήξεις σε μια ήδη δυσαρεστημένη κοινωνία.
Παρασκευή 26/12, 17.00
Προβολή ταινίας: DIE WELLE (Το Κύμα, 2008) του Ντένις Γκάνζελ
Καθηγητής κατά τη διάρκεια εβδομάδας διδασκαλίας πολιτευμάτων εφαρμόζει ένα ιδιότυπο πείραμα θέλοντας να κάνει το μάθημά του πιο ενδιαφέρον. Μέσα από αυτό το πείραμα, μαθητές υποκύπτουν στη γοητεία του ολοκληρωτισμού και της κυριαρχίας του ατόμου και η κατάσταση φεύγει εκτός ελέγχου.
Σάββατο 27/12, 20.30
Θεατρική παράσταση: ΟΙ ΘΕΑΤΕΣ του Μάριου Ποντίκα από την ομάδα Ε.Ρ.Ε.Τ.Α. (Είμαστε Ρεαλιστές, Επιδιώκουμε το Αδύνατο)
Σκηνοθεσία Νατάσας Βασιλείου
Κυριακή 28/12, 17.00
Προβολή ταινίας: WAKING LIFE (2001) του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ
Τί είναι τα όνειρα; Μια απόδραση από την πραγματικότητα ή η ίδια η πραγματικότητα; Μια ταινία-περιήγηση πάνω σε υπαρξιακά, επιστημονικά και φιλοσοφικά ερωτήματα. Γυρισμένη με τη μέθοδο του rotoscopic animation.
Δευτέρα 29/12, 19.00
Συναυλία μαθητικών μουσικών σχημάτων: HELL CORE, ΓΚΡΟΤΕΣΚΟ, ΛΥΡΙΚΗ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ
(θα ανακοινωθούν και άλλες συμμετοχές προσεχώς)
Όλες οι εκδηλώσεις λαμβάνουν χώρα στην αίθουσα εκδηλώσεων (1ος όροφος) του κατειλημμένου Πνευματικού Κέντρου Νέας Φιλαδέλφειας.
Στον ίδιο χώρο, λαμβάνει χώρα καθημερινά Ανοιχτή Συνέλευση στις 20.30.
Blog: katalipsinf.blogspot.com
Contact: katalipsinf@gmail.com
Πέμπτη 25/12, 17.00
Προβολή ταινίας: MA 6-T VA CRAQUER (Το προάστιό μου θα εκραγεί, 1997) του Ζαν-Φρανσουά Ρισέ
Η ζωή μέσα σε ένα γκέτο, σε μια αστική καθημερινότητα όπου ένας πυροβολισμός γίνεται η σπίθα που προκαλεί απανωτές εκρήξεις σε μια ήδη δυσαρεστημένη κοινωνία.
Παρασκευή 26/12, 17.00
Προβολή ταινίας: DIE WELLE (Το Κύμα, 2008) του Ντένις Γκάνζελ
Καθηγητής κατά τη διάρκεια εβδομάδας διδασκαλίας πολιτευμάτων εφαρμόζει ένα ιδιότυπο πείραμα θέλοντας να κάνει το μάθημά του πιο ενδιαφέρον. Μέσα από αυτό το πείραμα, μαθητές υποκύπτουν στη γοητεία του ολοκληρωτισμού και της κυριαρχίας του ατόμου και η κατάσταση φεύγει εκτός ελέγχου.
Σάββατο 27/12, 20.30
Θεατρική παράσταση: ΟΙ ΘΕΑΤΕΣ του Μάριου Ποντίκα από την ομάδα Ε.Ρ.Ε.Τ.Α. (Είμαστε Ρεαλιστές, Επιδιώκουμε το Αδύνατο)
Σκηνοθεσία Νατάσας Βασιλείου
Κυριακή 28/12, 17.00
Προβολή ταινίας: WAKING LIFE (2001) του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ
Τί είναι τα όνειρα; Μια απόδραση από την πραγματικότητα ή η ίδια η πραγματικότητα; Μια ταινία-περιήγηση πάνω σε υπαρξιακά, επιστημονικά και φιλοσοφικά ερωτήματα. Γυρισμένη με τη μέθοδο του rotoscopic animation.
Δευτέρα 29/12, 19.00
Συναυλία μαθητικών μουσικών σχημάτων: HELL CORE, ΓΚΡΟΤΕΣΚΟ, ΛΥΡΙΚΗ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ
(θα ανακοινωθούν και άλλες συμμετοχές προσεχώς)
Όλες οι εκδηλώσεις λαμβάνουν χώρα στην αίθουσα εκδηλώσεων (1ος όροφος) του κατειλημμένου Πνευματικού Κέντρου Νέας Φιλαδέλφειας.
Στον ίδιο χώρο, λαμβάνει χώρα καθημερινά Ανοιχτή Συνέλευση στις 20.30.
Blog: katalipsinf.blogspot.com
Contact: katalipsinf@gmail.com
Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2008
What a street party, 25-12
Αγαπητοί μας φίλοι. Λόγω των τελευταίων γεγονότων το wsp έμεινε -ευλόγως- όλο αυτό το διάστημα ανενεργό. Ύστερα από πολλές συζητήσεις και ζυμώσεις -όπως παντού αυτήν την εποχή- το wsp ανακοινώνει :
"Πολλά συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες και νύχτες –πάρα πολλά! Οι δημιουργικές δυνάμεις του τόπου ασφυκτιούν! Αυτά τα χριστούγεννα (που δεν είναι χριστ/να) δε θα κλειδωθούμε σε σπίτια, μαγαζιά ή κάτω από το «δέντρο» του δήμου Αθηναίων. Δεν είμαστε ίδιοι. Φέτος θα κάνουμε χριστούγεννα ΌΛΟΙ ΜΑΖΊ!".
Στις 6 μαζευόμαστε στο Θησείο/σταθμό ΗΣΑΠ (δε χρειάζεται να ειπωθεί πως πρέπει από την αρχή να είμαστε αρκετοί και καλά ντυμένοι). Κατόπιν, περνώντας μέσα από τον αρχαιολογικό χώρο που ενώνει την απ. παύλου με τη ρωμαΙκή αγορά (διόσκουρους) κατεβαίνουμε στη νέα πλατεία μοναστηρακίου (no man's land ακόμα) στις 8. Από την Αθηνάς μεταφερόμαστε στη βαρβάκειο αγορά στις 10 ενώ αργότερα (κρίνοντας την κατάσταση επιτόπου) επιλέγουμε ανάμεσα σε 2 ήδη σχεδιασμένες διαδρομές με κατάληξη την πλ. σάνταρόζα (έναντι rex) στις 00.
Σε περίπτωση "κωλύματος" : Προπύλαια όπως την προηγούμενη φορά.
Σε περίπτωση βροχής : Στοά Βαρβακείου αγοράς
Λόγω εκτάκτων συνθηκών δημιουργήθηκε εκτάκτως νέα αφίσα και ο "διαγωνισμός" αναβάλλεται. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όσους συμμετείχαν.
Προωθήστε αυτό το μήνυμα παντού -ο χρόνος είναι λίγος! Μη λυπηθείτε τα χαμένα σας λεπτά. Άλλωστε, έχουμε αλλάξει. Δε θα το κάνει κάποιος άλλος, θα το κάνουμε εμείς..
the what street party family
whatstreetparty@gmail.com
facebook event : http://www.facebook.com/event.php?eid=47393524041 (share it)
http://www.facebook.com/pages/What-street-party-/80414280651
http://www.myspace.com/whatstreetparty
http://whatstreetparty.blogspot.com/
Πορείες - συνελεύσεις, κ.λπ., Αθήνα, Τετάρτη 24 Δεκ
Κάλεσμα σε προσυγκέντρωση, Πολυτεχνείο
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13018
Προσυγκέντρωση στο Μπραχάμι
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13020
Πορεία αλληλεγγύης για τους συλληφθέντες, Μοναστηράκι
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13000
Ανοιχτή συνέλευση, Νέα Σμύρνη
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13001\
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13018
Προσυγκέντρωση στο Μπραχάμι
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13020
Πορεία αλληλεγγύης για τους συλληφθέντες, Μοναστηράκι
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13000
Ανοιχτή συνέλευση, Νέα Σμύρνη
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13001\
Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2008
Ο σπόρος της οργής
του Mike Davis
Σκέφτομαι ότι οι κοινωνίες μας είναι υπέρμετρα κορεσμένες από μια μη αναγνωρίσιμη οργή, που μπορεί στα ξαφνικά να κρυσταλλοποιηθεί γύρω από μία αστυνομική αυθαιρεσία ή από μία κρατική καταστολή. Ο σπόρος της εξέγερσης έχει ήδη δώσει ξεκάθαρα τους καρπούς του, αλλά η αστική κοινωνία μόλις που αναγνωρίζει τη σοδειά.
Στο Λος Άντζελες το 1992, για παράδειγμα, ο κάθε έφηβος στο δρόμο (ή από την ανάποδη, ο κάθε αστυνομικός περιπολίας) ήξερε ότι η καταληκτική σύγκρουση καταφθάνει. Ανάμεσα στους νέους και την πολιτική κυβέρνηση διανοίγονταν ολοένα και ευρύτερο χάσμα, που ήταν προφανές ακόμα και στον λιγότερο ενημερωμένο παρατηρητή: Εβδομαδιαίες μαζικές συλλήψεις, αναρίθμητοι ξυλοδαρμοί άοπλων νέων από την αστυνομία, αδικαιολόγητο φακέλωμα των μαύρων νέων, ντροπιαστική άσκηση δικαιοσύνης με δύο μέτρα και δύο σταθμά, κλπ. Παρόλα αυτά, όταν φτάσαμε στην καταληκτική σύγκρουση, υπό τη σκιά της δικαστικής απόφασης που αθώωνε την ένοχη, για τον σχεδόν μέχρι θανάτου ξυλοδαρμό του Rodney King, αστυνομία, οι πολιτικές και μιντιακές ελίτ αντέδρασαν ως εάν να απελευθερώθηκε από τα βάθη της γης μία κρυφή και απρόβλεπτη δύναμη.
