Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009

Συνελεύσεις, εκδηλώσεις, κ.λπ., Δευτ. 23-2

Κάλεσμα σε όσους εκφράζονται μέσω της τέχνης



Οι Ά-γνωστοι καλλιτέχνες καλούν στην 5η ανοιχτή συνέλευση, Δευτέρα 23-2, στην αίθουσα "Γκίνη", Πολυτεχνείο.
http://a-gnosti-kallitexnes.blogspot.com/

Γράμμα του διωκόμενου Θ. Ηλιόπουλου από τις φυλακές Κορυδαλλού

«Αυτές τις στιγμές η καρδιά μου χτυπά πιο δυνατά γιατί έχω συνείδηση πως υπάρχει»
Μπερνάρντο Σοάρες (Φερνάντο Πεσσόα)

Η οδύσσειά μου συνεχίζεται…

Ήταν 18 Δεκέμβρη απόγευμα Πέμπτης, όταν εγώ με την παρέα μου κατευθυνόμασταν προς το Κέντρο μέσα από την οδό Ακαδημίας. Η εικόνα γύρω μας ήταν η συνηθισμένη των τελευταίων ημερών, ενός τοπίου βομβαρδισμένου, με χημικά και δακρυγόνα στην ατμόσφαιρα που πρόδιναν ότι είχαν προηγηθεί επεισόδια, συχνό φαινόμενο της περιόδου, μετά την δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου.
Καθώς προχωράγαμε δυνάμεις των ΜΑΤ ξεπρόβαλαν μπροστά μας και βάλθηκαν να κυνηγούν τον κόσμο που βρισκόταν πάνω στην οδό Ακαδημίας. Ο κόσμος έτρεχε πέρα δώθε. Κάποιος μ’ έσπρωξε δυνατά, έπεσα κάτω και τότε άρχισε η γιορτή. Οι ματατζήδες άρχισαν να με βρίζουν με προσβλητικούς και σεξιστικούς χαρακτηρισμούς και να με κτυπάνε, κάποιος φίλος μου φώναζε. Ύστερα με πιάσανε, σταθήκανε ολόγυρα, με βρίζανε κι άρχισαν να με ψάχνουν. Κάποιος άρπαξε το μικρό σακίδιο που είχα στην πλάτη κι άρχισε να το ψάχνει «μη φοβάσαι μου είπε, δεν θα σου βάλουμε τίποτα μέσα». Το σακίδιο δεν είχε παρά προσωπικά μου πράγματα. Με σπρώξανε σε ένα παγκάκι, με ξάπλωσαν μπρούμυτα και με δέσανε με χειροπέδες, ύστερα με φόρτωσαν σε μια κλούβα και με πήγαν στην Ασφάλεια.
Εκεί μου λέγανε ότι πέταγα πέτρες. Όσο πέρναγε η ώρα, όμως, τα πράγματα χειροτέρευαν. Το κατηγορητήριο αυξήθηκε και συμπληρώθηκε με λογής κακουργήματα και πλημμελήματα. Οι πέτρες έγιναν μολότωφ. Παρότι δεν υπήρχε τίποτε που να με συνδέει μ’ αυτά. Αλλά αυτό δεν φαινόταν να απασχολεί.
Άρχισε το πήγαιν’ έλα στα δικαστήρια. Κι εκεί, μια και δεν υπήρχαν στοιχεία, φτιαχτήκανε. Οι αστυνομικοί που με συνέλαβαν, αλλάξανε τις καταθέσεις τους και καταθέσαν ότι επί τρεις ώρες τους πέταγα μολότωφ: με το πρόσωπο γυμνό, με τα χέρια καθαρά, με τα μάτια καθαρά, χωρίς μια στάχτη επάνω μου, χωρίς μια σκιά στα ρούχα μου. Και στις 22 του μήνα μου ανακοίνωσαν ότι κρίθηκα προφυλακιστέος. Μια μέρα μετά, με μετέφεραν στις φύλακες του Κορυδαλλού.
Εκεί βρίσκομαι μέχρι και σήμερα, δύο μήνες μετά την σύλληψη μου. Και τίποτε δεν κινείται. Οι μέρες περνάνε και εγώ μένω εδώ να περιμένω, δέσμιος της ακινησίας, δέσμιος μιας παράλογης και ασφυκτικής γραφειοκρατίας ή ίσως μιας εκδικητικής αδιαφορίας.
Όλο αυτό το διάστημα δεν τσάκισα. Με κράτησαν και με κρατάνε οι άνθρωποι που βρέθηκαν δίπλα μου να με στηρίξουν, φίλοι, γνωστοί είτε και άγνωστοι ως χτες, με κράτησε η αλληλεγγύη των ανθρώπων γνωστών και άγνωστων. Για χάρη τους δεν θα πέσω. Για χάρη τους θα κρατήσω. Γιατί όλη αυτή η περιπέτεια δυναμώνει τη θέλησή μου για μια κοινωνία δίκαιη, το πάθος μου για ελευθερία, το πείσμα μου να σταθώ όρθιος. Και θα σταθώ.
Μπορεί να με έπιασαν τυχαία, να μη συνδέομαι με τα γεγονότα που με κατηγορούν, απέναντι όμως στον γενικευμένο ωχαδερφισμό, το να «παίρνεις θέση», να μην κλείνεσαι στο εγώ σου, να βγαίνεις από την ατομική σου περίπτωση, είναι η υπεύθυνη στάση ενός συνειδητοποιημένου πολίτη.
Η δική μου θέση είναι από τη μεριά του κομματιού της κοινωνίας που θέλει να βγει από την απάθεια, που θέλει πραγματικά να αρχίσει, μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, να αποφασίζει για τη ζωή του.