Στη συνέχεια τα ΜΜΕ (που επί το πλείστον παρατηρούσαν από ψηλά με τα ελικόπτερα) προσπάθησαν να περάσουν στην κοινή γνώμη μία θεώρηση της εξέγερσης που βασίζονταν στην δραστική απλοποίηση και σε στερεότυπα: συμμορίες μαύρων έβαζαν φωτιές στους δρόμους και έκαναν πλιάτσικο. Στην πραγματικότητα, η απόφαση για την περίπτωση του Rodney King έγινε ο πυρήνας γύρω από τον οποίο συνασπίστηκαν στιγμές αγώνα πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Από τις χιλιάδες των συλληφθέντων μόνο λίγοι ήταν στην πραγματικότητα μέλη συμμοριών, και ακόμη, μόλις το ένα τρίτο ήταν αφρο-αμερικανοί. Η πλειοψηφία συντίθετο από φτωχούς μετανάστες ή από παιδιά τους, που συνελήφθησαν για κλοπή μωρουδιακών πανών, παπουτσιών και τηλεοράσεων από τα συνοικιακά μαγαζιά. Τότε, όπως ακριβώς και σήμερα, η οικονομία του Λος Άντζελες διέρχονταν μια ισχυρή οικονομική ύφεση, που χτυπούσε κυρίως τις συνοικίες των "latinos" στα νότια και στα δυτικά του κέντρου. Όμως ο τύπος δεν ασχολήθηκε ποτέ με την υπαρξιακή μιζέριά τους, έτσι, η ύπαρξη μιας "εξέγερσης του ψωμιού" στο εσωτερικό του κινήματος αγνοήθηκε σχεδόν πλήρως.
Με όμοιο τρόπο, σήμερα, στην Ελλάδα, μία "συνήθης" θηριωδία της αστυνομίας καταλήγει να προκαλέσει μία εξέγερση στην οποία κολλούν την ετικέτα της ανεξήγητης οργής και την αποδίδουν σε σκοτεινούς αναρχικούς, ενώ από καιρό ένας "εμφύλιος πόλεμος χαμηλής έντασης" φαίνεται να χαρακτηρίζει τη σχέση της αστυνομίας με διαφορετικά στρώματα νέων.
Δεν έχω καμιά ειδική γνώση για να εκφραστώ επί των ιδιαιτεροτήτων της ελληνικής κατάστασης, αλλά έχω την εντύπωση ότι εδώ υπάρχουν σημαντικές ασυνέχειες σε σχέση με την Γαλλία του 2005. Η χωρική απομόνωση των μεταναστών και των ζωνών της φτωχής νεολαίας φαίνεται λιγότερο ακραία απ' ό,τι στο Παρίσι, ενώ οι προοπτικές εργασίας των παιδιών των μικροαστών είναι σημαντικά χειρότερες. Η συνένωση αυτών των δύο συνθηκών φέρνει στους δρόμους της Αθήνας ένα μίγμα μαθητών και άνεργων νέων με μεγαλύτερη ποικιλία. Επιπλέον, η ελληνική νεολαία είναι μέρος μιας παράδοσης συνεχούς διαμαρτυρίας και μίας κουλτούρας αντίστασης που είναι μοναδική στην Ευρώπη.
Ποια είναι τα αιτήματα που προωθούνται από τους διαδηλώνοντες έλληνες; Σίγουρα αντιλαμβάνονται με αμείλικτη διαύγεια ότι η παγκόσμια ύφεση αποκλείει τις παραδοσιακές μεταρρυθμίσεις του εκπαιδευτικού συστήματος και της αγοράς εργασίας. Γιατί θα έπρεπε να έχουν πίστη σε μία επιστροφή του ΠΑΣΟΚ και στις υποτιθέμενες υποσχέσεις του; Όμως, είναι επίσης αλήθεια ότι έχουμε να κάνουμε με μία πρωτότυπη τυπολογία εξέγερσης, που προεικονίστηκε από τις προηγούμενες εκρήξεις του Λος Άντζελες, του Λονδίνου και του Παρισιού, αλλά παρήχθη από μια νέα και πιο βαθιά συνειδητοποίηση: ότι το μέλλον έχει καταληστευθεί προκαταβολικά. Πράγματι, ποια γενιά στη νεότερη ιστορία (εκτός από τα παιδιά της Ευρώπης του 1914) έχει προδοθεί τόσο καθολικά από τους πατεράδες της; Αγωνιώ σε αυτό το σημείο γιατί έχω τέσσερα παιδιά, και ακόμα και το νεότερο από αυτά κατανοεί ότι το μέλλον τους μπορεί να είναι ριζικά διαφορετικό από το παρελθόν μου. Η δική μου γενιά των "baby-boomers" (στμ. αυτών που γεννήθηκαν την περίοδο της έντονης δημογραφικής ανάπτυξης 1946-1964) παραδίδει στους κληρονόμους της μία καταρρέουσα παγκόσμια οικονομία, μία εκπληκτική κορύφωση της κοινωνικής ανισότητας, θηριώδεις πολέμους που μαίνονται στα σύνορα της αυτοκρατορίας, και ένα πλανητικό κλίμα εκτός ελέγχου.
Η Αθήνα θεωρείται από πολλούς ως η απάντηση στην ερώτηση: "τι επιπλέον, μετά το Seattle;" Η αναφορά είναι στις διαδηλώσεις αντί-wto (στμ. ενάντια στο παγκόσμιο οργανισμό εμπορίου) και στη "μάχη του Seattle" του 1991, όταν άνοιξε μία νέα εποχή μη βίαιης διαμαρτυρίας και ακτιβισμού των πολιτών. Η απίστευτη δημοφιλία των παγκόσμιων κοινωνικών φόρουμ, τα εκατομμύρια που κατέβηκαν στο δρόμο το 2003 ενάντια στην εισβολή στο Ιράκ από μεριάς του Μπους, η διάχυτη στήριξη του πρωτοκόλλου του Κιότο, όλα αυτά έθρεψαν την υπερβολική ελπίδα ότι ένας "άλλος" κόσμος ήταν εφικτός. Παρόλα αυτά ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει, οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου έχουν αυξηθεί, και το κίνημα των κοινωνικών φόρουμ μαραζώνει. Ένας ολόκληρος κύκλος διαμαρτυρίας έφθασε στο τέλος του ακριβώς όταν εξερράγησαν τα καζάνια του παγκόσμιου καπιταλισμού της Wall Street, αποκαλύπτοντας διαμιάς ριζικά προβλήματα μαζί με νέες ευκαιρίες για το ριζοσπαστισμό.
Η εξέγερση της Αθήνας θέτει τέλος σε μία μακρά περίοδο ξηρασίας της οργής. Ο πυρήνας της φαίνεται ανυπότακτος στα ελπιδοφόρα μηνύματα και στις αισιόδοξες λύσεις - διακρίνοντάς τη λοιπόν από τα ουτοπικά κίνητρα του 1968 και από το πνεύμα πίστης του 1999. Η απουσία αιτημάτων μεταρρύθμισης, είναι σίγουρα αυτό που προκαλεί περισσότερο, και όχι οι μολότοφ ή οι σπασμένες βιτρίνες των καταστημάτων. Δεν μοιάζει ιδιαίτερα με τη φοιτητική αριστερά του '60, ούτε με τις αδιάλλακτες εξεγέρσεις των υποπρολετάριων αναρχικών της Μονμάρτρης του τέλους του 1800, ούτε στο "Barrio Chino" της Βαρκελώνης στα πρώτα χρόνια του '30.
Φυσικά, ορισμένοι ακτιβιστές θεωρούν τα γεγονότα της Αθήνας ως επανάθεση του στυλ διαμαρτυρίας του Seattle, τροποποιημένο κατά ένα ποσοστό από το "μεσογειακό πάθος". Αυτή η ερμηνεία λειτουργεί στο εσωτερικό του παραδείγματος "Ο Ομπάμα θα φέρει την αλλαγή", που διαβάζει το παρόν ως επιστροφή στα κινήματα πολιτικής μεταρρύθμισης των χρόνων του '30 και του '60.
Όμως άλλοι νέοι ακτιβιστές που γνωρίζω, απορρίπτουν αυτή την ανάγνωση. Ταυτοποιούνται περισσότερο (έτσι όπως έκαναν οι αναρχικοί fin de siecle) με μία "χαμένη γενιά", και βλέπουν στους δρόμους της Αθήνας το κατάλληλο μέτρο της οργής τους. Σίγουρα είναι επικίνδυνο να υπερτιμάμε τη σημασία μιας εξέγερσης που έχει ένα συγκεκριμένο εθνικό πλαίσιο, όμως ο κόσμος έχει γίνει εύφλεκτος και η Αθήνα είναι η πρώτη σπίθα.
Πηγή μετάφρασης: http://noilacrisinonlapaghiamo-gr.blogspot.com/
Σκέφτομαι ότι οι κοινωνίες μας είναι υπέρμετρα κορεσμένες από μια μη αναγνωρίσιμη οργή, που μπορεί στα ξαφνικά να κρυσταλλοποιηθεί γύρω από μία αστυνομική αυθαιρεσία ή από μία κρατική καταστολή. Ο σπόρος της εξέγερσης έχει ήδη δώσει ξεκάθαρα τους καρπούς του, αλλά η αστική κοινωνία μόλις που αναγνωρίζει τη σοδειά.
Στο Λος Άντζελες το 1992, για παράδειγμα, ο κάθε έφηβος στο δρόμο (ή από την ανάποδη, ο κάθε αστυνομικός περιπολίας) ήξερε ότι η καταληκτική σύγκρουση καταφθάνει. Ανάμεσα στους νέους και την πολιτική κυβέρνηση διανοίγονταν ολοένα και ευρύτερο χάσμα, που ήταν προφανές ακόμα και στον λιγότερο ενημερωμένο παρατηρητή: Εβδομαδιαίες μαζικές συλλήψεις, αναρίθμητοι ξυλοδαρμοί άοπλων νέων από την αστυνομία, αδικαιολόγητο φακέλωμα των μαύρων νέων, ντροπιαστική άσκηση δικαιοσύνης με δύο μέτρα και δύο σταθμά, κλπ. Παρόλα αυτά, όταν φτάσαμε στην καταληκτική σύγκρουση, υπό τη σκιά της δικαστικής απόφασης που αθώωνε την ένοχη, για τον σχεδόν μέχρι θανάτου ξυλοδαρμό του Rodney King, αστυνομία, οι πολιτικές και μιντιακές ελίτ αντέδρασαν ως εάν να απελευθερώθηκε από τα βάθη της γης μία κρυφή και απρόβλεπτη δύναμη.
Στη συνέχεια τα ΜΜΕ (που επί το πλείστον παρατηρούσαν από ψηλά με τα ελικόπτερα) προσπάθησαν να περάσουν στην κοινή γνώμη μία θεώρηση της εξέγερσης που βασίζονταν στην δραστική απλοποίηση και σε στερεότυπα: συμμορίες μαύρων έβαζαν φωτιές στους δρόμους και έκαναν πλιάτσικο. Στην πραγματικότητα, η απόφαση για την περίπτωση του Rodney King έγινε ο πυρήνας γύρω από τον οποίο συνασπίστηκαν στιγμές αγώνα πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Από τις χιλιάδες των συλληφθέντων μόνο λίγοι ήταν στην πραγματικότητα μέλη συμμοριών, και ακόμη, μόλις το ένα τρίτο ήταν αφρο-αμερικανοί. Η πλειοψηφία συντίθετο από φτωχούς μετανάστες ή από παιδιά τους, που συνελήφθησαν για κλοπή μωρουδιακών πανών, παπουτσιών και τηλεοράσεων από τα συνοικιακά μαγαζιά. Τότε, όπως ακριβώς και σήμερα, η οικονομία του Λος Άντζελες διέρχονταν μια ισχυρή οικονομική ύφεση, που χτυπούσε κυρίως τις συνοικίες των "latinos" στα νότια και στα δυτικά του κέντρου. Όμως ο τύπος δεν ασχολήθηκε ποτέ με την υπαρξιακή μιζέριά τους, έτσι, η ύπαρξη μιας "εξέγερσης του ψωμιού" στο εσωτερικό του κινήματος αγνοήθηκε σχεδόν πλήρως.
Με όμοιο τρόπο, σήμερα, στην Ελλάδα, μία "συνήθης" θηριωδία της αστυνομίας καταλήγει να προκαλέσει μία εξέγερση στην οποία κολλούν την ετικέτα της ανεξήγητης οργής και την αποδίδουν σε σκοτεινούς αναρχικούς, ενώ από καιρό ένας "εμφύλιος πόλεμος χαμηλής έντασης" φαίνεται να χαρακτηρίζει τη σχέση της αστυνομίας με διαφορετικά στρώματα νέων.
Δεν έχω καμιά ειδική γνώση για να εκφραστώ επί των ιδιαιτεροτήτων της ελληνικής κατάστασης, αλλά έχω την εντύπωση ότι εδώ υπάρχουν σημαντικές ασυνέχειες σε σχέση με την Γαλλία του 2005. Η χωρική απομόνωση των μεταναστών και των ζωνών της φτωχής νεολαίας φαίνεται λιγότερο ακραία απ' ό,τι στο Παρίσι, ενώ οι προοπτικές εργασίας των παιδιών των μικροαστών είναι σημαντικά χειρότερες. Η συνένωση αυτών των δύο συνθηκών φέρνει στους δρόμους της Αθήνας ένα μίγμα μαθητών και άνεργων νέων με μεγαλύτερη ποικιλία. Επιπλέον, η ελληνική νεολαία είναι μέρος μιας παράδοσης συνεχούς διαμαρτυρίας και μίας κουλτούρας αντίστασης που είναι μοναδική στην Ευρώπη.
Ποια είναι τα αιτήματα που προωθούνται από τους διαδηλώνοντες έλληνες; Σίγουρα αντιλαμβάνονται με αμείλικτη διαύγεια ότι η παγκόσμια ύφεση αποκλείει τις παραδοσιακές μεταρρυθμίσεις του εκπαιδευτικού συστήματος και της αγοράς εργασίας. Γιατί θα έπρεπε να έχουν πίστη σε μία επιστροφή του ΠΑΣΟΚ και στις υποτιθέμενες υποσχέσεις του; Όμως, είναι επίσης αλήθεια ότι έχουμε να κάνουμε με μία πρωτότυπη τυπολογία εξέγερσης, που προεικονίστηκε από τις προηγούμενες εκρήξεις του Λος Άντζελες, του Λονδίνου και του Παρισιού, αλλά παρήχθη από μια νέα και πιο βαθιά συνειδητοποίηση: ότι το μέλλον έχει καταληστευθεί προκαταβολικά. Πράγματι, ποια γενιά στη νεότερη ιστορία (εκτός από τα παιδιά της Ευρώπης του 1914) έχει προδοθεί τόσο καθολικά από τους πατεράδες της; Αγωνιώ σε αυτό το σημείο γιατί έχω τέσσερα παιδιά, και ακόμα και το νεότερο από αυτά κατανοεί ότι το μέλλον τους μπορεί να είναι ριζικά διαφορετικό από το παρελθόν μου. Η δική μου γενιά των "baby-boomers" (στμ. αυτών που γεννήθηκαν την περίοδο της έντονης δημογραφικής ανάπτυξης 1946-1964) παραδίδει στους κληρονόμους της μία καταρρέουσα παγκόσμια οικονομία, μία εκπληκτική κορύφωση της κοινωνικής ανισότητας, θηριώδεις πολέμους που μαίνονται στα σύνορα της αυτοκρατορίας, και ένα πλανητικό κλίμα εκτός ελέγχου.
Η Αθήνα θεωρείται από πολλούς ως η απάντηση στην ερώτηση: "τι επιπλέον, μετά το Seattle;" Η αναφορά είναι στις διαδηλώσεις αντί-wto (στμ. ενάντια στο παγκόσμιο οργανισμό εμπορίου) και στη "μάχη του Seattle" του 1991, όταν άνοιξε μία νέα εποχή μη βίαιης διαμαρτυρίας και ακτιβισμού των πολιτών. Η απίστευτη δημοφιλία των παγκόσμιων κοινωνικών φόρουμ, τα εκατομμύρια που κατέβηκαν στο δρόμο το 2003 ενάντια στην εισβολή στο Ιράκ από μεριάς του Μπους, η διάχυτη στήριξη του πρωτοκόλλου του Κιότο, όλα αυτά έθρεψαν την υπερβολική ελπίδα ότι ένας "άλλος" κόσμος ήταν εφικτός. Παρόλα αυτά ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει, οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου έχουν αυξηθεί, και το κίνημα των κοινωνικών φόρουμ μαραζώνει. Ένας ολόκληρος κύκλος διαμαρτυρίας έφθασε στο τέλος του ακριβώς όταν εξερράγησαν τα καζάνια του παγκόσμιου καπιταλισμού της Wall Street, αποκαλύπτοντας διαμιάς ριζικά προβλήματα μαζί με νέες ευκαιρίες για το ριζοσπαστισμό.
Η εξέγερση της Αθήνας θέτει τέλος σε μία μακρά περίοδο ξηρασίας της οργής. Ο πυρήνας της φαίνεται ανυπότακτος στα ελπιδοφόρα μηνύματα και στις αισιόδοξες λύσεις - διακρίνοντάς τη λοιπόν από τα ουτοπικά κίνητρα του 1968 και από το πνεύμα πίστης του 1999. Η απουσία αιτημάτων μεταρρύθμισης, είναι σίγουρα αυτό που προκαλεί περισσότερο, και όχι οι μολότοφ ή οι σπασμένες βιτρίνες των καταστημάτων. Δεν μοιάζει ιδιαίτερα με τη φοιτητική αριστερά του '60, ούτε με τις αδιάλλακτες εξεγέρσεις των υποπρολετάριων αναρχικών της Μονμάρτρης του τέλους του 1800, ούτε στο "Barrio Chino" της Βαρκελώνης στα πρώτα χρόνια του '30.
Φυσικά, ορισμένοι ακτιβιστές θεωρούν τα γεγονότα της Αθήνας ως επανάθεση του στυλ διαμαρτυρίας του Seattle, τροποποιημένο κατά ένα ποσοστό από το "μεσογειακό πάθος". Αυτή η ερμηνεία λειτουργεί στο εσωτερικό του παραδείγματος "Ο Ομπάμα θα φέρει την αλλαγή", που διαβάζει το παρόν ως επιστροφή στα κινήματα πολιτικής μεταρρύθμισης των χρόνων του '30 και του '60.