Θοδωρής Ηλιόπουλος

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2009

Όχι λέει στα κόμματα η Κούνεβα

«Δηλώνω ότι δεν πρόκειται να είμαι υποψήφια κανενός κόμματος για τις ευρωεκλογές». «Σας αγαπώ πολύ και σας ευχαριστώ πολύ για όλα. Μη σταματάτε».
Υπογραφή: Κότσε-Κωνσταντίνα Κούνεβα.

πηγή: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4503364

Συναυλία αλληλεγγύης στο Πολυτεχνείο, Σαβ. 21-2



http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=16775

Συλλογικό φαγοπότι και γλέντι στο κτήμα Δουζένη, Σαβ. 21-2



http://dimarxeio-antipliroforisi.blogspot.com/

Κατάληψη του Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης (NYU)



From 10 pm on February 18th 2009 to 2 pm on February 20th, students of Take Back NYU! occupied the Kimmel Center for University Life in a historic effort to bring pressure on NYU for its administrative and ethical failings regarding transparency, democracy and protection of human rights.
During the occupation students rallied hundreds of supporters to the streets of New York, drew national and international press coverage, and sparked a long-needed discussion about the NYU community. For these reasons and more, Take Back NYU! believes the occupation represents a historic moment, and by many measures a success.
However, we also recognize that our occupation was not a full success. When we succeeded, we did so because the passion of our movement shone through the smoke and mirrors cast by the NYU administration. When we failed it was only because we underestimated the lengths NYU will go to in order to deter any real criticism of its policies.
The administration demonstrated their steadfast commitment to ignoring its students. Members of Take Back NYU! didn’t even see the face of NYU negotiator Lynne Brown until 26 hours into the occupation. Throughout, the administration only gave disingenuous offers of discussion without negotiation, which the students readily rejected. NYU’s refusal to negotiate contrasts sharply with good-faith negotiations made by other universities during similar occupations.
We believe that our occupation gave NYU the opportunity to become a leader among universities and to build our community around strong commitments to democracy, transparency and respect for human rights. Instead, NYU said ‘pass’ and chose to stick to its narrow interests at the expense of genuine discussion.
In the course of defending its secrets, NYU put students and its security guards at risk by encouraging the use of physical force to end a non-violent protest. NYPD officers used billy-clubs and mace against demonstrators outside the building. These acts of aggression have gone unmentioned and unquestioned in the course of NYU’s handling of the occupation.
This protest is just a beginning to what is to come. The action made national and international news, and showcased the real power of the new student movement sweeping the globe. Here in New York, a City Council member, Charles Barron, has publicly endorsed our campaign and shamed the University for its mishandling of student protest. Actions at universities around the city will continue in the weeks to come.
No doubt NYU will begin attempting disciplinary action, but no suspensions, expulsions or arrests can contain what began in the last two days. This fight will carry on in the hands of the dozens of people who made it inside, and the hundreds more who came out to support the occupation. NYU showed its irrational need to defend secrecy and its exclusive hold on power, and that alone will drive this movement forward.
For everyone showing support: the real lesson here is that you can act and you can make a difference. Take the lessons from the occupation on to your own struggle, and begin to act yourself.
Onward.