Όμως άλλοι νέοι ακτιβιστές που γνωρίζω, απορρίπτουν αυτή την ανάγνωση. Ταυτοποιούνται περισσότερο (έτσι όπως έκαναν οι αναρχικοί fin de siecle) με μία "χαμένη γενιά", και βλέπουν στους δρόμους της Αθήνας το κατάλληλο μέτρο της οργής τους. Σίγουρα είναι επικίνδυνο να υπερτιμάμε τη σημασία μιας εξέγερσης που έχει ένα συγκεκριμένο εθνικό πλαίσιο, όμως ο κόσμος έχει γίνει εύφλεκτος και η Αθήνα είναι η πρώτη σπίθα.
Πηγή μετάφρασης: http://noilacrisinonlapaghiamo-gr.blogspot.com/
Πορείες - συνελεύσεις - εκδηλώσεις κ.λπ., Αθήνα, Τρίτη 23 Δεκ
Πορεία μαθητών, εργαζομένων, Προπύλαια
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12909
Πορεία στο ΑΤ Νέας Φιλαδέλφειας
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12948
Ανοιχτή συνέλευση, Πολυτεχνείο
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13008
Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση, Περιστέρι
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13002
Συζήτηση για οικονομία και εργασία, Νομική
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12993
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12909
Πορεία στο ΑΤ Νέας Φιλαδέλφειας
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12948
Ανοιχτή συνέλευση, Πολυτεχνείο
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13008
Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση, Περιστέρι
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=13002
Συζήτηση για οικονομία και εργασία, Νομική
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12993
Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2008
Συνελεύσεις - εκδηλώσεις, Αθήνα Δευτέρα 22 Δεκ
Έκτακτη ανοιχτή συνέλευση, Εξάρχεια
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12916
Συναυλία αλληλεγγύης στους κρατούμενους, Πολυτεχνείο
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12991
Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση, Άγιος Δημήτριος
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12990
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12916
Συναυλία αλληλεγγύης στους κρατούμενους, Πολυτεχνείο
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12991
Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση, Άγιος Δημήτριος
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12990
LIBEL I. Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΧΑΜΝΩΝ
Του izi [http://dangerfew.blogspot.com/]
Αναλύω παρακάτω δυο ειδών αντιδράσεις από ανθρώπους που θέλουν διακαώς να αποκαλούνται διανοούμενοι. Διαβάζουν, μελετούν, εισηγούνται, γράφουν, συζητούν κτλ.
Η πρώτη προέρχεται από τους ανθρώπους αυτούς που όταν ο Bob Dylan εξέδωσε το Blonde on Blonde, και ο Frank Zappa το Freekout, ήταν περίπου στην ηλικία των είκοσι με εικοσι πέντε. Η δεύτερη, από αυτούς που όταν ο Mandel εξέδωσε το Late Capitalism και οι Sex Pistols το Never Mind the Bollocks (ίσως και ώς απάντηση στο βιβλίο του Mandel) διένυαν την εποχή της αθωώτητας αγοράζοντας μπομπονέλες από το κυλικείο του σχολείου τους.
Το προφίλ της πρωτης κατηγορίας θα μπορούσε να αποδοθεί με δυό επίθετα:
Κοσμικοί, πολυλογάδες.
Συνήθως άτεκνοι, παντρεμένοι δίς, την πρώτη με συμμαθήτρια την δεύτερη με μαθήτρια, εξωστρεφείς, ερωτύλοι γέρομπαμπαλήδες σαλιάρηδες. Πάσχοντες συνήθως από λανθάνοντα αλκοολισμό, αμφιβόλου παιδείας και διπλωμάτων, πολυθεσίτες, άνετοι με το ψέμα και την υποκρισία, συνεχώς παραπονούμενοι και "αδικημένοι", πωλητές της ήττας τους και των φαντασιώσεων της νιότης τους (ως εαν να μην πρόκειται για φαντασίωση αλλά για πραγματικότητα) θα τους βρείτε συνήθως σε συνέδρια να συζητούν για την «ελληνικότητα» του Εγγονόπουλου, για την Ηθική της Αρχιτεκτονικής, για το Τέλος της Ιστορίας, για τον Μάη του '68 κτλ.
Θα τους δείτε (πιο σπάνια) στις σχολές που διδάσκουν να σαλιαρίζουν με ψόφιες φοιτήτριες από την επαρχία.
Συχνότατα θα τους πετύχετε σε ακριβά εστιατόρια να μιλούν τρωγοπίνοντας για την επανάσταση, για τις παρτούζες που έκαναν στα νιάτα τους , και για διαφόρων λογιών επινοημένες και μη περιπέτειες. Επίσης μπορεί να τους πετύχετε σε ξενοδοχεία να ορμάνε σα τα πεινασμένα σκυλιά στο μπουφέ, και με το στόμα γεμάτο να ρητορεύουν σχετικά με τα λάθη της αριστεράς και την έκπτωση του «κινήματος»
Η αλήθεια είναι ότι στα νιάτα τους ήταν ή προσπαθούσαν να είναι κοσμικοί.
Ποτέ δεν συμμετείχαν σε γεγονότα ήταν πάντα στην απ’ έξω ή πάρα δίπλα. Οικειοποιηθήκαν την μαρξιστική ιδεολογία την πασπάλισαν με διάφορες μπούρδες την έκαναν μαρξίζουσα και από τότε πουλάνε το ευπώλητον του αριστερού λόγου από δω κι από κει. Συνήθως πρόκειται για αποδομημένα υποκείμενα, με συχνά ψυχωσικά επεισόδια, τα οποία εκφράζουν δυστυχώς αρθρογραφώντας τακτικά δημοσίως. Με χίλια δυο γλειψίματα και θελήματα έχουν καταφέρει να βρίσκονται απλά παντού.
Τα συμπεράσματα αυτού του συρφετού σχετικά με τα γεγονότα που διανύουμε, συνοψίζονται στα παρακάτω.
Οι νέοι σήμερα δεν ξέρουν τι θέλουν, ενώ ΤΟΤΕ ήξεραν.
Και να ξέρουν τι θέλουν δεν ξέρουν πως να το διεκδικήσουν ενώ ΤΟΤΕ ήξεραν.
Δεν υπάρχουν τα συνθήματα που υπήρχαν ΤΟΤΕ.
Δεν πρόκειται να γίνει ΤΙΠΟΤΑ.
Όλα αυτά είναι καθοδηγούμενα.
Οι νέοι σήμερα πετάνε μολότοφ φορώντας Nike. [Τότε φορούσαν μίνι, και tennis look, lacoste.]
ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΙΔΙΟ: ΣΥΝΤΡΟΦΕ ΤΡΕΞΕ Ο ΠΑΛΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΣΟΥ!
Εξ αυτών, όλα τα σαπιοκάραβα και οι σαπιομαούνες να παροπλιστούν το συντομότερο. Μην ξεγελιέστε δεν θα παροπλιστούν από μόνοι τους. Λίγο η εξουσία της έδρας, λίγο οι φοιτητριούλες που λέγαμε, τους πείθουν για το αντίθετο.
(Και βέβαια μιλάμε για γαμπρούς, και όχι για νύφες. Αυτή η φουρνιά γυναίκες είχε λίγες μιας και τις περισσότερες τις έφαγε η μαρμάγκα της «ισότητας».)
Και τώρα τα τζόβενα.
Το δικό τους προφίλ συνοψίζεται ως εξής.
Αυτοί-ες συνήθως είναι οικογενειάρχες με κάνα δυο παιδιά. Αυτά τα τελευταία τους έχουν «εκπολιτίσει» έως εκεί που δεν παίρνει. Δεν είναι πολυθεσίτες-τριες αλλά αρθρογραφούν συστηματικότερα στα έντυπα μαζικής κυκλοφορίας, είναι απόλυτα δουλικοί-κες στους προϊσταμένους κάθε είδους, και γενικά δίχως προϊστάμενο ή «πνευματικό» χάνουν και λίγο τον μπούσουλα, είναι περισσότερο «διαβασμένοι-ες» και «αμφισβητίες» στα σαλόνια, εσωστρεφείς , κρατάνε το μέτρο όσον αφορά στις συνάφειες. Ανήκουν στο πεδίο του «Πρώην» και είναι εθισμένοι-ες στον εθισμό. Έχουν κόψει το ποτό ή τα ναρκωτικά , σχεδιάζουν με κάθε νέο έτος να κόψουν και το τσιγάρο, «κοιτάζουν μπροστά» και είναι ενήμεροι-ες για τα κάθε είδους κινήματα και κινηματάκια της τέχνης και των γραμμάτων. Λάτρεις της δημοκρατίας της ενωμένης ή όχι Ευρώπης, του πολιτισμού, των βιβλίων της μουσικής κτλ. . Ανθρωπιστές-τριες νέου τύπου έτοιμοι όπως και οι παλαιού να ρίξουν στην πυρά τους νεο-βαρβάρους-ες που τους κατακλύζουν. Συνεχώς γκρινιάζουν, κυρίως για τα σκουπίδια που πετάνε οι απολίτιστοι-ες στο δρόμο, και για τους/τις αγενείς ταξιτζήδες-ουδες ή τα/τις θρασύτατα-ες γκαρσόνια-νες.
Γνωρίζουν τις γεύσεις, συχνάζουν ο/η μία/ένας στο σαλονάκι του/της άλλου-ης και «με βαριά καρδιά» σε συνέδρια συνεστιάσεις ή συμπόσια. Είναι δύσκολο να τους/τις ξεχωρίσετε γιατί κινούνται διακριτικά μέσα σε όλα.
Ίσως αν ξεκινήσουν την κουβέντα με ένα «Χμ».
Τα επιχειρήματα είναι όλα όσα χρειάζεται για να μείνουν στο σπίτι, να μην ξεμυτίσουν. Και είναι αμέτρητα πολύ έξυπνα και αχτύπητα. Αρκεί να μείνουν στο σπίτι και να μην ξεμυτίσουν και θα κάνουν το παν για να αποδείξουν του λόγου τους το αληθές. Αιώνιοι θαυμαστές-τριες , λάτρεις του «καθαρού» λόγου, και «πρωτότυποι», θα σας μιλήσουν για τον πολιτισμένο διάλογο, για φασίζοντα συνθήματα, για έλλειψη στόχων και προτάσεων και θα προτείνουν με την σειρά τους φέροντας παραδείγματα από τας ευρώπας διαδηλώσεις με κεράκια, με λουλούδια με φαναράκια του επιτάφιου, με μαύρα και άσπρα ρούχα κτλ.
Γενικά αυτά που προτείνουν είναι πάντα σωστά αλλά σε λάθος χρόνο και ο λόγος είναι ότι τα προτείνουν όχι γιατί τα πιστεύουν, μιας και δεν πιστεύουν σε τίποτα που δεν ικανοποιεί το ναρκισσισμό και την εγωπάθεια που τους ταλανίζει κάθε λεπτό, αλλά για να μην τυχόν και ξεμυτίσουν από το σπίτι.
Η ενημέρωσή τους περιορίζεται στην τηλεοπτική και αυτήν του διαδικτύου και μάλιστα όχι μόνον αυτό.
Επιπλέον είναι ρητά ενάντια στην εμπειρία, ανατριχιάζουν με αναφορές σε έννοιες όπως «βίωμα», «συνειδητοποίηση» - οι οποίες φυσικά έχουν γίνει «καραμέλα» από τους κοσμικούς φαφλατάδες της πρώτης περίπτωσης-και γενικότερα εξαντλούν τα ζητήματα επαναλαμβάνοντας τα γνωστά επιχειρήματα/τεχνάσματα της «εσωτερικής ελευθερίας», της «προοπτικής» της πνευματικοποίησης της πραγματικότητας κτλ.
Θα τους ακούσετε να μιλάνε για «εξευτελισμό» της Δημοκρατίας, του εκπαιδευτικού συστήματος των «κοινωνικών υπηρεσιών», της Εκκλησίας!!
Αναφερόμενοι σε είδωλα και «ιδανικά» για τα οποία υπάρχουν μόνον εικασίες «παλαιάς δόξας» δομούν την απολογία του καπιταλισμού. Εύκολα και εκ του ασφαλούς λαϊκισμού τους.
Και οι δύο παλιοί και νέοι συμφωνούν στο εξής.
Το να ρημάξεις το υποκατάστημα της citibank, δεν αποτελεί πολιτική πράξη!
Το να καταλάβεις τους δρόμους της πόλης για ώρες πορευόμενος διαδηλώνοντας δεν αποτελεί πολιτική πράξη!
Παλιοί και νέοι κατακεραυνώνουν οποιαδήποτε προσπάθεια ανατροπής. Αν αυτή γίνεται με φωτιά αυτοί προτείνουν λουλούδια, αν γίνεται με λουλούδια φωτιά, αρκεί να μην ξεμυτίσουν.
Παλιοί και νέοι βυθίζονται στον βάλτο του λόγιου καθωσπρεπισμού, τον οποίο επινοούν εκ νέου κάθε τόσο μεταμφιέζοντας τον ανάλογα με τις περιστάσεις, παραμένουν σταθερά αναποτελεσματικοί, σταθερά σαμποτάρουν την εξαίρεση, την οποιαδήποτε αναλαμπή που θα τους πετύχει ακάλυπτους και θα τους τυφλώσει, μιλάνε για την «διαφορετικότητα» επιδιώκοντας να καλύψουν τον ακραίο ατομικιστικό κομφορμισμό τους, ενώ συκοφαντούν άμεσα αυτούς που προσπαθούν να σκεφτούν ελεύθερα πότε προτάσσοντας την «γραφικότητα» πότε την «κοινοτοπία» ενώ γραφικοί και κοινότοποι όσο δεν πάει είναι αυτοί πέραν κάθε ανταγωνισμού.
Παλιοί και νέοι οικειοποιούνται και ερμηνεύουν τους επαναστάτες στοχαστές που κατά καιρούς τους ξεσκέπασαν, προσπαθώντας πότε να αμβλύνουν τις αιχμές και πότε να γκρεμίσουν τις γέφυρες του λόγου τους με την πρακτική της ζωής.
Πότε θα μιλούν για (και εκ μέρους του) τον Πλάτωνα, πότε για τα Ευαγγέλια, πότε για τον Μαρξ πότε για τον Νίτσε και πότε για τον Φρόιντ. Ότι κάτσει.
Τις ποιότητες αυτών των τύπων, με μεγάλη οξυδέρκεια αναλύει ο αυστριακός σκηνοθέτης Χάνεκε σε ένα εξαιρετικό έργο του με τίτλο «Ο Κρυμμένος»
Ανήθικοι, δειλοί χλεχλέδες, ικανοί παρόλα αυτά για όλα, φαφλατάδες που στο τέλος της ημέρας «χτυπάνε» τις ενοχές τους με ένα lexotanil.
Επίσης για τις ίδιες περιπτώσεις, που φυσικά είναι διαχρονικές, μπορείτε να πληροφορηθείτε από το βιβλίο του R.Jacobi, με τίτλο «Social Amnesia, a crirtique of conformist psychology-from Adler to Laing» που μάλιστα έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ύψιλον σε μετάφραση Γιώργου Σιούνα από το 1983.
Αναλύω παρακάτω δυο ειδών αντιδράσεις από ανθρώπους που θέλουν διακαώς να αποκαλούνται διανοούμενοι. Διαβάζουν, μελετούν, εισηγούνται, γράφουν, συζητούν κτλ.
Η πρώτη προέρχεται από τους ανθρώπους αυτούς που όταν ο Bob Dylan εξέδωσε το Blonde on Blonde, και ο Frank Zappa το Freekout, ήταν περίπου στην ηλικία των είκοσι με εικοσι πέντε. Η δεύτερη, από αυτούς που όταν ο Mandel εξέδωσε το Late Capitalism και οι Sex Pistols το Never Mind the Bollocks (ίσως και ώς απάντηση στο βιβλίο του Mandel) διένυαν την εποχή της αθωώτητας αγοράζοντας μπομπονέλες από το κυλικείο του σχολείου τους.
Το προφίλ της πρωτης κατηγορίας θα μπορούσε να αποδοθεί με δυό επίθετα:
Κοσμικοί, πολυλογάδες.
Συνήθως άτεκνοι, παντρεμένοι δίς, την πρώτη με συμμαθήτρια την δεύτερη με μαθήτρια, εξωστρεφείς, ερωτύλοι γέρομπαμπαλήδες σαλιάρηδες. Πάσχοντες συνήθως από λανθάνοντα αλκοολισμό, αμφιβόλου παιδείας και διπλωμάτων, πολυθεσίτες, άνετοι με το ψέμα και την υποκρισία, συνεχώς παραπονούμενοι και "αδικημένοι", πωλητές της ήττας τους και των φαντασιώσεων της νιότης τους (ως εαν να μην πρόκειται για φαντασίωση αλλά για πραγματικότητα) θα τους βρείτε συνήθως σε συνέδρια να συζητούν για την «ελληνικότητα» του Εγγονόπουλου, για την Ηθική της Αρχιτεκτονικής, για το Τέλος της Ιστορίας, για τον Μάη του '68 κτλ.
Θα τους δείτε (πιο σπάνια) στις σχολές που διδάσκουν να σαλιαρίζουν με ψόφιες φοιτήτριες από την επαρχία.
Συχνότατα θα τους πετύχετε σε ακριβά εστιατόρια να μιλούν τρωγοπίνοντας για την επανάσταση, για τις παρτούζες που έκαναν στα νιάτα τους , και για διαφόρων λογιών επινοημένες και μη περιπέτειες. Επίσης μπορεί να τους πετύχετε σε ξενοδοχεία να ορμάνε σα τα πεινασμένα σκυλιά στο μπουφέ, και με το στόμα γεμάτο να ρητορεύουν σχετικά με τα λάθη της αριστεράς και την έκπτωση του «κινήματος»
Η αλήθεια είναι ότι στα νιάτα τους ήταν ή προσπαθούσαν να είναι κοσμικοί.
Ποτέ δεν συμμετείχαν σε γεγονότα ήταν πάντα στην απ’ έξω ή πάρα δίπλα. Οικειοποιηθήκαν την μαρξιστική ιδεολογία την πασπάλισαν με διάφορες μπούρδες την έκαναν μαρξίζουσα και από τότε πουλάνε το ευπώλητον του αριστερού λόγου από δω κι από κει. Συνήθως πρόκειται για αποδομημένα υποκείμενα, με συχνά ψυχωσικά επεισόδια, τα οποία εκφράζουν δυστυχώς αρθρογραφώντας τακτικά δημοσίως. Με χίλια δυο γλειψίματα και θελήματα έχουν καταφέρει να βρίσκονται απλά παντού.
Τα συμπεράσματα αυτού του συρφετού σχετικά με τα γεγονότα που διανύουμε, συνοψίζονται στα παρακάτω.
Οι νέοι σήμερα δεν ξέρουν τι θέλουν, ενώ ΤΟΤΕ ήξεραν.