Περισσότερα: http://takebacknyu.com/
http://news.infoshop.org/article.php?story=20090219021738908
Βίντεο: http://www.youtube.com/watch?v=3EkD_4rWxHU

Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009

Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων της «Φάρος Ε.Π.Ε.»

Πάνω από δύο εβδομάδες τώρα, έχει ξεκινήσει ένας σημαντικός εργατικός αγώνας με την κατάληψη του κτιρίου της χαρτοβιομηχανίας «Φάρος Ε.Π.Ε.», στον Άλιμο. Πιο συγκεκριμένα, η εργοδοσία κήρυξε πτώχευση, ενώ οι εργαζόμενοι, σήμερα σαράντα περίπου στον αριθμό και ως επί το πλείστον γυναίκες, έχουν να πληρωθούν από τον περασμένο Αύγουστο. Από τον Νοέμβριο, ορισμένοι εργαζόμενοι ξεκίνησαν επίσχεση εργασίας, ενώ οι υπόλοιποι συνέχιζαν να εργάζονται ελπίζοντας μάταια πως κάτι θα αλλάξει από την πλευρά της εργοδοσίας. Στα τέλη όμως του Δεκέμβρη, η εργοδοσία ξεκαθάρισε στους εργαζόμενους πως δεν έχουν σε κάτι να ελπίζουν. Πριν δύο περίπου εβδομάδες μάλιστα, επιχείρησε να «φυγαδεύσει» τα μηχανήματα του εργοστασίου. Η άμεση αντίδραση των εργαζομένων με το μπλοκάρισμα των φορτηγών που τα μετέφεραν ματαίωση την προσπάθεια της εργοδοσίας, ενώ από εκείνο το μεσημέρι το εργοστάσιο βρίσκεται υπό κατάληψη από τους εργαζόμενους. Αυτή τη στιγμή, οι εργαζόμενοι δεν παραμένουν απλά απλήρωτοι για μήνες, αλλά βρίσκονται σε μία κατάσταση ομηρίας, αφού ούτε εργαζόμενοι ούτε δηλωμένοι στον ΟΑΕΔ άνεργοι είναι.
Οι ίδιες οι συνθήκες κήρυξης πτώχευσης της εταιρείας οδήγησε και οδηγεί τους εργαζόμενους να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα δρώντας άμεσα, καταλαμβάνοντας τον ίδιο τον χώρο δουλειάς τους και έχοντας τη συμπαράσταση του κλαδικού τους σωματείου.
Στη θέση αυτή, ήδη τα τελευταία χρόνια έχουν βρεθεί εκατοντάδες εργαζόμενοι σε όλη την Ελλάδα και, βιώνοντας ήδη την κρίση της καπιταλιστικής οικονομίας, φαίνεται πως θα είναι ακόμα περισσότεροι εκείνοι που επίσης θα βρεθούν στην ίδια κατάσταση.
Ωστόσο, όλη αυτήν την κρίση οι τελευταίοι που την πληρώνουν είναι τα αφεντικά, κλείνοντας τις εταιρείες που δεν πηγαίνουν πολύ καλά με κήρυξη πτώχευσης, αφήνοντας απλήρωτους τους εργαζόμενους και ανοίγοντας νέες εταιρείες κάπου αλλού, πολλές φορές και εκτός Ελλάδας για ανεύρεση φτηνότερων εργατικών χεριών και έλλειψης οποιασδήποτε μορφής συνδικαλισμού και εργασιακών δικαιωμάτων.
Για εμάς, η έμπρακτη αλληλεγγύη όλων μας στον αγώνα των εργαζομένων της «Φάρος Ε.Π.Ε.» αποτελεί αξιοσημείωτη υπόθεση, αφού μόνο μέσα από την κοινή δράση των εργαζομένων και ανέργων στις συνοικίες και στους εργασιακούς χώρους θα μπορέσει να σπάσει ο τσαμπουκάς των αφεντικών, που θεωρούν πως η εκμετάλλευσή μας μπορεί γι’ αυτούς να αποτελέσει έναν απλήρωτο λογαριασμό χωρίς να έχουν κανένα κόστος. Η κοινή και αυτοοργανωμένη δράση μας μπορεί να σπάσει την κοροϊδία των θεσμικών φορέων (κομμάτων, δημοτικών αρχών, καθεστωτικών συνδικαλιστικών μηχανισμών, κλπ), οι οποίοι σχεδόν πάντα σε συγχορδία μοιράζουν φρούδες υποσχέσεις οδηγώντας έτσι τους ανθρώπους, μέσω της ατέρμονης αναμονής, στην ηττοπάθεια.
Σε ένα καθεστώς πλήρους απαξίωσης της εργασίας και της αξιοπρέπειάς μας, με τον πέλεκυ της απειλής της απόλυσης να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας, με τους εξευτελισμένους μισθούς που έχουν επιβληθεί από τις συλλογικές συμβάσεις κράτους-αφεντικών-εργατοπατέρων, με τις απλήρωτες υπερωρίες, με την προσβλητική συμπεριφορά των εργοδοτών και των πάσης φύσης προϊσταμένων-λακέδων, με την εργοδοτική τρομοκρατία απέναντι σε κάθε ανεξέλεγκτη συνδικαλιστική δράση (που έφτασε μέχρι και τη δολοφονική επίθεση κατά της Κωνσταντίνας Κούνεβα με οξύ), σε ένα τέτοιο καθεστώς λοιπόν δεν απομένει τίποτα άλλο από το να δυναμώσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ των αγωνιζόμενων και μία συνολική αντι-καθεστωτική δράση.