Και να ξέρουν τι θέλουν δεν ξέρουν πως να το διεκδικήσουν ενώ ΤΟΤΕ ήξεραν.
Δεν υπάρχουν τα συνθήματα που υπήρχαν ΤΟΤΕ.
Δεν πρόκειται να γίνει ΤΙΠΟΤΑ.
Όλα αυτά είναι καθοδηγούμενα.
Οι νέοι σήμερα πετάνε μολότοφ φορώντας Nike. [Τότε φορούσαν μίνι, και tennis look, lacoste.]
ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΙΔΙΟ: ΣΥΝΤΡΟΦΕ ΤΡΕΞΕ Ο ΠΑΛΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΣΟΥ!
Εξ αυτών, όλα τα σαπιοκάραβα και οι σαπιομαούνες να παροπλιστούν το συντομότερο. Μην ξεγελιέστε δεν θα παροπλιστούν από μόνοι τους. Λίγο η εξουσία της έδρας, λίγο οι φοιτητριούλες που λέγαμε, τους πείθουν για το αντίθετο.
(Και βέβαια μιλάμε για γαμπρούς, και όχι για νύφες. Αυτή η φουρνιά γυναίκες είχε λίγες μιας και τις περισσότερες τις έφαγε η μαρμάγκα της «ισότητας».)
Και τώρα τα τζόβενα.
Το δικό τους προφίλ συνοψίζεται ως εξής.
Αυτοί-ες συνήθως είναι οικογενειάρχες με κάνα δυο παιδιά. Αυτά τα τελευταία τους έχουν «εκπολιτίσει» έως εκεί που δεν παίρνει. Δεν είναι πολυθεσίτες-τριες αλλά αρθρογραφούν συστηματικότερα στα έντυπα μαζικής κυκλοφορίας, είναι απόλυτα δουλικοί-κες στους προϊσταμένους κάθε είδους, και γενικά δίχως προϊστάμενο ή «πνευματικό» χάνουν και λίγο τον μπούσουλα, είναι περισσότερο «διαβασμένοι-ες» και «αμφισβητίες» στα σαλόνια, εσωστρεφείς , κρατάνε το μέτρο όσον αφορά στις συνάφειες. Ανήκουν στο πεδίο του «Πρώην» και είναι εθισμένοι-ες στον εθισμό. Έχουν κόψει το ποτό ή τα ναρκωτικά , σχεδιάζουν με κάθε νέο έτος να κόψουν και το τσιγάρο, «κοιτάζουν μπροστά» και είναι ενήμεροι-ες για τα κάθε είδους κινήματα και κινηματάκια της τέχνης και των γραμμάτων. Λάτρεις της δημοκρατίας της ενωμένης ή όχι Ευρώπης, του πολιτισμού, των βιβλίων της μουσικής κτλ. . Ανθρωπιστές-τριες νέου τύπου έτοιμοι όπως και οι παλαιού να ρίξουν στην πυρά τους νεο-βαρβάρους-ες που τους κατακλύζουν. Συνεχώς γκρινιάζουν, κυρίως για τα σκουπίδια που πετάνε οι απολίτιστοι-ες στο δρόμο, και για τους/τις αγενείς ταξιτζήδες-ουδες ή τα/τις θρασύτατα-ες γκαρσόνια-νες.
Γνωρίζουν τις γεύσεις, συχνάζουν ο/η μία/ένας στο σαλονάκι του/της άλλου-ης και «με βαριά καρδιά» σε συνέδρια συνεστιάσεις ή συμπόσια. Είναι δύσκολο να τους/τις ξεχωρίσετε γιατί κινούνται διακριτικά μέσα σε όλα.
Ίσως αν ξεκινήσουν την κουβέντα με ένα «Χμ».
Τα επιχειρήματα είναι όλα όσα χρειάζεται για να μείνουν στο σπίτι, να μην ξεμυτίσουν. Και είναι αμέτρητα πολύ έξυπνα και αχτύπητα. Αρκεί να μείνουν στο σπίτι και να μην ξεμυτίσουν και θα κάνουν το παν για να αποδείξουν του λόγου τους το αληθές. Αιώνιοι θαυμαστές-τριες , λάτρεις του «καθαρού» λόγου, και «πρωτότυποι», θα σας μιλήσουν για τον πολιτισμένο διάλογο, για φασίζοντα συνθήματα, για έλλειψη στόχων και προτάσεων και θα προτείνουν με την σειρά τους φέροντας παραδείγματα από τας ευρώπας διαδηλώσεις με κεράκια, με λουλούδια με φαναράκια του επιτάφιου, με μαύρα και άσπρα ρούχα κτλ.
Γενικά αυτά που προτείνουν είναι πάντα σωστά αλλά σε λάθος χρόνο και ο λόγος είναι ότι τα προτείνουν όχι γιατί τα πιστεύουν, μιας και δεν πιστεύουν σε τίποτα που δεν ικανοποιεί το ναρκισσισμό και την εγωπάθεια που τους ταλανίζει κάθε λεπτό, αλλά για να μην τυχόν και ξεμυτίσουν από το σπίτι.
Η ενημέρωσή τους περιορίζεται στην τηλεοπτική και αυτήν του διαδικτύου και μάλιστα όχι μόνον αυτό.
Επιπλέον είναι ρητά ενάντια στην εμπειρία, ανατριχιάζουν με αναφορές σε έννοιες όπως «βίωμα», «συνειδητοποίηση» - οι οποίες φυσικά έχουν γίνει «καραμέλα» από τους κοσμικούς φαφλατάδες της πρώτης περίπτωσης-και γενικότερα εξαντλούν τα ζητήματα επαναλαμβάνοντας τα γνωστά επιχειρήματα/τεχνάσματα της «εσωτερικής ελευθερίας», της «προοπτικής» της πνευματικοποίησης της πραγματικότητας κτλ.
Θα τους ακούσετε να μιλάνε για «εξευτελισμό» της Δημοκρατίας, του εκπαιδευτικού συστήματος των «κοινωνικών υπηρεσιών», της Εκκλησίας!!
Αναφερόμενοι σε είδωλα και «ιδανικά» για τα οποία υπάρχουν μόνον εικασίες «παλαιάς δόξας» δομούν την απολογία του καπιταλισμού. Εύκολα και εκ του ασφαλούς λαϊκισμού τους.
Και οι δύο παλιοί και νέοι συμφωνούν στο εξής.
Το να ρημάξεις το υποκατάστημα της citibank, δεν αποτελεί πολιτική πράξη!
Το να καταλάβεις τους δρόμους της πόλης για ώρες πορευόμενος διαδηλώνοντας δεν αποτελεί πολιτική πράξη!
Παλιοί και νέοι κατακεραυνώνουν οποιαδήποτε προσπάθεια ανατροπής. Αν αυτή γίνεται με φωτιά αυτοί προτείνουν λουλούδια, αν γίνεται με λουλούδια φωτιά, αρκεί να μην ξεμυτίσουν.
Παλιοί και νέοι βυθίζονται στον βάλτο του λόγιου καθωσπρεπισμού, τον οποίο επινοούν εκ νέου κάθε τόσο μεταμφιέζοντας τον ανάλογα με τις περιστάσεις, παραμένουν σταθερά αναποτελεσματικοί, σταθερά σαμποτάρουν την εξαίρεση, την οποιαδήποτε αναλαμπή που θα τους πετύχει ακάλυπτους και θα τους τυφλώσει, μιλάνε για την «διαφορετικότητα» επιδιώκοντας να καλύψουν τον ακραίο ατομικιστικό κομφορμισμό τους, ενώ συκοφαντούν άμεσα αυτούς που προσπαθούν να σκεφτούν ελεύθερα πότε προτάσσοντας την «γραφικότητα» πότε την «κοινοτοπία» ενώ γραφικοί και κοινότοποι όσο δεν πάει είναι αυτοί πέραν κάθε ανταγωνισμού.
Παλιοί και νέοι οικειοποιούνται και ερμηνεύουν τους επαναστάτες στοχαστές που κατά καιρούς τους ξεσκέπασαν, προσπαθώντας πότε να αμβλύνουν τις αιχμές και πότε να γκρεμίσουν τις γέφυρες του λόγου τους με την πρακτική της ζωής.
Πότε θα μιλούν για (και εκ μέρους του) τον Πλάτωνα, πότε για τα Ευαγγέλια, πότε για τον Μαρξ πότε για τον Νίτσε και πότε για τον Φρόιντ. Ότι κάτσει.
Τις ποιότητες αυτών των τύπων, με μεγάλη οξυδέρκεια αναλύει ο αυστριακός σκηνοθέτης Χάνεκε σε ένα εξαιρετικό έργο του με τίτλο «Ο Κρυμμένος»
Ανήθικοι, δειλοί χλεχλέδες, ικανοί παρόλα αυτά για όλα, φαφλατάδες που στο τέλος της ημέρας «χτυπάνε» τις ενοχές τους με ένα lexotanil.
Επίσης για τις ίδιες περιπτώσεις, που φυσικά είναι διαχρονικές, μπορείτε να πληροφορηθείτε από το βιβλίο του R.Jacobi, με τίτλο «Social Amnesia, a crirtique of conformist psychology-from Adler to Laing» που μάλιστα έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ύψιλον σε μετάφραση Γιώργου Σιούνα από το 1983.
ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ (ΟΔΟΔΕΙΚΤΗΣ ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΜΕΛΛΟΝ)
Του Larry Cool
ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ Ο ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ – Ο ΠΑΛΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΘΑΜΜΕΝΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΗ ΣΚΟΝΗ ΤΗΣ ΠΛΗΞΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ ΑΠΕΚΔΥΟΜΕΘΑ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΜΑΣ ΔΕΡΜΑ – ΟΛΟΓΥΜΝΟΙ ΚΙ ΩΡΑΙΟΙ ΩΣ ΟΝΕΙΡΑ ΕΑΡΙΝΑ, ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΠΡΟΣ AΥTO ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΑΝΕΡΩΘΕΙ ΑΚΟΜΑ
ΚΥΟΦΟΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ – ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ
ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΙΡΙΔΙΖΟΥΣΕΣ ΠΟΜΦΟΛΥΓΕΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ ΜΑΣ – ΑΝΑΖΗΤΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΤΟΠΟ ΝΑ ΑΠΟΙΚΗΣΟΥΜΕ
ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΧΥΜΟΙ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗ – ΔΙΑΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΠΕΛΜΑΤΑ, ΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤ’ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΣΩΜΑΤΑ, ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ – ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΤΗ ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΠΕΡΙ ΚΟΣΜΟΥ
Η ΠΙΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΝΟΗΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΠΥΡΠΟΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΕΦΥΡΕΣ “ΠΑΡΕΛΘΟΝ” ΚΑΙ “ΜΕΛΛΟΝ” – ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΤΟ ΧΑΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑΣ – ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΜΕΤΕΩΡΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΟΥ “ΤΩΡΑ”
ΛΕΞΕΙΣ-ΜΟΛΟΤΩΦ ΣΚΑΝΕ ΣΤΑ ΜΥΑΛΑ ΚΑΙ ΠΥΡΠΟΛΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ – ΠΡΟΣΟΧΗ! ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΥΛΕΚΤΑ ΑΠ’ ΤΗ ΒΕΝΖΙΝΗ
ΘΡΥΜΜΑΤΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ ΤΟΥ ΕΓΩΙΣΜΟΥ – ΚΑΙΜΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΜΕ Ο,ΤΙ ΦΥΛΑΚΙΖΕΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ
ΟΙ ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΟΜΑΤΑ ΜΑΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΓΑΝΤΙΑ ΚΛΑΔΙΑ –ΔΕΣΤΕ! ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝΟΥΝ ΣΧΟΙΝΙΑ – ΚΑΝΟΥΝ ΚΟΥΝΙΑ – ΓΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΚΡΕΜΟΥΝ ΕΝΑΝ ΧΟΝΤΡΟ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΝΑ ΔΙΚΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΘΩΟΤΗΤΑ; – Η ΑΘΩΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΣΕ ΑΧΡΗΣΤΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΦΕΡΕΤΡΑ – Η ΤΑΞΗ, ΤΑ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΤΟΥΣ
ΔΕΣΤΕ! – ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΜΑΣ ΕΓΙΝΑΝ ΦΛΟΓΕΣ! ΨΗΛΑΦΟΥΝ ΤΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΡΑΦΟ – ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΡΑΤΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΣΤΥΛΟ
Η “ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ” ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ – ΞΑΦΝΙΚΑ ΣΧΙΖΕΙ ΤΟ ΦΟΡΕΜΑ ΤΟΥ – ΤΑ ΣΤΗΘΗ ΤΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΠΕΤΟΥΝΕ – ΣΤΗ ΘΕΑ ΤΟΥ ΑΙΔΟΙΟΥ ΤΟΥ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ
ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΤΕΝΟΜΥΑΛΟΥΣ: ΠΕΤΑΧΤΕ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΑΣ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ – ΑΦΗΣΤΕ ΚΕΝΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ, ΝΑ ’ΡΘΟΥΝ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΝΑ ΦΩΛΙΑΣΟΥΝ – ΝΑ ’ΡΘΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ!
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ: ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ – ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ – ΤΩΡΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ – ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΕΝΤΟΣ ΜΑΣ
ΜΕ ΒΟΓΚΗΤΑ, ΣΚΟΤΑΔΙΑ, ΔΑΚΡΥΑ, ΚΡΟΤΟΥΣ, ΚΡΑΥΓΕΣ, ΛΑΜΨΕΙΣ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΥΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΠΙΟ ΤΡΥΦΕΡΟ, “Σ’ ΑΓΑΠΩ”
ΜΕ ΤΑ ΚΟΥΡΕΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΛΙΑΧΤΩΝ ΜΑΣ, Ο ΑΝΕΜΟΣ ΡΑΒΕΙ ΤΟ ΦΟΡΕΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ
ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΝΑ ΦΟΒΑΣΤΕ – ΝΑ ΦΟΒΑΣΤΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ – ΓΙΑΤΙ Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΦΟΒΑΣΤΕ, ΑΥΤΟ ΑΝΑΠΟΤΡΕΠΤΑ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ
ΦΟΒΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΤΕ – ΕΙΣΤΕ ΕΝΑ ΑΝΟΥΣΙΟ ΟΝΕΙΡΟ – ΜΟΛΙΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΘΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙΤΕ ΣΑΝ ΠΡΩΙΝΗ ΟΜΙΧΛΗ – Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΑΚΟΜΑ
ΘΑ ’ΡΘΕΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΟΙΤΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΤΙ ΜΑΣ ΧΡΗΣΙΜΕΥΑΝ
ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΑΠΑΞ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ: Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ – ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗΝ (ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ) – Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΡΟΥΦΑΕΙ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΜΑΣ – ΛΕΗΛΑΤΕΙ ΤΗ ΖΩΗ
ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΟ, ΠΕΤΥΧΑΙΝΕΙ! ΕΜΦΑΝΙΣΤΕ ΚΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΝΟΙΓΟΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΒΛΕΦΑΡΑ
ΖΩ ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ, ΑΝΑ ΠΑΣΑ ΣΤΙΓΜΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΩ ΚΟΣΜΟΥΣ – Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ Ή ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΤΙΚΗ, Ή ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ
ΔΕΣΤΕ! ΜΕΣΑ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΚΑΠΝΟΥΣ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΓΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΥΡΠΟΛΗΜΕΝΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ, ΔΙΑΒΑΙΝΕΙ ΑΤΑΡΑΧΗ Η ΣΕΛΗΝΗ – ΑΦΟΥΓΚΡΑΣΤΕΙΤΕ! ΜΕΣΑ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΚΡΟΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ, ΚΑΠΟΙΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΕΝΑ ΑΠΟΚΟΣΜΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΥΚΟΥΛΩΜΕΝΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΙΣ ΒΡΩΜΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΙΑΣ, ΔΕΝ ΕΥΡΙΣΚΑ ΛΟΓΟ ΝΑ ΣΗΚΩΘΩ ΑΠ’ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ – ΞΑΦΝΙΚΑ ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΟΤΙ ΕΙΧΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΩ ΕΝΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΠΕΤΑΧΤΗΚΑ ΟΡΘΙΟΣ
ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΟΕΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, ΕΧΕΙ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ – ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟΣ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΖΕΙ
ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ Ο ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ – Ο ΠΑΛΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΘΑΜΜΕΝΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΗ ΣΚΟΝΗ ΤΗΣ ΠΛΗΞΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ ΑΠΕΚΔΥΟΜΕΘΑ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΜΑΣ ΔΕΡΜΑ – ΟΛΟΓΥΜΝΟΙ ΚΙ ΩΡΑΙΟΙ ΩΣ ΟΝΕΙΡΑ ΕΑΡΙΝΑ, ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΠΡΟΣ AΥTO ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΑΝΕΡΩΘΕΙ ΑΚΟΜΑ
ΚΥΟΦΟΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ – ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ
ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΙΡΙΔΙΖΟΥΣΕΣ ΠΟΜΦΟΛΥΓΕΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ ΜΑΣ – ΑΝΑΖΗΤΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΤΟΠΟ ΝΑ ΑΠΟΙΚΗΣΟΥΜΕ
ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΧΥΜΟΙ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗ – ΔΙΑΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΠΕΛΜΑΤΑ, ΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤ’ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΣΩΜΑΤΑ, ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ – ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΤΗ ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΠΕΡΙ ΚΟΣΜΟΥ
Η ΠΙΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΝΟΗΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΠΥΡΠΟΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΕΦΥΡΕΣ “ΠΑΡΕΛΘΟΝ” ΚΑΙ “ΜΕΛΛΟΝ” – ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΤΟ ΧΑΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑΣ – ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΜΕΤΕΩΡΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΟΥ “ΤΩΡΑ”
ΛΕΞΕΙΣ-ΜΟΛΟΤΩΦ ΣΚΑΝΕ ΣΤΑ ΜΥΑΛΑ ΚΑΙ ΠΥΡΠΟΛΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ – ΠΡΟΣΟΧΗ! ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΥΛΕΚΤΑ ΑΠ’ ΤΗ ΒΕΝΖΙΝΗ
ΘΡΥΜΜΑΤΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ ΤΟΥ ΕΓΩΙΣΜΟΥ – ΚΑΙΜΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΜΕ Ο,ΤΙ ΦΥΛΑΚΙΖΕΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ
ΟΙ ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΟΜΑΤΑ ΜΑΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΓΑΝΤΙΑ ΚΛΑΔΙΑ –ΔΕΣΤΕ! ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝΟΥΝ ΣΧΟΙΝΙΑ – ΚΑΝΟΥΝ ΚΟΥΝΙΑ – ΓΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΚΡΕΜΟΥΝ ΕΝΑΝ ΧΟΝΤΡΟ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΝΑ ΔΙΚΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΘΩΟΤΗΤΑ; – Η ΑΘΩΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΣΕ ΑΧΡΗΣΤΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΦΕΡΕΤΡΑ – Η ΤΑΞΗ, ΤΑ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΤΟΥΣ
ΔΕΣΤΕ! – ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΜΑΣ ΕΓΙΝΑΝ ΦΛΟΓΕΣ! ΨΗΛΑΦΟΥΝ ΤΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΡΑΦΟ – ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΡΑΤΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΣΤΥΛΟ
Η “ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ” ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ – ΞΑΦΝΙΚΑ ΣΧΙΖΕΙ ΤΟ ΦΟΡΕΜΑ ΤΟΥ – ΤΑ ΣΤΗΘΗ ΤΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΠΕΤΟΥΝΕ – ΣΤΗ ΘΕΑ ΤΟΥ ΑΙΔΟΙΟΥ ΤΟΥ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ
ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΤΕΝΟΜΥΑΛΟΥΣ: ΠΕΤΑΧΤΕ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΑΣ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ – ΑΦΗΣΤΕ ΚΕΝΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ, ΝΑ ’ΡΘΟΥΝ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΝΑ ΦΩΛΙΑΣΟΥΝ – ΝΑ ’ΡΘΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ!