Τα αφεντικά δεν μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα
Να μην τα αφήσουμε ούτε εμείς


Ανοιχτή Συνέλευση Αγίου Δημητρίου, 19-2-2009
http://katadimadim.blogspot.com/

Ανοιχτή συζήτηση για τους ελεύθερους χώρους και τα κινήματα πόλης, Παρ. 20-2


http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=16843

Εκδηλώσεις στο Πάρκο Κύπρου και Πατησίων

Η Ανοιχτή συνέλευση του ΠΑΡΚΟΥ Κύπρου και Πατησίων σας προσκαλεί:

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 20/02/09
19.00: "ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ". Σας καλούμε στη συζήτηση αλληλεγγύης στην ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ που θα γίνει στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων. Θα μιλήσουν μέλη από την πρωτοβουλία των πρωτοβάθμιων σωματείων και μέλη της ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα.

ΣΑΒΒΑΤΟ, 21/02/09
από τις 17.00: Αποκριάτικο Πάρτυ για μικρούς και μεγάλους!!! Φορέστε τις μπουλντόζες σας, τα πριόνια σας, τα ευρώ σας κι ελάτε στο Πάρκο να γλεντήσουμε!!!

ΚΥΡΙΑΚΗ, 22/02/09
11:00 = Εργαστήριο ΜΑΣΚΑΣ για μικρούς και μεγάλους!

*Η Ομαδική Έκθεση «15χρονών» από το "Αsh in Art", αφιερωμένη στον Αλέξη Γρηγορόπουλο παραμένει στο χώρο του πάρκου ΕΠ' ΑΟΡΙΣΤΟ για όλες τις ώρες της ημέρας!

Ανοιxτή συνέλευση καθημερινά στο πάρκο στις 20.30
http://kiproukaipatision.blogspot.com/

Αναρχική εκδήλωση-συζήτηση, Παρ. 20-2



http://www.anarchy.gr/

Ταξιδεύουμε..., Παρ. 20-2



http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=16820

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2009

Όλοι στην πορεία αλληλεγγύης για την Κ. Κούνεβα, Πεμ. 19-2



Η υγεία της Κωνσταντίνας καλυτερεύει. Ήδη μπορεί και μιλάει με τη βοήθεια ενός μηχανήματος. Μπορεί επίσης να σταθεί όρθια και να περπατήσει. Οι ζημιές στο στομάχι και τον οισοφάγο είναι πολύ μεγάλες και σίγουρα θα χρειαστεί εγχειρήσεις στο εξωτερικό. Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με την ασφαλιστική κάλυψη και η Κωνσταντίνα είναι οικονομικά εκτεθειμένη. Η οικονομική ενίσχυση από μεριάς των αλληλέγγυων πρέπει να συνεχιστεί και να επιταθεί.
Έχει αρνηθεί την πρόταση που της έγινε από κόμματα της καθεστωτικής αριστεράς για υποψηφιότητα στις επόμενες βουλετικές εκλογές. Δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να ενταχθεί σε κανένα κόμμα και ότι το μόνο που την ενδιαφέρει είναι το σωματείο της.
Έχουν ήδη διατυπωθεί στο σωματείο καταγγελίες για ξυλοδαρμό τριών αλβανίδων καθαριστριών από "αγνώστους". Επισης καθαρίστριες που ενεργοποιούνται γύρω από το σωματείο παρακολουθούνται από "περίεργους τύπους".
Η υπόθεση της Κ. Κούνεβα και της υπενοικίασης εργαζομένων, των χυδαίων υπεργολαβιών, του σκλαβοπάζαρου βρίσκεται μόλις στην αρχή. Η υπόθεση είναι στα δικά μας χέρια όσο κι αν τον τελευταίο καιρό ενεργοποιούνται οι κοινωνικοί και πολιτικοί διαμεσολαβητές για να την διευθετήσουν κατά πως συμφέρει την διαιώνιση των υπαρχουσών συνθηκών.