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ: ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ – ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ – ΤΩΡΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ – ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΕΝΤΟΣ ΜΑΣ
ΜΕ ΒΟΓΚΗΤΑ, ΣΚΟΤΑΔΙΑ, ΔΑΚΡΥΑ, ΚΡΟΤΟΥΣ, ΚΡΑΥΓΕΣ, ΛΑΜΨΕΙΣ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΥΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΠΙΟ ΤΡΥΦΕΡΟ, “Σ’ ΑΓΑΠΩ”
ΜΕ ΤΑ ΚΟΥΡΕΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΛΙΑΧΤΩΝ ΜΑΣ, Ο ΑΝΕΜΟΣ ΡΑΒΕΙ ΤΟ ΦΟΡΕΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ
ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΝΑ ΦΟΒΑΣΤΕ – ΝΑ ΦΟΒΑΣΤΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ – ΓΙΑΤΙ Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΦΟΒΑΣΤΕ, ΑΥΤΟ ΑΝΑΠΟΤΡΕΠΤΑ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ
ΦΟΒΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΤΕ – ΕΙΣΤΕ ΕΝΑ ΑΝΟΥΣΙΟ ΟΝΕΙΡΟ – ΜΟΛΙΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΘΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙΤΕ ΣΑΝ ΠΡΩΙΝΗ ΟΜΙΧΛΗ – Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΑΚΟΜΑ
ΘΑ ’ΡΘΕΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΟΙΤΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΤΙ ΜΑΣ ΧΡΗΣΙΜΕΥΑΝ
ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΑΠΑΞ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ: Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ – ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗΝ (ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ) – Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΡΟΥΦΑΕΙ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΜΑΣ – ΛΕΗΛΑΤΕΙ ΤΗ ΖΩΗ
ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΟ, ΠΕΤΥΧΑΙΝΕΙ! ΕΜΦΑΝΙΣΤΕ ΚΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΝΟΙΓΟΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΒΛΕΦΑΡΑ
ΖΩ ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ, ΑΝΑ ΠΑΣΑ ΣΤΙΓΜΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΩ ΚΟΣΜΟΥΣ – Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ Ή ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΤΙΚΗ, Ή ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ
ΔΕΣΤΕ! ΜΕΣΑ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΚΑΠΝΟΥΣ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΓΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΥΡΠΟΛΗΜΕΝΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ, ΔΙΑΒΑΙΝΕΙ ΑΤΑΡΑΧΗ Η ΣΕΛΗΝΗ – ΑΦΟΥΓΚΡΑΣΤΕΙΤΕ! ΜΕΣΑ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΚΡΟΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ, ΚΑΠΟΙΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΕΝΑ ΑΠΟΚΟΣΜΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΥΚΟΥΛΩΜΕΝΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΙΣ ΒΡΩΜΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΙΑΣ, ΔΕΝ ΕΥΡΙΣΚΑ ΛΟΓΟ ΝΑ ΣΗΚΩΘΩ ΑΠ’ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ – ΞΑΦΝΙΚΑ ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΟΤΙ ΕΙΧΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΩ ΕΝΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΠΕΤΑΧΤΗΚΑ ΟΡΘΙΟΣ
ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΟΕΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, ΕΧΕΙ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ – ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟΣ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΖΕΙ
ΒΛΕΠΩ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟ ΧΤΕΣ
Ξεφυλλίζω το ημερολόγιό μου.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008: Ο κρατικός κατασταλτικός μηχανισμός δολοφονεί για μια ακόμη φορά. Νεκρός ο Αλέξης Γρηγορόπουλος, ένα παιδί. Η νεολαία εξεγείρεται και η εξέγερση παίρνει εθνικές κι ακόμη διεθνείς διαστάσεις. Ο πρωθυπουργός των Ελλήνων τι ακούει; Ακούει μόνο βιτρίνες που έσπασαν και δίνει οικονομική βοήθεια σε 500 επιχειρηματίες. Την αγωνία των χιλιάδων νέων δε την ακούει. Το μήνυμα που στέλνουν και που το ακούει ο Σαρκοζί πέρα μακριά στη Γαλλία, αυτός είναι δίπλα εδώ κι ούτε καν το αφουγκράζεται. Κανένα μέτρο που να καταργεί τη δολοφονική δυνατότητα των αστυνομικών οργάνων. Καμία πρόταση για τη βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος. Ούτε λέξη για την αναχαίτιση της ανεργίας. Ούτε λέξη για τους νέους που εργάζονται σε συνθήκες και με αμοιβές δούλων. Μόνον ύβρεις και λόγος καταγγελτικός γι’ αυτούς. Και δακρυγόνα, ξύλο, συλλήψεις, καταδίκες σωρηδόν.
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2007: Η Ελλάδα υφίσταται απ’ τις πυρκαγιές μια μεγάλη οικολογική, οικονομική και κοινωνική καταστροφή. Ποια ήταν η αντίδραση των ιθυνόντων; Αδυναμία αντιμετώπισης του «στρατηγού ανέμου». Δεκάδες νεκροί. Πολιτική εκχώρησης της δημόσιας γης στα ιδιωτικά συμφέροντα, ανάπτυξη βαριάς τουριστικής βιομηχανίας. Καμιά πολιτική για τους πολίτες και το περιβάλλον. Και όποτε οι πολίτες αντέδρασαν στο μεγάλο πλιάτσικο εις βάρος της φύσης και της ζωής τους, αντιμετωπίστηκαν σαν εχθροί.
Έχει κι άλλες σελίδες το ημερολόγιο. Και βλέπω πως αυτό που ζούμε όλο τον καιρό στις προσπάθειες για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος, αυτό βλέπουμε και σήμερα απ’ την πλευρά των ιθυνόντων. Αλλά τώρα η λαϊκή αντίδραση είναι καθολική, εκτεταμένη και έντονη.
ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗ 17/12/2008
Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2008
Συγκεντρώσεις - πορείες - εκδηλώσεις, κ.λπ., Αθήνα, Σάββατο 20 Δεκ.
http://athens.indymedia.org/calendar/day.php?date=20-12-2008
Το βράδυ, στις 9.00, Μεσολογγίου και Τζαβέλα
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12951
http://athens.indymedia.org/calendar/day.php?date=20-12-2008
Το βράδυ, στις 9.00, Μεσολογγίου και Τζαβέλα
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12951
.png)
Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2008
Συγκεντρώσεις - πορείες - εκδηλώσεις - κ.λπ., Αθήνα 19-12
SOS! Συγκέντρωση στην Ευελπίδων, 12.00
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=950410
Συναυλία στα Προπύλαια, 15.00
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12875
Λαϊκή συνέλευση, Πετράλωνα
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12873
Συγκέντρωση στο Αιγάλεω
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12867
Εκδηλώσεις στην κατάληψη της ΓΣΕΕ
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12921
Συζήτηση στο Χαλάνδρι
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12919
Ειρηνική σιωπηλή διαμαρτυρία, Σύνταγμα
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12893
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=950410
Συναυλία στα Προπύλαια, 15.00
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12875
Λαϊκή συνέλευση, Πετράλωνα
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12873
Συγκέντρωση στο Αιγάλεω
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12867
Εκδηλώσεις στην κατάληψη της ΓΣΕΕ
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12921
Συζήτηση στο Χαλάνδρι
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12919
Ειρηνική σιωπηλή διαμαρτυρία, Σύνταγμα
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12893
Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2008
Συγκεντρώσεις - πορείες - εκδηλώσεις - κ.λπ., Πέμπτη 18 Δεκ.
Αντιρατσιστικό συλλαλητήριο, Σύνταγμα
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12828
Συνέλευση εργαζομένων-φοιτητών, Νομική
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12889
Ειρηνική σιωπηλή διαμαρτυρία, Σύνταγμα
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12870
Η επιτακτική ανάγκη για μια αντισυστημική συσπείρωση Νομική
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12874
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12828
Συνέλευση εργαζομένων-φοιτητών, Νομική
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12889
Ειρηνική σιωπηλή διαμαρτυρία, Σύνταγμα
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12870
Η επιτακτική ανάγκη για μια αντισυστημική συσπείρωση Νομική
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=12874
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