Να μην λείψει κανείς από την σημερινή πορεία αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα
Προπύλαια στις 6μμ


αναδημοσίευση από: Πρωτοβουλία Αναρχικών Αιγάλεω

Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009

Τα μεγαλοαστικά ζόμπι στο Θριάσιο

από Πρωτοβουλία Αναρχικών Αιγάλεω

Διαβάζουμε ότι:
"Υπογράφηκε χτες (12/2/2009) το συμφωνητικό μετοχών και το σχέδιο καταστατικού για τη σύσταση κοινής ανώνυμης εταιρείας μεταξύ ΔΕΗ και Χαλυβουργικής για την κατασκευή και εκμετάλλευση δυο μονάδων συνδυασμένου κύκλου συνολικής ισχύος 880 MW. Οι μονάδες θα χρησιμοποιούν για καύσιμο φυσικό αέριο.
Η Χαλυβουργική θα κατέχει το 51% του μετοχικού κεφαλαίου και η ΔΕΗ το 49% της υπό σύσταση κοινής ανώνυμης εταιρείας. Το συμφωνητικό μετοχών και το σχέδιο καταστατικού θα υποβληθούν για έγκριση στην Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Είναι η πρώτη φορά που η ΔΕΗ συνεργάζεται με ιδιώτη, ενώ το ύψος της επένδυσης θα φτάσει τα 500 εκατομμύρια ευρώ".

Το δολοφονικό έργο λοιπόν συνεχίζεται απτόητο. Το Θριάσιο πεδίο επιχειρείται να θαφτεί ολοκληρωτικά και το λεκανοπέδιο της Αθήνας να αποκτήσει μια Πύλη Θανάτου στο δυτικό του πλευρό. Είναι πασιφανές ότι οι διαμαρτυρίες και η γκρίνια όλων των "μαζικών φορέων" προστασίας του περιβάλλοντος της περιοχής δεν πιάνουν τόπο. Καμία ανάσχεση των σχεδίων.
Η μίζερη πολιτική των προσφυγών, οι άσφαιρες προειδοποιήσεις, οι άνευρες κινητοποιήσεις επιβεβαιώνουν την κυριαρχία της γενικευμένης μοιρολατρίας στρώνοντας το χαλί για το μεγάλο φαγοπότι των μεγαλοαστών ζόμπι. Η τοπική κοινωνία δεν αδιαφορεί. Απλώς έχει βαρεθεί τα χρόνια ξεπουλήματα, τα μικροπολιτικά παιχνίδια, τα συμφέροντα ματαιόδοξων αρχοντίσκων. Ως πότε ο δύσμοιρος κάτοικος του Θριάσιου θα σέρνεται σαν στρατιωτάκι πίσω από φτηνά και αχυρένια λάβαρα; Είναι καιρός να κατατεθεί μια πρόταση αυθεντικής αντίστασης από σχήματα αντιεξουσιαστικά, ανιδιοτελή, αυτοοργανωμένα, αδιαμεσολάβητα απαλλαγμένα από τα βάρη του παρελθόντος, αρνούμενα να συνδιαλλαγούν με εξουσίες κεντρικές και τοπικές. Σχήματα αποφασισμένα να υπερασπιστούν ανθρώπους και περιβάλλον.
Ξεκάθαρα πράγματα. Θραύσματα του Δεκέμβρη, με την εξουσία απέναντι και την ανοικοδόμηση της αυθεντικότητας στις ανθρώπινες σχέσεις.

Συγκεντρώσεις, συνελεύσεις, εκδηλώσεις, κ.λπ, Κυρ. 15-2